ขณะที่หลินหยวนกำลังคิดคำนวณในหัวว่าจะหาเงินจากไหนอยู่นั้น
เสียงลำโพงขนาดใหญ่ที่ดังขึ้นกะทันหัน พร้อมสำเนียงท้องถิ่นหนักๆ ซึ่งไม่เข้ากับเวลา ก็กึกก้องมาจากไม่ไกล
“เงียบหน่อย! ทุกคนเงียบให้ฉันเดี๋ยวนี้!”
หลินหยวนดึงความคิดกลับมา แล้วหันไปมองตามเสียง
เห็นชายอ้วนวัยกลางคนคนหนึ่งสวมชุดทำงานสีน้ำเงิน พุงเบียร์ยื่นล้ำ เดินออกมาจากด้านในประตูโรงงานอิเล็กทรอนิกส์
มือข้างหนึ่งของเขาถือลำโพงพลาสติกขนาดใหญ่ ส่วนอีกข้างถือแบบฟอร์มหนาเป็นปึก ใบหน้าเยิ้มมันวาว
ชายอ้วนคนนี้ก็คือหัวหน้าหวัง ผู้รับผิดชอบการรับสมัครพนักงานในวันนี้
หัวหน้าหวังกระแอมเคลียร์ลำคอ ก่อนตะโกนเสียงดังด้วยสำเนียงท้องถิ่นชวนให้คนจดจำ
“เอ่อ...หลินหยวน! ใครชื่อหลินหยวน? ออกมาหาฉันหน่อย!”
หลินหยวนชะงักเล็กน้อย แล้วยกมือขึ้น “ผมอยู่นี่ครับ”
ดวงตาคู่เล็กที่ถูกไขมันบนใบหน้าเบียดจนเหลือเป็นเส้นของหัวหน้าหวัง กวาดมองหลินหยวนตั้งแต่หัวจรดเท้า
จากนั้นเขาก็ตบต้นขาดังฉาดอย่างพึงพอใจ แล้วจ่อลำโพงเข้าปากทันที
“หนุ่มน้อย ฉันเพิ่งดูประวัติของนาย รวมถึงความกระตือรือร้นตอนยืนต่อแถวอยู่หน้าโรงงานเมื่อกี้แล้ว”
“ฉัน หวังผู้รับสมัครคนงานมาสิบห้าปี แค่มองแวบเดียวก็รู้ว่านายเป็นอัจฉริยะด้านขันสกรู!”
คนที่ยืนต่อแถวอยู่รอบๆ ต่างพากันมองมาด้วยสายตาอิจฉาหรือเห็นใจ
หัวหน้าหวังกล่าวเสียงดังอย่างจริงจังว่า “ทุกคนจงเอาอย่างหลินหยวนคนนี้!”
“อายุยังน้อยก็รู้จักละทิ้งความฝันทางวิถียุทธ์ที่ไม่เป็นจริงด้วยตัวเอง แล้วมาทุ่มเทวัยหนุ่มสาวให้กับโรงงานอย่างจริงจัง!”
“ในนามของโรงงานอิเล็กทรอนิกส์เถิงเฟย ฉันขอประกาศว่า หลินหยวน นายผ่านการสัมภาษณ์แล้ว และได้เป็นพนักงานในแผนกหนึ่งของพวกเราอย่างเป็นทางการ!”
หลินหยวนกระตุกมุมตา “ผ่านการสัมภาษณ์ครับหัวหน้า ไม่ใช่ผ่านการ...สีหน้า”
“แหม ความหมายก็ใกล้เคียงกันนั่นแหละ!”
หัวหน้าหวังโบกมือ แล้วตะโกนใส่ลำโพงต่ออย่างไม่ใส่ใจ
“เสี่ยวหลินเอ๊ย สวัสดิการโรงงานเราดีมากเลยนะ!”
“ทำงานวันละสิบสองชั่วโมง เข้างานสองกะ หยุดเดือนละสองวัน มีอาหารกับที่พักให้ หักประกันห้าประเภทและกองทุนหนึ่งประเภท รวมถึงค่าน้ำค่าไฟแล้ว เงินสุทธิเข้ากระเป๋าเดือนละ 2,200 หยวน!”
“เป็นยังไง รู้สึกว่าอนาคตสดใสใช่ไหม อยากรีบไปขันสกรูที่จุดทำงานเดี๋ยวนี้เลยหรือเปล่า?”
คนหนุ่มสาวรอบข้างหลายคนเผยสีหน้าใฝ่ฝัน
ในยุคนี้ หากไม่ได้เป็นผู้ฝึกยุทธ์ การมีงานมั่นคงที่ได้เงินเดือนสองพันกว่าหยวนก็นับว่าเป็นทางเลือกที่ดีแล้ว
แต่หลินหยวนเพียงยิ้มบางๆ
หากเป็นเจ้าของร่างเดิมเมื่อห้านาทีก่อน พอได้ยินข่าวนี้คงซาบซึ้งจนแทบหลั่งน้ำตา แล้วก้มกราบหัวหน้าหวังตรงนั้น
แต่ตอนนี้...
