จากนั้น
ลู่เสวี่ยหนิงหยิบขวดเครื่องดื่มสีดำสนิทที่ดูราวกับทำจากโลหะสามขวดออกจากถุง วางลงบนโต๊ะกลางอย่างเป็นธรรมชาติ
“นักเรียนหลินหยวน!”
“นี่คือเสื้อผ้าที่สั่งตัดให้คุณกับผลิตภัณฑ์ของบริษัทเรา”
“เครื่องดื่มตัวนี้ชื่อเป้าหนิว ผลิตจากสมุนไพรบำรุงหลายชนิด ดื่มเป็นประจำจะช่วยเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแรง”
พูดจบ ลู่เสวี่ยหนิงก็หยิบเครื่องดื่มเป้าหนิวขวดหนึ่งขึ้นมา ออกแรงบิดฝาเล็กน้อย ก่อนยื่นไปตรงหน้าหลินหยวน
เธอมองเขาด้วยดวงตาเป็นประกาย “ลองชิมดูก่อน แล้วบอกความเห็นตามจริงที่สุดให้ฉันหน่อย”
“เป้าหนิวเหรอ?”
หลินหยวนกวาดตามองเครื่องดื่มในมือของลู่เสวี่ยหนิง แล้วรับมาพร้อมยิ้มพลางหยอกเสียงเบา
“ได้พอดีเลย เมื่อกี้ใช้แรงไปไม่น้อย งั้นขอลองดูหน่อย!”
พอได้ยินคำว่าใช้แรงไปไม่น้อย
ร่างอรชรของลู่เสวี่ยหนิงสะดุ้งเบา ๆ เธอถลึงตามองหลินหยวนอย่างหงุดหงิด ใบหูร้อนผ่าวขึ้นมา
หลินหยวนไม่แกล้งเธอต่อ เขาเงยหน้าดื่มจากปากขวดอึกใหญ่
อึก!
ของเหลวเย็นสบายไหลผ่านลำคอ รสหวานสดชื่นเจืออยู่บาง ๆ กำลังพอดี
จากนั้นไออุ่นร้อนระลอกหนึ่งก็ค่อย ๆ แผ่ซ่านในกระเพาะ ก่อนไหลไปตามเส้นลมปราณสู่แขนขาและทั่วร่าง
แม้การหล่อเลี้ยงพลังปราณและเลือดเพียงน้อยนิดนี้จะแทบไม่มีผลอะไรกับหลินหยวน ซึ่งมีพลังปราณและเลือดสูงถึง 110,000 แต้มในตอนนี้
แต่ถ้าพูดถึงรสชาติและความรู้สึกหลังดื่มแล้ว นับว่าเป็นผลิตภัณฑ์ชั้นเยี่ยมอย่างแท้จริง