ไม่นาน การประมูลในวันนี้ก็จบลง หินแสงเงาม่วงทมิฬที่ถูกประมูลเป็นชิ้นสุดท้าย ถูกแย่งชิงกันอย่างดุเดือดช่วงหนึ่ง แต่สุดท้ายก็ถูกพ่อค้าผู้มั่งคั่งจากเมืองเหยากวงประมูลไปในราคาสูงถึง 120 ล้าน
แม้ของสิ่งนี้จะยังใช้การไม่ได้ในเร็ววัน แต่ก็เป็นวัสดุวิวัฒนาการหายากคุณภาพระดับส้ม ถึงซื้อมาเก็บสะสมก็ถือว่าดีมาก
งานวันเกิดในค่ำคืนนี้จึงดำเนินมาถึงช่วงท้าย นอกจากแขกบางส่วนที่ยังสนทนากันอยู่ ที่เหลือต่างพากันออกจากงานไปแล้ว
"นายจะซื้อหินเพชรทองสีดำนั่นจริงหรือ ดูแล้วไม่น่าไว้วางใจเลย"
หานลี่เซวียนรู้สึกประหลาดใจยิ่งนักตั้งแต่เห็นต้วนอี้เสนอราคาเมื่อครู่
ดังนั้นพอการประมูลจบลง เขาจึงตรงดิ่งมาหาต้วนอี้ทันที
"ฉันว่ามันดูดีทีเดียว ไม่เป็นไร แค่ลองเสี่ยงดู"
ต้วนอี้ย่อมไม่มีทางบอกความจริงแก่หานลี่เซวียน จึงตอบไปส่ง ๆ ซึ่งอันที่จริงเขาแทบรอไม่ไหวที่จะไปหา/จินซวินเพื่อชำระเงินแล้ว
"งั้นก็ตามแต่"
ได้ยินว่าต้วนอี้แน่ใจเช่นนี้ หานลี่เซวียนก็ไม่สะดวกจะกล่าวอะไรอีก จึงบอกลาต้วนอี้แล้วกลับบ้านไปก่อน
หลังจากหานลี่เซวียนจากไป ต้วนอี้ก็รีบวิ่งไปทางซูไห่ชิวกับจินซวินทันที
เวลานี้รอบตัวพวกเขายังมีผู้คนยืนล้อมอยู่มากมาย ล้วนเป็นผู้มาชำระเงิน
ต้วนอี้ก็มิได้รีบร้อนอะไรนัก คอยอยู่เงียบ ๆ
ครู่ต่อมา แขกในงานต่างทยอยออกไปหมดแล้ว ส่วนผู้ที่ชำระเงินเสร็จก็พากันนำสมบัติกลับไปด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข