“แค่ก ๆ!”
เหล่าเฉินไอกระแอมเสียงดัง ก่อนก้าวพรวดไปขวางหน้าหลินหยวน
สกัดนักข่าวที่กรูกันเข้ามาอย่างบ้าคลั่งไว้ทั้งหมด
“เอาละ ๆ สหายสื่อมวลชนทุกท่าน หยุดก่อน ขอให้ทุกคนใจเย็นลงหน่อย!”
เหล่าเฉินยกมือโบก สีหน้าเคร่งขรึม ก่อนเอ่ยเสียงหนักแน่น
“นักเรียนหลินหยวนเพิ่งผ่านการทดสอบขีดจำกัดที่เข้มข้นมา ไม่ว่าจะเป็นกำลังกายหรือสภาพจิตใจ ตอนนี้ก็เหนื่อยล้าเต็มทีแล้ว!”
“ในฐานะอาจารย์ของเขา ผมต้องรับผิดชอบต่อสุขภาพของเขา ตอนนี้นักเรียนหลินหยวนต้องพักผ่อน!”
ได้ยินคำพูดเคร่งขรึมของเหล่าเฉิน
นักข่าวทั้งหลายก็ผิดหวังลงทันที ความคึกคักลดฮวบไปเล็กน้อย
ทว่าเมื่อเห็นเช่นนั้น มุมปากของเหล่าเฉินกลับยกขึ้นน้อย ๆ จนแทบสังเกตไม่เห็น
เขาค่อย ๆ ยืดหลังตรง แล้วไพล่มือไว้ด้านหลังอย่างแนบเนียน ก่อนเสริมด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ
“แต่ถ้าทุกท่านมีคำถามเกี่ยวกับนักเรียนหลินหยวน ก็ถามผมได้เต็มที่!”
เหล่าเฉินชี้บัตรครูที่ห้อยอยู่ตรงหน้าอก พลางประกาศเสียงดัง
“ขอแนะนำตัว ผมเฉินกั๋วต้ง เป็นครูประจำชั้นของนักเรียนหลินหยวน และยังเป็นอาจารย์ผู้ฝึกสอนการบำเพ็ญเพียรด้วย!”
“วันนี้นักเรียนหลินหยวนทำผลงานได้ขนาดนี้ นอกจากพรสวรรค์เล็ก ๆ น้อย ๆ อันไร้ค่าของตัวเขาเองแล้ว...”
“สิ่งสำคัญที่สุดก็คือการค้นพบศักยภาพของเขาอย่างแม่นยำตลอด 3 ปีที่ผ่านมา และวิธีฝึกฝนเฉพาะตัวที่ปรับให้เหมาะกับแต่ละคนของผม!”
“อะไรนะ?”
พอได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของเหล่านักข่าวที่เมื่อครู่ยังผิดหวัง ก็พลันเปล่งประกายวาววับ!
อาจารย์เก่งย่อมมีศิษย์ยอดเยี่ยม!
นี่คืออาจารย์ชั้นยอดที่ปั้นอัจฉริยะจนเกินมาตรฐานขึ้นมาได้ แถมยังเป็นประเด็นเด็ดที่เหมาะแก่การทำข่าวสุด ๆ!