หีบทรัพยากรใบแรกอยู่ในพงหญ้าข้างทางหลวง ลี่ฝานซิงใช้ขาตั้งน้ำเกลือเขี่ยอยู่สองที ก่อนปลายขาตั้งจะจิ้มโดนของแข็ง ๆ เธอยื่นมือออกไปนอกถนน รออยู่หลายวินาที เมื่อเห็นว่าไม่มีอันตรายจึงคว้าหีบทรัพยากรในพงหญ้าขึ้นมา
หีบเป็นสีเขียว มองไม่ออกว่าทำจากวัสดุอะไร ขนาดพอ ๆ กับกระเป๋าเดินทาง มีหูหิ้ว พอได้มันมา ก็มีข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมา: พบหีบทรัพยากร【สีเขียว】ต้องการเปิดหรือไม่
ลี่ฝานซิงเลือกไม่ เธอลองเก็บหีบทรัพยากรเข้าเป้ แล้วพบว่าแค่เปิดหน้าจอเป้ในเกมก็เก็บหีบเข้าไปได้
หีบทรัพยากรใบที่สองอยู่ไม่ไกล ในพงหญ้าอีกฝั่งของทางหลวงเช่นกัน เป็นสีเขียวเหมือนกัน แต่เล็กกว่ามาก ขนาดเท่ากระเป๋าถือ ลี่ฝานซิงเก็บมันเข้าเป้เกมด้วย แล้วพบว่าหีบทรัพยากรทั้งสองใบเก็บไว้ในช่องเดียวกันได้
เมื่อกลับขึ้นรถพยาบาล เธอกดเลือกหีบทรัพยากรแล้วเปิดออก ได้รับน้ำดื่มบรรจุขวดขนาด 500 มิลลิลิตร 8 ขวด หมั่นโถวสีขาว 10 ลูก และขนมปังโฮลวีต 2 ถุง
ลี่ฝานซิงสตาร์ตรถพยาบาล ความเร็วของเธอไม่มากนัก สายตาครึ่งหนึ่งจับจ้องถนนเบื้องหน้า อีกครึ่งไล่อ่านข้อความในห้องแชต
ฤดูใบไม้ผลิของหญ้าหางหมา: ติงจื่ออี๋ ถ้าเห็นข้อความแล้วแอดฉันด้วย ฉันคือพ่อของเธอ ติงโหมวเหว่ย
หมาจรตัวหนึ่ง: พาหนะของฉันเป็นจักรยาน ช่วยด้วย! เกมนี้กำหนดไหมว่าต้องขับอย่างน้อยกี่กิโลเมตรต่อวัน ใครรู้บ้าง ฉันจะตายไหมเนี่ย?
ฉันเป็นปลาคาร์ปนำโชคแล้วกลัวใคร: มีคนสุ่มได้จักรยานจริง ๆ ด้วยแฮะ
อาตมานามสกุลจิน: ฉันนึกว่ามอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าจะแย่สุดแล้วซะอีก ตกลงใครสุ่มได้รถสปอร์ตเนี่ย?
เทพเจ้าโชคลาภมาบ้านฉัน: ฉันพอใจกับรถยนต์ไฟฟ้าสี่ล้อแล้ว
เจี่ยงชิงชิง: เฉินฝานอยู่ไหม เบอร์โทร 13817***537 ฉันเป็นภรรยาคุณ
ไต้จื้อหมิง: เมียจ๋า เมียฉันอยู่ไหน จางฮุ่ย ถ้าเห็นแล้วแอดฉันด้วย
ป้อมปลาหมึก: คนข้างบนตามหากันหมดแล้ว ไม่เห็นหรือไงว่าเราอยู่เขตที่เก้าแห่งหัวเซี่ย ญาติและเพื่อนของพวกคุณอาจอยู่เขตอื่นก็ได้
อุลตร้าแมนปราบสัตว์ประหลาด: ฉันสุ่มได้รถตู้ มีใครได้รถตู้เหมือนกันไหม?
ฉันรักเงิน: ฉันเอารถสามล้อไฟฟ้าที่ใช้ส่งพัสดุมาด้วย พัสดุเต็มคันเลยพวกพ้อง ฉันจะได้รวยเละแล้ว!
