ฮั่วเสี่ยวหยาซื้อปาท่องโก๋กับนมถั่วเหลืองที่ปู่กับย่าชอบกิน แล้วกลับไปยังคฤหาสน์ตระกูลฮั่ว
ที่นั่นเป็นคฤหาสน์สไตล์ยุโรปสุดหรู ตั้งอยู่ในย่านธุรกิจที่มีราคาที่ดินแพงที่สุดในเมืองไห่
ทั่วทั้งคฤหาสน์โอ่อ่าหรูหราด้วยสีทองระยิบระยับ ทุกมุมล้วนแสดงถึงความหรูหราประณีตอย่างมีรสนิยม
สมกับเป็นตระกูลฮั่ว กลุ่มทุนชั้นนำของเมืองไห่ แค่ตัวอาคารหลังนี้ก็มีมูลค่าหลายหมื่นล้านแล้ว
ในห้องอาหารกว้างขวางโปร่งสบาย ฮั่วเสี่ยวหยานั่งกินมื้อเช้ากับคุณปู่ฮั่วและคุณย่าฮั่วอยู่ที่โต๊ะอาหาร
คุณปู่ฮั่วอายุใกล้ 80 ปีแล้ว ฝึกไทเก๊กเป็นประจำมาหลายปี จึงยังแข็งแรงกระปรี้กระเปร่า
ดวงตาคู่นั้นลึกล้ำราวกับบ่อน้ำลึก เปี่ยมด้วยเล่ห์เหลี่ยมของคนที่ผ่านโลกมามากมาย มีเพียงตอนมองหลานสาวเท่านั้นที่แววตาจะอ่อนโยนลง
ส่วนคุณย่าฮั่วสวมเสื้อคลุมแบบจีนเรียบง่าย
แม้ผมจะขาวโพลน แต่ยังดูแข็งแรงกระฉับกระเฉง ใบหน้าก็อ่อนเยาว์กว่าคนวัยเดียวกันมาก แววตาสดใส เปี่ยมด้วยความรักความเอ็นดู
สองสามีภรรยามีลูกชายสามคน ตอนหนุ่มสาวมัวแต่ทุ่มเทให้กับงาน จึงยกหน้าที่เลี้ยงลูกให้พี่เลี้ยง ผลคือแต่ละคนเหลวไหลกันทั้งนั้น ความสัมพันธ์กับพ่อแม่ก็ย่ำแย่สุด ๆ
จนกระทั่งลูกชายคนรองมีฮั่วเสี่ยวหยา แล้วหย่าร้างกันในเวลาไม่นาน ต่างฝ่ายต่างไม่ต้องการลูก
คุณย่าฮั่วกับคุณปู่ฮั่วเห็นเด็กน่าสงสาร จึงพากลับมาเลี้ยงที่บ้าน
เลี้ยงดูเธอมานานกว่ายี่สิบปี ทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมด ในที่สุดก็อบรมเธอจนเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีความสามารถ
ฮั่วเสี่ยวหยาคีบปาท่องโก๋ให้คนละชิ้นอย่างกระตือรือร้น