[แย่แล้ว มีคนเป็น ๆ หลงเข้ามาที่ปรภพจริง ๆ ด้วย]
[ผู้เล่นคนที่แปดถูกตัดหัวตั้งแต่เปิดเกม นี่ไม่ใช่แม่ที่โหดร้ายที่สุดแล้ว นี่คือแม่แกทิ้งแกแล้วไง~]
[เมื่อกี้ใครบอกว่านี่เป็นคน ถ้านี่เป็นคนได้ ข้ากลับหัวปักดินกินอุจจาระ!]
[ปีศาจตัวนี้เมื่อกี้บอกว่าผู้โดยสารมีหกคน ไม่ใช่แปดคน หรือว่า...]
“เกมนี้มีไพ่ผี”
หยูเฉาซือมองไปที่ปีศาจสองตัวด้านหน้า: “และมีสองตัว ตายไปหนึ่ง เหลืออีกหนึ่ง”
“ไพ่ผี?” ชายผมแดงพูดอย่างตื่นเต้น “ไม่ได้บอกว่าแผนที่นี้ไม่มีไพ่ผีหรอกหรือ?”
“แค่ไม่เคยปรากฏ ไม่ได้หมายความว่าไม่มี” หยูเฉาซือพูดเย็นชา “วันนี้ก็บังเอิญ ออกมาเป็นไพ่ผีใหญ่และไพ่ผีเล็กพร้อมกัน!”
ดีมาก
เป้าหมายในการเสริมสถานะและกวนน้ำให้ขุ่นสำเร็จแล้ว เจียงซิวขยิบตาปริบ ๆ มองไปที่หัวหน้าขบวน
เธอตั้งใจกลับมา ตัดหัวคนที่ที่ถูกทำลายใบหน้าแล้วซ่อนไว้หลังปากบ่อ ก็เพื่อใช้ล้างความผิดให้ตัวเอง
“ไม่เลว” หัวหน้าขบวนรับหัวมา “ฆ่าคนโดยสารที่หนีค่าโดยสาร นับเป็นผลงานของเธอ”
เช่นเดียวกับผู้เล่น เธอก็ไม่สามารถบอกได้ว่าใบหน้าที่ไหม้เกรียมนี้เป็นคนที่เธอรู้จักหรือไม่ ทำได้เพียงเงยหน้าขึ้น มองสำรวจผู้เล่นที่หวาดกลัวอย่างเย็นชา:
“ดูเหมือนผู้โดยสารทุกท่านจะรู้แล้ว
“สำนักงานใหญ่แจ้งผู้โดยสารไว้เพียงหกคน ดังนั้นในหมู่พวกท่านยังมีคนไร้ยางอาย ไม่มีเงินซื้อตั๋ว หนีค่าโดยสารอยู่หนึ่งคน!
“รถไฟจะถึงสถานีปลายทางในเช้าวันพรุ่งนี้ และคืนนี้ ฉันจะตรวจตั๋วทีละคน จับตัวแมลงสาบน่ารังเกียจนั้นมาบดขยี้ให้ตาย! ไม่มีเงินแล้วจะนั่งรถไฟไปทำไม?!
“ถ้าหาไม่เจอ ฉันจะฆ่าพวกท่านทั้งหมด!”
[ติ๊ด! ข้อความแจ้งเตือนเกม: เควสต์ตัวละครถูกปล่อยแล้ว:
[ขอให้ผู้เล่นทุกท่านค้นหาคนหนีค่าโดยสารก่อนรถไฟถึงสถานี (อัตราการสำรวจ 30%) และไปถึงสถานีปลายทางอย่างปลอดภัย (อัตราการสำรวจ 20%) และสำรวจเนื้อเรื่องของแผนที่ให้มากที่สุด (อัตราการสำรวจสูงสุด 50%)]
ที่ระบุว่า[ข้อความแจ้งเตือนเกม]แปลว่าทุกคนได้รับ เสียงกลไกดังก้องในหัวของผู้เล่นทุกคน:
[คำเตือน: เควสต์ทั้งหมดมีเวลาจำกัดซ่อนอยู่ โปรดทำเควสต์ให้สำเร็จก่อนตาย!]
...
