เดินมาได้ระยะหนึ่ง สองสาวพาเอรอสมาถึงหน้าโบสถ์เล็กแห่งหนึ่ง แล้วเอ่ยเบา ๆ กับบาทหลวงที่สวมจีวรสีน้ำเงินทะเลกำลังหลับตาพักผ่อนอยู่ด้านในว่า:
"บาทหลวงทาครีดา ขอท่านทำการทดสอบเข้าเรียนให้เอรอสด้วย"
ทาครีดาลืมดวงตาที่ปิดสนิทขึ้น แสงสีฟ้าวาบผ่านรูม่านตาแวบเดียวแล้วหายไป
เขามองสำรวจเอรอสตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วมองใบหน้าซีดเซียวของเอรอสพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย:
"เจ้าคือเด็กคนนั้นของตระกูลดยุกราสเบอร์รี่หรือ? ได้ยินว่าเจ้าใช้เวทมนตร์เกินขั้นจนถูกสะท้อนกลับ?"
เนื่องจากตราประจำตระกูลปัจจุบันของเอรอสสลักรูปดอกกุหลาบไว้ ฉายาดยุกราสเบอร์รี่จึงแพร่สะพัดออกไป
แต่ที่ทำให้เขาประหลาดใจเล็กน้อยคือ บาทหลวงแห่งสถาบันผู้นี้รู้เรื่องของเขาด้วย
คิดเพียงครู่เดียวเขาก็เข้าใจสาเหตุ คาดว่าคงเป็นเอสเตลแจ้งให้ทางสถาบันทราบ
เขาจึงยิ้มแห้ง ๆ โดยไม่พูดอะไร
ทว่าบาทหลวงทาครีดากลับส่งเสียงเย็นชา: "คนหนุ่มสาว ชอบใฝ่สูงเกินตัว ไม่ยอมเดินทีละก้าว"