ล็อกประตูเรียบร้อย ซ่อนเงินไว้ดีแล้ว หลี่เม่จึงกลับมานั่งที่ข้างเตียง
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวตรงเวลา
【ไขคดีสำเร็จ ได้รับเงินรางวัลแล้ว】
【เอกสารปิดคดีและวิดีโอสอบปากคำซิงก์เรียบร้อย】
หลี่เม่เรียกดูข้อมูลที่ระบบซิงก์มาให้ทันที ก่อนเปิดโทรศัพท์แล้วอัปโหลดลงกลุ่มแลกเปลี่ยนคดี
【เจ้าของกลุ่มอัปโหลดไฟล์: วิดีโอสอบปากคำหลิวเสี่ยวจิ้งและรายงานปิดคดี.zip】
ในกลุ่มกลับมาคึกคักอีกครั้ง
【เมิ่งเชา】: ในที่สุดก็มาแล้ว! ฉันอยากเห็นจริง ๆ ว่ายัยนี่โดนต้อนจนจนมุมได้ยังไง!
【เมิ่งเชา】: การวิเคราะห์ของอัจฉริยะอย่างฉันชุดนี้ ต้องมัดตัวหล่อนได้แน่นอน!
【หลินชวน】: อย่าเพิ่งตื่นเต้นไป @เจ้าของกลุ่ม ช่วยยืนยันหน่อย ตำรวจเก็บหลักฐานทางชีวภาพที่จำเป็นครบแล้วหรือยัง คำให้การใช้เป็นมาตรฐานเดียวในการตัดสินคดีไม่ได้
หลี่เม่ใช้นิ้วเคาะหน้าจอเบา ๆ
【เจ้าของกลุ่ม】: ห่วงโซ่พยานหลักฐานสมบูรณ์แล้ว
【เจ้าของกลุ่ม】: พวกนายดูวิดีโอเองเถอะ
ภาพวิดีโอปรากฏขึ้น
ห้องสอบปากคำของสถานีตำรวจนครบาล
แสงจากหลอดไฟสีขาวตกกระทบบนเก้าอี้สอบปากคำสเตนเลส สะท้อนประกายเย็นเยียบแข็งกระด้าง
หลิวเสี่ยวจิ้งนั่งอยู่บนเก้าอี้
ใบหน้าซีดเผือด ดวงตาแดงก่ำ แต่ยังฝืนทำปากแข็ง
“ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณกำลังพูดเรื่องอะไร”
“คืนนั้นฉันอยู่ที่ร้านคาราโอเกะ มีวิดีโอเป็นหลักฐาน เพื่อนร่วมชั้นตั้งหลายคนก็ยืนยันได้!”
“พวกคุณมีสิทธิ์อะไรมาจับฉัน ฉันต้องการพบทนาย!”
จ้าวไห่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม มองเธอด้วยสายตาเย็นชา
เขาไม่พูดพล่าม เพียงโยนรูปถ่ายใบหนึ่งลงบนโต๊ะ