รถไฟส่งเสียง “ซี้ ๆ” ตัวรถสั่นไหว ออกเดินทางอย่างเป็นทางการ
“ตอนนี้ ขอแนะนำตู้รถไฟโดยสังเขป”
หัวหน้าขบวนพูดเย็นชา: “รถไฟมีทั้งหมดยี่สิบเอ็ดตู้ ฉันรับผิดชอบหกตู้ จากตู้นั่งแข็งนี้ต่อไปข้างหลัง เป็นตู้พักผ่อน มีห้องพักสองคนต่อห้อง จับคู่กันได้อิสระ ต่อไปอีกเป็นตู้สินค้าสองตู้
“จากตู้นั่งแข็งไปข้างหน้าเป็นตู้เสบียง ต่อไปอีกเป็นห้องขับหัวรถไฟ
“อย่าลืมอ่านกฎสำหรับผู้โดยสารในห้องพัก อย่าหาความตายใส่ตัว—ฉันยังมีเรื่องใหญ่ พวกท่านพักผ่อนได้แล้ว!”
เธอถือหัวไหม้เกรียมนั้นหันหลังไป
เจียงซิวกำลังจะหลบทาง ทันใดนั้นม่านตาสั่นเล็กน้อย สำรวจผู้เล่นในตู้โดยสารอย่างไม่ให้ใครสังเกต
ในหัวกำลังมีข้อความแจ้งเตือนเฉพาะดังขึ้น:
[ติ๊ด! ข้อความแจ้งเตือนไพ่ผี: เควสต์ของคุณคือขัดขวางรถไฟถึงสถานี (อัตราการสำรวจสูงสุด 100%)]
[เควสต์ไพ่ผีของแผนที่นี้ปลดล็อกครั้งแรก อัตราการตายประมาณ 99% ขอให้โชคดี]
“...”
ไม่มีใครเคยเปิดใช้ ข้อมูลนั้นมาจากไหน ทำไมตั้งอัตราการตายให้เต็มที่ขนาดนี้? เอาแต่ใจเกินไปแล้ว
เจียงซิวบ่นในใจ ไม่เห็นความผิดปกติของผู้เล่น
ข้อความแจ้งเตือนเกมทุกคนรู้ แต่ข้อความแจ้งเตือนไพ่ผีเป็นเพียงการแจ้งเตือนเฉพาะ เพื่อนร่วมทีมของเธอคนนั้นก็ซ่อนตัวได้ดีพอสมควร
เจียงซิวเก็บอารมณ์อย่างรวดเร็ว ฉลาดพอที่จะช่วยหัวหน้าขบวนเปิดประตูตู้รถไฟ พูดอย่างสุภาพ:
“ทุกท่านไม่ต้องกังวล หัวหน้าขบวนของเราแค่ปากแข็งใจอ่อน จริง ๆ แล้วใจดีและมีเสน่ห์มาก ทุ่มเทให้ลูกค้าอย่างเต็มที่ ถึงจะเป็นอาชีพบริการ แต่จนถึงตอนนี้ยังไม่มีรีวิวแย่เลยนะ”
ผู้เล่นที่เพิ่งถูกข่มขู่: “...”
บ้าไปแล้วหรือไง เธอจะทุ่มเทหัวใจใคร ใจดีตอนจะกินฉันส่งเครื่องเคียงเป็นเพื่อนตายหรือไง?
ส่วนที่ว่าไม่มีรีวิวแย่ ฮะ คนที่กล้าให้รีวิวแย่คงกลายเป็นศูนย์ไปหมดแล้ว!
“เชิญตามฉันมา”
เจียงซิวยิ้มลึกขึ้น ก้าวนำก่อน:
“ฉันจะจัดห้องพักให้ทุกท่าน เสร็จแล้วค่อยรายงานให้หัวหน้าขบวนทราบ”
[NPC นี้ดูน่ากลัวจริง ๆ เหมือนผี...]
[ดูเหมือนผีหน่อย แต่เวลายิ้มเหมือนลูกแกะน้อย ถ้าฆ่าแล้วมันจะร้องแบ๊ะ ๆ ไหม 《ฮันนิบาล》ฉบับโลกหลังม่าน~ เธอเป็นเบเมล หรือว่าแคทเธอรีนล่ะ?]
[รอบนี้ล้วนแต่เป็นของกระจอก ยังดีกว่าล่านักล่า NPC อีก เป็นแค่มอนสเตอร์ระดับต่ำ]
[เธอเป็นมอนสเตอร์ตัวเล็ก แต่แกไม่ได้ยินหรือไงที่เธอบอกว่าจะรายงานให้หัวหน้าขบวนฟัง? สุนัขจิ้งจอกอาศัยอำนาจเสือ]
[น่าเสียดายจริง ๆ... ของดีขนาดนี้กลับไม่ใช่ผู้เล่น หยูเฉาซือไม่ได้ล่าเหยื่อคุณภาพดีมานานแล้ว ครั้งนี้ถ้าไม่สนุกอีก ฉันจะเลิกติดตามและบล็อกทันที ให้ช่องของไอ้แซ่หยูตกต่ำลงไป!]
