"นี่มัน...เนื้ออสูรกายงั้นหรือ?" หลี่เชี่ยนขยี้ตา พลางเอ่ยด้วยความตกตะลึง
"ใช่แล้วครับ เมื่อครู่ผมไปซื้อหามาจากตลาดการค้า นี่คือเนื้อวัวป่าเถื่อน พวกนี้เนื้อแพะเขาหินผา นี่คือไก่มุกขาว และผักสีเขียวเหล่านี้คือผักพลังวิญญาณ เพียงพอให้พวกเราได้กินไปอีกนานทีเดียว" ต้วนอี้ยิ้มเอ่ย
"ของพวกนี้คงต้องใช้เงินไม่น้อยเลยสินะ" หลี่เชี่ยนหยิบเนื้อวัวป่าเถื่อนขึ้นมาชิ้นหนึ่งพลางถาม
"ก็ไม่เท่าไหร่หรอกครับ ยิ่งกว่านั้น ผมอยู่ในช่วงเวลาสำคัญยิ่ง จำเป็นต้องบำรุงร่างกายให้ดี การทำแบบนี้ยังจะช่วยให้ผมสอบเข้ามหาวิทยาลัยนักผนึกการ์ดวิญญาณชั้นนำได้ง่ายขึ้นอีกด้วย!" ต้วนอี้กล่าวอย่างตื่นเต้น
"ก็จริงนะ เหลือเวลาอีกเพียงยี่สิบวันก็จะถึงวันสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว เธอวางใจเถอะ แม่จะบำรุงเธอให้เต็มที่แน่นอน!"
ขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนากัน ต้วนหลิงชิงก็กลับมาพอดี
เมื่อเห็นเนื้ออสูรกายบนโต๊ะ ก็ถึงกับตกตะลึงไปชั่วขณะ
หลังจากต้วนอี้อธิบายให้ฟัง ต้วนหลิงชิงก็หัวเราะขึ้นมาทันที
"บำรุง! แน่นอนว่าต้องบำรุง!"
"ลูกเอ๋ย เธอวางใจเถอะ ช่วงนี้เธอมุ่งมั่นฝึกฝนไปให้ดี ๆ เจ้าพวกของพวกนี้ยกให้เป็นหน้าที่ของเรา" ต้วนหลิงชิงตบอกพลางเอ่ย
"ครับ"
ต้วนอี้พยักหน้าแล้วขึ้นไปชั้นบนทันที
หลังจากกลับมาถึงห้อง ต้วนอี้ไม่ได้เริ่มฝึกฝนในทันที แต่กำลังครุ่นคิดถึงบางสิ่งบางอย่าง
ในห้วงสมองปรากฏภาพหน้าต่างคุณสมบัติของสนามแม่เหล็กแรงโน้มถ่วงขึ้นมาอีกครั้ง