เงินเดือน 2,200 หยวนหรือ?
ถ้าแปลงเป็นพลังบำเพ็ญ ก็เท่ากับ 22,000 วัน
หรือก็คือ...พลังบำเพ็ญตลอดหกสิบปีเต็ม!
หลินหยวนใจหวั่นไหว
ให้ตายสิ พอคำนวณแบบนี้แล้ว การขันสกรูก็ดูมีอนาคตเหมือนกันแฮะ?
ไม่สิ ไม่สิ มุมมองคับแคบไปแล้ว!
ตอนนี้เขามีระบบอยู่กับตัว แค่ทำอะไรสักอย่างก็ทะยานขึ้นฟ้าได้แล้ว
ขันสกรูงั้นหรือ?
ชาตินี้ไม่มีวันขันสกรูเด็ดขาด!
“หัวหน้าหวัง ขอโทษจริงๆ ครับ”
หลินหยวนสบสายตาเปี่ยมความหวังของหัวหน้าหวัง แล้วยิ้มให้อย่างสุภาพมาก
“จู่ๆ ผมก็รู้สึกว่า พรุ่งนี้ผมยังอยากลองไปสอบเข้ามหาวิทยาลัยวิถียุทธ์ดูครับ”
“เพราะฉะนั้นเรื่องขันสกรู หัวหน้าคงต้องเก็บไว้ให้คนที่มีวาสนากับงานนี้มากกว่าผมแล้วล่ะครับ”
ทันทีที่คำพูดนี้ดังขึ้น บริเวณหน้าโรงงานที่เดิมทีเสียงดังวุ่นวายก็เงียบกริบลงในพริบตา
ทุกคน รวมถึงหัวหน้าหวัง ต่างมองหลินหยวนราวกับมองมนุษย์ต่างดาว
คนที่มาถึงที่นี่ได้ ล้วนเป็นคนที่ไร้วาสนากับวิถียุทธ์
แล้วตอนนี้หลินหยวนกลับปฏิเสธงานมั่นคงในโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ แล้วบอกว่าจะไปสอบเข้ามหาวิทยาลัยวิถียุทธ์งั้นหรือ?
หมอนี่สมองถูกลาถีบมาหรือไง?
“เสี่ยวหลิน นายต้องคิดให้ดีนะ”
หัวหน้าหวังได้สติกลับมา สีหน้าเต็มไปด้วยความเสียดาย เขาเดินเข้ามาหาหลินหยวน
“ฟังคำเตือนจากลุงนะ อาชีพผู้ฝึกยุทธ์ไม่ใช่ใครๆ ก็ทำได้จริงๆ”
“สัตว์อสูรในรอยแยกกัดทีเดียว กระดูกคนก็แหลกละเอียดได้เลย!”
“ดูรูปร่างบอบบางของนายสิ ลมพัดมาทีเดียวก็ล้มแล้ว ไปสอบเข้ามหาวิทยาลัยนั่นไม่ใช่ไปขายหน้าหรือไง?”
“อยู่โรงงานของเราอย่างมั่นคงเถอะ ถึงจะเหนื่อยหน่อย แต่ก็ปลอดภัยนะ!”
“ได้เงินเดือนสองพันสองทุกเดือนอย่างสม่ำเสมอ ไม่ดีตรงไหน?”
“ขอบคุณสำหรับความหวังดีของหัวหน้าหวังครับ แต่ผมยังอยากลองเสี่ยงดวงดู”
หลินหยวนตอบอย่างหนักแน่น ใบหน้าประดับรอยยิ้มที่ไม่เปิดโอกาสให้ใครคัดค้าน
ล้อเล่นหรือไง ตอนนี้เขาผูกกับระบบแล้วนะ
เงินหนึ่งเหมาแลกพลังบำเพ็ญได้หนึ่งวัน ขอแค่หาเงินมาได้ เขาก็จะเป็นยอดยุทธ์ผู้ไร้เทียมทานในอนาคต
ถ้าเขาอยู่ขันสกรูที่นี่จริงๆ ระบบคงโกรธจนฟอร์แมตตัวเองทิ้งไปแล้ว
“เฮ้อ...”
หัวหน้าหวังถอนหายใจพลางส่ายหน้า ทำหน้าเหมือนอยากช่วยแต่ก็ช่วยคนที่รนหาที่ตายไม่ไหว
ทว่าหัวหน้าหวังยังไม่ทันพูดต่อ คนในแถวที่อยู่ข้างๆ ก็ส่งเสียงฮือฮาขึ้นมาทันที
“หัวหน้า! เขาไม่ทำ แต่ผมทำครับ!”
ชายหนุ่มผอมแห้งราวกับลิงคนหนึ่งที่ตัดผมเกรียน รีบพุ่งออกมา ดวงตาเป็นประกาย จ้องหัวหน้าหวังเขม็ง
สายตาของเขาร้อนแรงราวกับหัวหน้าหวังเป็นพ่อแท้ๆ ที่พลัดพรากจากกันมานาน
“ผมทนลำบากได้ครับ! วันหนึ่งผมทำงานได้สิบสี่ชั่วโมง!”