ข้อความจากหน้าจอเลื่อนผ่านไป หยูเฉาซือสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย
ตกต่ำไม่ได้!
ระดับการถ่ายทอดสดเกี่ยวข้องกับการจัดสรรทรัพยากรของสโมสร ถ้าตกต่ำ พวกขยะที่เคยถูกฉันเหยียบย่ำจะต้องฉวยโอกาสเหยียบย่ำกลับแน่นอน แม้กระทั่งเป็นอันตรายต่อชีวิตของเขา
ถึงแม้จะต้องเสี่ยงอันตรายไปล่า NPC...
ก็ห้ามตกต่ำเด็ดขาด!
หยูเฉาซือตัดสินใจ ตามเจียงซิวไปทันที พูดอย่างกระตือรือร้น: “ลำบากพนักงานรถไฟแล้ว ผมช่วยจัดสรรได้นะ”
? แกเป็นใคร
สายตาย้ายไป เจียงซิวเข้าใจ: อ้อ คือคนที่ตาแกบอกว่า “โด่งดังไปทั่ว” อย่างหยูเฉาซือ
หมูอ้วนที่เต็มไปด้วยน้ำมัน
เจียงซิวยิ้มอย่างใจดี: “ได้สิ แกอยากจัดยังไง?”
หยูเฉาซือ: “มีผู้โดยสารทั้งหมดเจ็ดคน สุ่มสองคน...”
“ฉันขออยู่ห้องเดียว”
เด็กผู้หญิงที่ย้อมผมพูดแทรกอย่างเย็นชา มองเจียงซิวแล้วเน้นย้ำ:
“ฉันจะเอาห้องสุดท้ายของตู้”
[ในแผนที่นี้ มอนสเตอร์ที่รับมือยากที่สุดคือหัวหน้าขบวน แต่ใช้ไอเท็มก็จัดการได้ กลับเป็นผู้เล่นรอบนี้ที่อันตรายกว่า]
คำพูดของตาแกที่ลิ้นแข็งแล่นผ่านเข้ามาในหัว:
[นอกจากหยูเฉาซือ ยังมีเสวียนหยวนถิงอีก เบื้องหลังแข็งแกร่ง ไอเท็มก็เยอะ]
—เสวียนหยวนถิง
มีน้ำมันให้คั้นมากกว่า!
“ถ้าอย่างนั้นผู้โดยสารที่เหลือจับคู่สองคนต่อห้อง” เจียงซิวพูด “แกกับฉันมา”
“เฮ้...”
หยูเฉาซือไม่ยอมรับ ยกแว่นตาขึ้น มองเจียงซิวที่พาเสวียนหยวนถิงไปอย่างละโมบ:
ไม่ว่าเรื่องอะไร นอกจากนี้ NPC นี้เป็นลูกแกะรุ่นพิเศษจริง ๆ
ถ้าได้ผ่าทั้งเป็นจากหัวใจ ดูเลือดพุ่งออกมา... นั่นต้องเป็นการล่าที่ประสบความสำเร็จที่สุดแน่นอน!
ยิ่งไปกว่านั้นยังสามารถช่วยให้เขาครองช่องถ่ายทอดสดของสัปดาห์นี้
ไม่ต้องกังวลเรื่องสโมสรตามล่า ยังได้คะแนนรางวัลจากการล่ามอนสเตอร์อีกด้วย
ขอแค่ให้มันอยู่ตัวคนเดียว...
หยูเฉาซือโบกมือ กระซิบกับชายผมแดงที่เดินเข้ามา: “แกกับฉันอยู่ห้องเดียวกัน ฉลาดหน่อย รอเจ้าNPCลูกแกะตัวนี้...”
หูของเสวียนหยวนถิงขยับเล็กน้อย ทันใดนั้นหันกลับมามองหยูเฉาซือ อดขมวดคิ้วไม่ได้
...
“ห้องนี้”
เจียงซิวหยุดหน้าห้องพักสุดท้าย รอให้เสวียนหยวนถิงเข้าไปอย่างปลอดภัย แล้วค่อยตามไปด้วยความโล่งใจ
กลิ่นคาวโชยเข้ามา
พื้น เตียง โต๊ะ รวมถึงประตูห้องน้ำ ทุกที่ที่มองเห็นมีคราบเลือดหลงเหลือ... เจียงซิวสำรวจห้องอย่างไม่ให้ใครสังเกต สายตาหยุดที่ตัวหนังสือเลือดหลังประตู
—[กฎสำหรับผู้โดยสาร]