เมื่อเห็นต้วนอี้สนทนากับม่อหลิงเซวียนอย่างออกรส ถังอวี้ก็พลันเดือดดาล แม้แต่น่องไก่อร่อยในมือยังรู้สึกไม่อร่อยขึ้นมา
"หึ คนธรรมดาสามัญชน จะมีปัญญากินเสบียงพิเศษแบบนี้ได้ยังไง?" ถังอวี้เหน็บแนมขึ้นมาลอย ๆ
ก็เพราะต้วนอี้นั้นแม้จะมีคุณสมบัติเข้าแดนลับ ทว่าเป็นสิทธิ์ที่ได้มาจากกิจกรรมท้าทายในห้างสรรพสินค้า สถานะที่แท้จริงก็เป็นเพียงนักเรียนธรรมดาของโรงเรียนมัธยมเหยากวงสาม
ส่วนผู้ที่ศึกษาอยู่ในโรงเรียนมัธยมเหยากวงสามล้วนมีฐานะทางครอบครัวไม่ค่อยดี ถังอวี้จึงไม่ใส่ใจแต่แรก
กลุ่มฮุยฝู่สามารถวิจัยและผลิตเสบียงพิเศษชนิดนี้ได้ ทางตระกูลของถังอวี้ก็ออกแรงไม่น้อยเช่นกัน คอยส่งเนื้ออสูรกายชั้นดีให้กับกลุ่มฮุยฝู่อย่างต่อเนื่อง เป็นพันธมิตรทางการค้าที่สำคัญยิ่ง
นี่ก็เป็นเหตุผลที่ถังอวี้หมายปองม่อหลิงเซวียนมาโดยตลอด เพราะหากตามเธอได้ ก็เท่ากับได้เกาะกลุ่มฮุยฝู่ ต่อไปการค้าของตระกูลถังก็จะไร้กังวล
"ฉันจะกินไหวหรือไม่ เกี่ยวอะไรกับแก?" ต้วนอี้มิได้เกรงกลัวถังอวี้แม้แต่น้อย รีบโต้กลับ
"ชิ ฝีมือไม่เท่าไหร่ อารมณ์ร้ายไม่เบา" ถังอวี้ก็มิได้ถือสาคำพูดของต้วนอี้มากนัก เพราะในสายตาของเขา มันก็แค่ต้วนอี้อยากรักษาหน้าเท่านั้น
เสบียงพิเศษหนึ่งก้อนราคาถึงสองพัน รายได้ของคนธรรมดาเดือนหนึ่งก็แค่หมื่นกว่าหยวน จะสามารถซื้อได้มากมายได้เช่นไร
ที่ทำให้ถังอวี้หัวเสียที่สุดก็คือ ตลอดทางที่ผ่านมา ต้วนอี้แทบไม่ได้ออกแรงอะไรมาก เป็นเพียงลูกไล่ตามทาง นาน ๆ ครั้งเมื่อพบกับฝูงอสูรกายจำนวนมาก งูพิษวิญญาณน้ำแข็งของเขาถึงจะลงมือ