ต้วนอี้ล้วงแหวนมิติ หยิบยาสมานแผลสำหรับอสูรกายออกมาสี่ห้าขวด ปลอบใจสิงห์คลั่งครู่หนึ่ง จากนั้นกดตามจุดกระดูกหักที่ระบบระบุไว้ แล้วค่อยๆ ชโลมยาสมานแผลลงไป
ระหว่างชโลม สิงห์คลั่งเจ็บปวดยิ่งนัก แต่เพราะได้รับคำสั่งจากนาย มันจึงไม่กล้าขัดขืน ได้แต่อดทนรับไว้เงียบๆ
แม้กระบวนการจะทุกข์ทรมานแสนสาหัส แต่หลังจากชโลมยาสมานแผลเสร็จ สิงห์คลั่งก็สบายขึ้นอย่างเห็นได้ชัด รีบส่งความรู้สึกชื่นบานให้หลี่ซือนายของมันทันที
"บัดซบ! มันรักษาสัตว์เป็นจริงๆ!"
อสูรกายไม่มีทางหลอกนายตนเองเด็ดขาด หลี่ซือจึงร้องตะโกนด้วยความตื่นเต้นในทันที
เจียงเหยียนที่อยู่ข้างๆ เมื่อเห็นว่าต้วนอี้รักษาสิงห์คลั่งสำเร็จ ความกังขาในใจก็สลายหายไปสิ้น อดไม่ได้ที่จะมองต้วนอี้ด้วยแววตาเปี่ยมความนับถือ
หลังจากนั้น ต้วนอี้หยิบผ้าพันแผลจำนวนมากจากแหวนมิติ พันแผลตามรอยกระดูกหักแต่ละจุดอย่างคล่องแคล่ว
ในจำนวนนี้ ขาขวาหนักเป็นพิเศษ ต้วนอี้จึงหักกิ่งไม้รอบๆ มาเป็นเฝือกดามไว้ที่ขาขวาด้วย
"เรียบร้อย!" ต้วนอี้ปัดมือพลางกล่าว
เปียะเปียะเปียะ!
"ท่านต้วนช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ ไม่คิดว่าฝีมือไม่เพียงแต่โดดเด่น แม้แต่การรักษาอสูรกายยังเก่งกาจมาก ดูท่าวันหน้าต้องมีอนาคตไร้ขอบเขตเป็นแน่"
หลี่ซือกับเจียงเหยียนอดไม่ได้ที่จะปรบมือ พลางเอ่ยชมต้วนอี้