“ไม่ต้องให้ผมหยุดเดือนละสองวันก็ได้ครับ ผมทำงานทั้งเดือนไม่หยุดเลยก็ได้!”
“ขอหัวหน้าให้โอกาสผมด้วยครับ!”
“หลีกไป!”
ชายหนุ่มร่างกำยำอีกคนผลักชายหนุ่มผอมแห้งออก แล้วตะโกนเสียงดัง
“หัวหน้า เลือกผมครับ!”
“ผมไม่เพียงขันสกรูได้ แต่ยังแบกกระสอบได้ด้วย!”
“ผมเต็มใจถือว่าโรงงานเป็นบ้านของตัวเอง ต่อไปแต่งงานกับสาวโรงงาน มีลูกแล้วก็จะส่งลูกมาโรงงานอิเล็กทรอนิกส์เถิงเฟยของเราต่อ ขันสกรูต่อจากผมเลย!”
“ทุกคนหุบปากให้หมด! เข้าแถวให้ดี มาทีละคน!”
หัวหน้าหวังถูกเสียงอื้ออึงจนปวดหัว จึงยกลำโพงขึ้นมาอีกครั้งเพื่อควบคุมความเรียบร้อย
เขาไม่มีเวลาจะเกลี้ยกล่อมหลินหยวน หนุ่มน้อยที่ไม่รู้จักเห็นคุณค่าของโอกาสอีกต่อไป
หลินหยวนมองภาพตรงหน้าแล้วอดหัวเราะไม่ได้
เขาหันหลังเดินออกจากประตูโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ ไปใต้ต้นไทรใหญ่ที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร
ใต้ร่มไม้เย็นสบายขึ้นมาหน่อย
หลินหยวนพิงลำต้น รีบควักโทรศัพท์มือสองของตัวเองออกมาอย่างอดใจรอไม่ไหว
“ตอนนี้เรื่องสำคัญที่สุดคือต้องหาเงินทุนตั้งต้นให้ได้ ขอแค่มีเงิน เรื่องได้กินเนื้อวัวก็เป็นแค่เรื่องของเวลา”
หลินหยวนแตะหน้าจอแล้วเข้าไปยังร้านค้าแอปพลิเคชันทันที
ในเมื่ออยากได้เงิน วิธีที่เร็วที่สุดย่อมเป็นการหาแพลตฟอร์มเงินกู้ออนไลน์
ชาติที่แล้ว อย่างน้อยเขาก็เป็นคนหนุ่มยุคใหม่ที่รู้เรื่องเครื่องมือทางการเงินต่างๆ อยู่บ้าง
เขาเข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงหลักการที่ว่า ขอแค่ใจกล้าพอ เงินกู้ออนไลน์ก็เหมือนเงินในบ้านเรา
เขาค้นหาในร้านค้าแอปพลิเคชันอย่างชำนาญ ไม่นานก็โหลดแอปกู้เงินที่โฆษณากันดังสนั่นมาหลายแอป
แอปแรกชื่อแอปเงินกู้หมึกเร่งปลาบิน
หลินหยวนกรอกหมายเลขบัตรประชาชนกับหมายเลขโทรศัพท์ตามคำแนะนำอย่างว่าง่าย
จากนั้นก็จ้องกล้อง กะพริบตา อ้าปาก และส่ายหัวอยู่พักหนึ่ง จนเสร็จสิ้นการยืนยันตัวตนด้วยใบหน้า
แถบความคืบหน้าหมุนอยู่นาน สุดท้ายเครื่องหมายอัศเจรีย์สีแดงเย็นชาก็เด้งขึ้นมา
【ขออภัย เนื่องจากการประเมินเครดิตโดยรวมของคุณไม่ผ่าน ขณะนี้จึงยังไม่สามารถให้บริการเงินกู้แก่คุณได้】
“ไม่ให้วงเงินเหรอ ได้ เปลี่ยนแอปก็ได้”
หลินหยวนเบ้ปาก แล้วกดเข้าแอปที่ชื่อแอปกระเป๋าเงินความเร็วเทพ
เขาทำตามขั้นตอนอย่างคล่องแคล่ว แต่ผลลัพธ์ก็ยังเหมือนเดิมทุกประการ
【ตรวจพบว่าคุณไม่มีงานประจำและไม่มีประกันสังคมหรือกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ จัดอยู่ในกลุ่มผู้ใช้ความเสี่ยงสูง การสมัครครั้งนี้ถูกปฏิเสธแล้ว】
หลินหยวนไม่ยอมแพ้ เขาสมัครกับแอปไป๋เถียวเป่า แอปเงินกู้คลังทอง และแพลตฟอร์มถูกกฎหมายอีกสี่ห้าแห่งที่ดาวน์โหลดไว้ในโทรศัพท์รวดเดียว
แต่ไม่มีข้อยกเว้น หน้าสมัครของทุกแอปล้วนเปลี่ยนเป็นข้อความปฏิเสธสีแดงในขั้นตอนสุดท้าย