เบบี๋แซ่เซียว: พี่ชาย เอาพัสดุของฉันคืนมานะ
แอร์ไม่เย็น: ใครเห็นก็มีส่วนแบ่ง
ฉันรักเงิน: ฝันไปเถอะ
คุณครูซุน: มีใครสังเกตไหม ที่นี่อุณหภูมิกำลังสบาย ไม่หนาวไม่ร้อน
อยากกินปีกไก่โค้ก: อีกอย่าง มุมขวาบนของหน้าจอระบบมีเวลาแสดงอยู่ด้วย ทั้งยังบอกสภาพอากาศกับอุณหภูมิ ฉลาดมาก ใช้แล้วเหมือนโทรศัพท์เลย
น้ำตาลฟักเขียว: ก็แค่แท็บเล็ตนั่นแหละ
ต้นหอมขิงกระเทียมไม่ใช่ผักได้ไง: พวกคุณไม่พูดฉันก็ไม่ทันสังเกต งั้นโลกนี้กับโลกเดิมเวลาต่างกันสินะ ฉันเพิ่งเลิกกะดึก กลับบ้านจะนอนก็ถูกลากเข้ามาแล้ว ซวยสุด ๆ ทั้งตัวเหลือแค่กางเกงในตัวเดียว
ลุงหวังบ้านข้าง ๆ: อยากรู้พาหนะของคนข้างบนจัง ถ้าเป็นจักรยานคงฮาน่าดู
ทายสิว่าฉันเป็นใคร: ทุกคน ได้รับชุดของขวัญมือใหม่กันหรือยัง? มาเล่ากันหน่อยว่ามีอะไรบ้าง ฉันขอเริ่มก่อน น้ำ 4 ขวด หมั่นโถว 5 ลูก บิสกิตอัดแท่ง 2 ห่อ แล้วก็บัตรพลังงาน 1 ใบ
ไข่มุกหล่น: ว้าว ของเยอะจัง ฉันมีแค่ไก่ย่าง 1 ตัว น้ำผลไม้ 2 ขวด ไข่ต้มชา 30 ฟอง แล้วก็บัตรพลังงาน 1 ใบ
มีความสุขทุกวัน: คนข้างบนประชดเป็นด้วยแฮะ
หัวช็อกโกแลต: บัตรพลังงานทุกคนได้เหมือนกันหรือเปล่า?
ทองหมื่นตำลึง: ไม่รู้สิ แต่ฉันได้
เยลลีอร่อยจัง: ฉันไม่มีใบขับขี่ ขับรถไม่เป็นเลย
ฉันเป็นปลาคาร์ปนำโชคแล้วกลัวใคร: ขับรถจะยากอะไร เหยียบ ๆ ไปก็พอ
ราวตากผ้าหักแล้ว: บนถนนนี่ไม่มีคนสักคน ขับไปตามสบาย เหยียบคันเร่งแทนเบรกก็ไม่เป็นไรหรอก
สร้อยไข่มุก: อ๊ะ ฉันเจอหีบสีเขียว เปิดแล้วมีน้ำ 2 ขวด
ผู้จัดการรถยนต์: มีหีบจริงด้วย ฉันว่าแล้วว่าเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวงต้องมีหีบสมบัติ
เฉินเฉินคือเฉินเฉิน: คนข้างบน นี่เรียกหีบทรัพยากรต่างหาก เพราะเป็นสีเขียว เลยกลืนไปกับพุ่มไม้กับพงหญ้า หาเจอยาก
แมวชื่อเน่าน่าว: ฉันก็เคยเจอใบหนึ่ง เปิดออกมาได้หมั่นโถวสีขาว 3 ลูกกับน้ำ 1 ขวด
คางคกหลบไป: ว่าแต่เห็นตัวเลขบนสุดของห้องแชตไหม? น้อยกว่าก่อนหน้านี้อยู่หลายคน
ฉันชอบกินขนมหวาน: จำได้ว่าตอนแรกมีครบสิบล้าน ตอนนี้หายไป 7 คนแล้ว
ติงต่งมาแล้วเปิดประตูเร็ว: อย่ามาหลอกให้กลัวสิ
เฝิงอัน: ทุกคนระวังตัวกันด้วย
พันธมิตรแห่งความยุติธรรมอยู่ที่นี่: ฉันนั่งตัวสั่นอยู่ในรถ ขนลุกไปหมดเลย
