เหวินหลี่ยืนอยู่ตรงหน้าประตู จู่ ๆ เสียงน้ำก็หยุดลง
ประตูห้องน้ำเปิดออกดัง “กริ๊ก”
ไอน้ำอุ่นพลันทะลักออกมา กลิ่นสนสดชื่นจากครีมอาบน้ำลอยคลุ้งตามมา
ชายร่างสูงใหญ่เดินออกมาจากม่านไอน้ำ สวมเสื้อคลุมอาบน้ำสีเทาเข้ม
สายคาดเอวผูกไว้อย่างหลวม ๆ คอเสื้อแหวกเปิด เผยให้เห็นแผงอกที่มีมัดกล้ามชัดเจน
หยดน้ำใสไหลไปตามร่องไหปลาร้า ก่อนจะซึมหายเข้าไปในรอยแยกของเสื้อคลุม
จี้จงถิงสูง 189 เซนติเมตร สูงกว่าเหวินหลี่เต็ม ๆ หนึ่งศีรษะ
เขามีรูปร่างสูงโปร่ง ไหล่กว้างเอวสอบ ขายาวทั้งสองข้างใต้เสื้อคลุมอาบน้ำเหยียดตรง แข็งแรง
ผมสีดำที่เพิ่งสระหมาด ๆ ถูกเสยไปด้านหลัง เผยหน้าผากได้รูปและดวงตาคู่คมลึกที่ยิ่งดูเข้มขึ้นเมื่อถูกไอน้ำปกคลุม
ความเย็นชาในคิ้วตาไม่ได้จางลงแม้แต่น้อย กลับยิ่งเพิ่มความรู้สึกอันตรายและคุกคามขึ้นเพราะหยาดน้ำที่เกาะพราว
ราวกับเสือชีตาห์ที่ซ่อนพละกำลังพร้อมระเบิดออกมาไว้ใต้ท่าทีเกียจคร้าน
ทว่าบนใบหน้าของเขายังคงมีแต่ความเฉยเมยเหมือนเช่นเคย ราวกับไม่ใส่ใจกับเสน่ห์ชวนหลงใหลที่แผ่ออกมาจากทั่วร่าง
กลิ่นอายสูงศักดิ์ที่ซึมลึกถึงกระดูกผสมปนเปกับความเป็นชายที่พุ่งเข้าปะทะ ทำให้อากาศในห้องราวกับเบาบางลงไปหลายส่วน
กลิ่นอายจากตัวเขาพุ่งเข้าปะทะ เหวินหลี่รู้สึกเหมือนเส้นประสาทที่ขึงตึงอยู่ในหัวพลันยุ่งเหยิงไปหมด
สายตาของเธอเลื่อนไปหยุดอยู่บนผิวกายที่โผล่พ้นคอเสื้อคลุมเพียงเล็กน้อยอย่างห้ามไม่อยู่ ความทรงจำจากชาติก่อนพลันผุดขึ้นมาในหัว
ตลอดห้าปีที่แต่งงานกัน เรื่องที่สามีภรรยาควรทำ พวกเขาทำกันครบถ้วน ไม่ขาดตกบกพร่อง เรียกได้ว่าความถี่ไม่ได้น้อยเลย