เสียงนั้นดังกึกก้องราวสายฟ้าฟาด ระเบิดขึ้นตรงหน้าประตูโรงเรียน
ทุกคนสะดุ้งเฮือกพร้อมกัน ก่อนจะหันไปมองตามเสียง
บนถนนใหญ่ด้านในประตูโรงเรียน ชายชราผมขาวโพลนแต่ยังดูแข็งแรงกระฉับกระเฉง กำลังก้าวตรงเข้ามา
เขาสวมชุดถังจวงสีเทาเรียบง่าย ท่วงท่ามั่นคง ดวงตาลึกล้ำราวกับสระน้ำ
รอบกายแผ่คลื่นพลังปราณและเลือดอันน่าสะพรึงกลัวออกมาอย่างเลือนราง
ชายผู้นี้คืออาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งแห่งเจียงเฉิง เสิ่นอวิ๋นซาน!
ด้านหลังอาจารย์ใหญ่
เหล่าเฉินวิ่งเหยาะ ๆ ตามมาจนเหงื่อท่วมหน้าผาก
เห็นได้ชัดว่าทันทีที่รู้ว่ามีเรื่องผิดปกติ เขาก็รีบไปตามอาจารย์ใหญ่มาช่วยคลี่คลายสถานการณ์ทันที
เหล่าเฉินเร่งฝ่าฝูงชนที่เปิดทางให้ ตรงไปหาหลินหยวนเป็นคนแรก
เขาตบไหล่หลินหยวนแรง ๆ แล้วส่งสายตาบอกให้วางใจ
“หลินหยวน ไม่ต้องกลัว! มีอาจารย์ใหญ่อยู่ วันนี้ไม่มีใครยกเลิกสิทธิ์เข้าสอบของนายได้ทั้งนั้น!”
เมื่อเห็นความห่วงใยในแววตาของเหล่าเฉิน หลินหยวนก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นในใจ เขาพยักหน้าเบา ๆ
ส่วนเหล่านักเรียนและผู้ปกครองที่เดิมยืนมุงดูเรื่องสนุกอยู่รอบข้าง
ตอนนี้ต่างพากันตะลึงงัน เสียงสูดหายใจเบา ๆ ดังขึ้นทั่วบริเวณ
“ซี๊ด... นั่นอาจารย์ใหญ่เสิ่น!”
“สวรรค์! ปกติอาจารย์ใหญ่เสิ่นแทบไม่โผล่หน้าให้เห็น วันนี้กลับมาถึงหน้าโรงเรียนด้วยตัวเองเลย!”
“ตกลงหลินหยวนคนนี้มีที่มายังไงกันแน่ ถึงกับทำให้อาจารย์ใหญ่ต้องออกมาด้วยตัวเอง!”
“คราวนี้มีเรื่องสนุกให้ดูแล้วสิ หัวหน้าฝ่ายโจวอาศัยอำนาจรังแกคนไปทั่ว คราวนี้คงเจอคนจริงเข้าแล้วล่ะ!”
หัวหน้าฝ่ายโจวที่ก่อนหน้านี้ยังวางท่าอวดดี
ทันทีที่เห็นอาจารย์ใหญ่เสิ่น สีหน้าเหี้ยมเกรียมของเขาก็แข็งค้าง
เหงื่อผุดตรงขมับ เขาฝืนยิ้มประจบจนดูน่าเกลียดยิ่งกว่าร้องไห้
จากนั้นก็รีบวิ่งเข้าไปหา พร้อมก้มหัวประจบประแจงพลางอธิบาย