“ตอนนี้นายกรัฐมนตรีก็ยังเป็นเซียวเจี้ยน โดยหลักแล้วได้รับการสนับสนุนจากตระกูลโจวและตระกูลกู้ แต่เมื่อผู้มีพลังพิเศษปรากฏตัว มนุษย์ก็ไม่เท่าเทียมกันอีกต่อไป กฎหมายต่าง ๆ ล้วนไร้ผลมานานแล้ว ทุกพื้นที่เกิดโศกนาฏกรรมมากมาย ทั้งปัญหาภายในและภัยคุกคามภายนอก จำเป็นต้องมีระบบบริหารจัดการแบบใหม่ที่เป็นหนึ่งเดียวกัน”
“นับตั้งแต่ก่อตั้งประเทศ เสรีภาพ ความเสมอภาค และความยุติธรรมคือสิทธิของประชาชนทุกคน ความเสมอภาคของทุกคนคือสังคมในอุดมคติที่สุด”
ทุกคนตั้งใจฟัง ซือหร่านรู้สึกราวกับเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์ จึงสัมผัสได้ถึงความหนักหนาของความแตกแยกในโลกนิยาย
ภาพการสังเวยชีวิตผู้คนนับร้อยของสวีอันยังติดตา เขาเป็นเพียงผู้มีพลังควบคุมจิตระดับ 2 แต่กลับก่อการสังหารหมู่ได้ถึงเพียงนี้ หากทีมจิงอวิ๋นไม่ได้บังเอิญเดินทางไปถึง ตอนนี้ฐานเจิ้นอันคงเหลือแต่กองกระดูกแล้ว
ซือหร่านครุ่นคิด “แม้แต่ในยุคสงบสุข ความเสมอภาคของทุกคนก็ยังเป็นสิ่งที่ทำให้พอใจไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้... ผู้มีพลังพิเศษแข็งแกร่งกว่าคนธรรมดามากจริง ๆ”
ถ้าความคิดของพวกเขายังวนเวียนอยู่กับการทำให้ผู้มีพลังพิเศษกับคนธรรมดาเท่าเทียมกัน นั่นก็เป็นแค่ความฝันลม ๆ แล้ง ๆ
ในยุคสงบสุขมีกฎหมายที่สมบูรณ์ แต่แค่ความแตกต่างทางชนชั้นก็ทำให้ผู้คนต้องทุกข์ทรมานมาไม่รู้เท่าไรแล้ว
แต่ตอนนี้ ผู้มีพลังพิเศษกับคนธรรมดายิ่งห่างกันอย่างสิ้นเชิง ทั้งร่างกาย พลังพิเศษ และความสามารถในการต่อสู้ คนทั่วไปไม่มีทางเทียบได้เลย
ในวันสิ้นโลก หากไม่มีรัฐเข้ามาบริหาร คนธรรมดาก็ไม่มีสิทธิ์มีเสียงแม้แต่น้อย
พละกำลังคือเหตุผลที่ใช้ได้เสมอ เช่นเดียวกับที่ประเทศอื่นปฏิบัติต่อเราอย่างสุภาพ ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาเห็นว่าทุกประเทศเท่าเทียมกันและต้องการอยู่ร่วมกันอย่างสันติ