ถูกชายแก่จับตามอง
ปฏิกิริยาแรกของเฉินอวี้เหมยคือไม่พอใจ
แต่แล้วเธอก็นึกขึ้นได้ว่าหากหวงหย่งไปทำงานที่นั่น จะได้เงินเพิ่มเดือนละ 30 หยวน เธอก็เริ่มลังเล
อีกอย่างนี่เป็นสิ่งที่พี่หวังจงใจจัดให้ ทำไมก่อนหน้านี้ไม่จัดการ กลับมาจัดการเอาตอนนี้?
เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะเห็นแก่หน้าเธอ
ในใจของเฉินอวี้เหมยพลันรู้สึกตื่นเต้นอย่างประหลาด
“ได้ นายไปเถอะ เราจะได้หาเงินเพิ่ม วางใจได้เลย กลางคืนฉันจะรีบเข้านอน”
หวงหย่งชะงักไป ไม่คิดว่าเฉินอวี้เหมยจะตอบตกลงเร็วเช่นนี้
เขาเดินเข้ามา สวมกอดเธอแน่น
“อวี้เหมย วางใจได้เลย ทุกบ่ายหลังเลิกงานฉันจะกลับมาดูเธอ ถึงเวลาฉันจะกอดเธอ…”
เขาลดเสียงลงกระซิบสองสามคำ เฉินอวี้เหมยดุเขาแล้วผลักเขาทีหนึ่ง
“นายนี่ไม่เคยพอล่ะสิ คิดแต่จะทำเรื่องนี้ทุกวัน!”
ปากพูดอย่างนั้น แต่ในใจก็ยังยินดี
ตัวเธอเองก็ชอบมากเช่นกัน
“วันนี้ฉันเหนื่อยนิดหน่อย วันนี้เราอย่า…เลยดีกว่า นายยังต้องอยู่เวรกลางคืนอีก ไว้กลับมาก่อนค่อยว่ากัน”
หวงหย่งจูบแก้มเธอแรง ๆ “ได้ คืนนี้ให้นายได้พัก วันพรุ่งนี้กลับมาจัดการนาย จะทำให้นายสบายแน่”
พูดจบ เขาก็พักสักครู่ ถอดชุดสกปรกของตัวเองออก โยนลงกะละมังข้างเตียง
“เดี๋ยวช่วยซักให้หน่อย”
เฉินอวี้เหมยรับคำ
“คืนนี้เป็นคืนแรกที่ต้องเฝ้าทรัพย์สิน พี่หวังให้ฉันไปเร็วหน่อย ฉันไปก่อนแล้วกัน”
เขาควานหานิยายเล่มหนึ่ง แล้วหยิบกล้วยจากโต๊ะสองลูก คัดส้มสองผล ตั้งใจจะเอาไปกิน