ชีชี: ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงคุ้มครองมือใหม่ ถ้าไม่หาเรื่องตายใน 5 วันก็น่าจะไม่เป็นไร
น้ำมันเมล็ดเรพซีดหนึ่งถัง: ใช่ คนที่ตายไปสองสามคนนั่นอาจแค่โชคร้าย
……
……
ข้อความในห้องแชตไหลขึ้นมาไม่หยุด รถพยาบาลค่อย ๆ เคลื่อนไปข้างหน้า ทุกครั้งที่ลี่ฝานซิงเห็นหีบทรัพยากรริมทาง เธอก็จะหยุดรถ หลังขับมาได้กว่าหนึ่งชั่วโมง เธอเก็บหีบทรัพยากร【สีเขียว】มาได้ 3 ใบ
ลี่ฝานซิงไม่เคยนั่งรถนานขนาดนี้มาก่อน จนรู้สึกว่าง่วงแทบจะหลับแล้ว ทิวทัศน์ริมทางแทบไม่เปลี่ยนไป มีแต่ต้นไม้หลากหลายชนิด เธอไม่เห็นทั้งไม้ผลและสัตว์สักตัว
หลังลงจากรถไปเก็บหีบทรัพยากรอีกใบ ลี่ฝานซิงก็ตัดสินใจพักสักครู่ แล้วจัดระเบียบเสบียงที่มีอยู่
รถพยาบาลมีเสบียงติดรถมามากมาย แค่เครื่องมือแพทย์และอุปกรณ์ยาในห้องตรวจรักษาก็มีมูลค่าสูงแล้ว กลางคืนเธอนอนบนเตียงเข็นได้ แถมยังมีผ้าห่มให้อุ่นด้วย
ในหีบทรัพยากรสีเขียวทั้ง 4 ใบยังคงมีของอยู่สามอย่างเหมือนเดิม ได้แก่ หมั่นโถวสีขาว 20 ลูก น้ำ 10 ขวด และขนมปังโฮลวีต 5 ถุง ลี่ฝานซิงเริ่มสงสัยว่าข้างในหีบสีเขียวมีแค่ของพวกนี้หรือเปล่า เธอถึงกับเข้าไปดูในห้องแชตโดยเฉพาะ แต่ก็ไม่เห็นผู้เล่นคนอื่นเปิดได้ของอย่างอื่นเลย
ลี่ฝานซิงเปิดกระเป๋าสะพายไปทำงานที่เอาติดตัวมาด้วย ข้างในมีขนมปังนมครึ่งถุง ช็อกโกแลตเพิ่มพลังงานสองสามชิ้น เครื่องดื่มเกลือแร่ 1 ขวด กระดาษทิชชู 1 กล่อง ทิชชูเปียก 1 กล่อง ครีมทามือ 1 หลอด ลิปบาล์ม 1 แท่ง ร่มกันแดด 1 คัน สมุดโน้ต 1 เล่ม ปากกาหมึก 1 ด้าม และหนังสือ《คู่มือปฐมพยาบาลก่อนถึงโรงพยาบาล》1 เล่ม
ของในช่องเก็บของฝั่งผู้โดยสารเป็นของคนขับที่ชื่อเหล่าอู๋ ตอนนี้เลยตกเป็นของเธอ มีแว่นกันแดด 1 อัน บุหรี่ 2 ซอง ถุงชาเหลือครึ่งถุง กระดาษทิชชู 2 ห่อ ถุงมือใช้แล้วทิ้งครึ่งกล่อง หน้ากากอนามัยใช้แล้วทิ้งหลายชิ้น แล้วก็ชุดตัดเล็บและแคะหู 1 กล่อง
ลี่ฝานซิงหาถุงขยะสีเหลืองมาใบหนึ่ง แล้วค่อย ๆ เก็บน้ำเกลือ ยา อุปกรณ์ให้น้ำเกลือ และเครื่องมือปลอดเชื้อทั้งหมดในห้องตรวจรักษาใส่ถุง จากนั้นลองเก็บเข้าเป้เกม ปรากฏว่าทำได้อย่างราบรื่นจริง ๆ
เธอถอนหายใจอย่างโล่งอก ของพวกนี้หมดอายุได้ เก็บไว้ในเป้ได้คงดีที่สุด
พักอยู่ครู่หนึ่งและดื่มน้ำไปสองอึก ลี่ฝานซิงก็ขับต่อไป