ยุคพลังยุทธ์ขั้นสูง: พรสวรรค์ระดับซี? ข้าเพาะเลี้ยงสัตว์อสูรคู่สัญญาระดับภัยพิบัติได้!

ตอนที่ 9 เตาหลอมสายเลือด! สำนักยุทธ์เลี่ยซาน?

8 นาที· 1.9K คำ

“ความสามารถที่ยังไม่ได้เลือกงั้นหรือ?”

ดวงตากู้หมิงเป็นประกายขึ้นมา นึกบางอย่างได้

“เกือบลืมไปเลย เตาหลอมสายเลือดยังมีความสามารถที่น่ากลัวที่สุดอีกอย่างหนึ่ง”

เพียงขยับความคิด หน้าต่างระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

【“ติ๊ง— เสี่ยวเฮยกลืนกินสัตว์อสูรดุร้ายขั้นหนึ่ง ลูกเสือเขี้ยวเพลิง”】

【“ได้รับพลังเลือดลมตอบแทน ×5”】

【“พลังเลือดลมปัจจุบัน 100 (ว่าที่ผู้ฝึกยุทธ์)”】

สิ้นเสียงแจ้งเตือน

พลังงานมหาศาลก็ปะทุขึ้นในร่างกู้หมิงทันที!

ความเจ็บปวดแสนสาหัสตามมาติด ๆ จนยากจะเชื่อ

ราวกับทุกอณูเลือดเนื้อกำลังถูกฉีกกระชากออกจากกันอย่างไร้ปรานี

ร่างกู้หมิงโอนเอนไปมา ก่อนร่วงจากเก้าอี้

“บ้าเอ๊ย!”

“เส้นเลือดจะแตกอยู่แล้ว!”

เขากำหมัดขวาแล้วกระแทกลงบนพื้นอย่างแรง

ปัง!

เศษวัสดุกระเด็นกระจาย

พร้อมเสียงทึบหนักที่ดังขึ้น

พื้นปูนก็แตกร้าวทันที

เกิดหลุมตื้น ๆ ลึกประมาณ 2 เซนติเมตรอยู่ตรงนั้น

เวลานี้

เส้นลมปราณทั่วร่างของกู้หมิงปูดนูนขึ้นเป็นชั้น ๆ ใต้ผิวหนัง

ราวกับไส้ชนวนระเบิดที่พร้อมปะทุได้ทุกเมื่อ

แม้แต่กล้ามเนื้อก็ยังพองโตขึ้นอย่างรวดเร็ว จนเห็นมัดชัดเจน

สิ่งสกปรกปนกลิ่นคาวเหม็นค่อย ๆ ซึมออกมาตามรูขุมขนไม่ขาดสาย

กู้หมิงกระชากเสื้อออกแล้วพุ่งออกจากเต็นท์

ปล่อยให้สายฝนที่โปรยปรายลงมาชะล้างร่างกาย

หวังใช้สัมผัสเย็นเฉียบนี้บรรเทาความเจ็บปวด

ไม่นานนัก

ลมหายใจของเขาก็ค่อย ๆ สงบลง

ปัง!

กู้หมิงทรุดฮวบลงไปกับพื้น

ดวงตาเลื่อนลอยมองท้องฟ้าหม่นเทา แล้วเริ่มพึมพำกับตัวเอง

“เกือบเล่นจนตัวเองตายแล้วไหมล่ะ”

“พื้นฐานร่างกายนี้ยังแย่เกินไปจริง ๆ”

“ถ้าไม่มีโอสถกับอาหารบำรุงที่ช่วยปรับสภาพร่างกายในระยะยาว”

“ก็ไม่มีทางดูดซับพลังเลือดลมมหาศาลขนาดนี้ได้ในเวลาอันสั้น”

“อย่าคิดว่าพลังเลือดลมมีแค่ 5 แต้มแล้วจะน้อย”

“คนทั่วไปต้องฝึกฝนอย่างน้อย 1 ปีถึงจะมีได้”

“แต่ฉันกลับใช้เวลาไม่ถึงไม่กี่นาที ก็คิดจะหลอมรวมมันทั้งหมด”

“ดูท่าจะหวังใช้การกลืนกินส่งพลังกลับเพื่อเพิ่มพลังอย่างรวดเร็วไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป