เขาแตะปลายนิ้วที่คาง พลางเริ่มคิดว่าต่อจากนี้ควรทำอย่างไร
ภัยพิบัติฟ้าดินเป็นสิ่งที่ประหลาดเกินไปจริง ๆ
บางอย่างพอจะสืบหาที่มาได้ บางอย่างก็เกิดขึ้นโดยไร้สัญญาณเตือน
ภัยพิบัติที่อยู่เหนือศีรษะและมีชื่อว่ารังแม่เมฆอัสนีนี้ มีต้นเหตุมาจากเรื่องง่าย ๆ
ต้นตอทั้งหมดมาจากเจ้าแห่งคุกสมุทรห้วงลึก
สัตว์อสูรขั้นหกตัวนี้ควบคุมสภาพอากาศเป็นบริเวณกว้าง จนทำให้เมืองชิงอู่มีฝนตกผิดปกติ
เมื่อเวลาผ่านไป ไอน้ำและสายฟ้าระหว่างฟ้าดินก็รวมตัวและอัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
สุดท้าย เมื่อผ่านการหลอมรวมด้วยพลังวิญญาณฟ้าดิน ก็กลายเป็นภัยพิบัติฟ้าดิน
แบ่งระดับตามขนาดและความร้ายแรงของภัยพิบัติได้ตั้งแต่ระดับหนึ่งถึงระดับเก้า
อย่ามองว่ารังแม่เมฆอัสนีเหนือศีรษะมีระดับแค่สอง
หากปล่อยไว้โดยไม่จัดการ ก็มีโอกาสทำลายเมืองชิงอู่ทั้งเมืองได้เหมือนกัน
เมื่อเทียบกับสิ่งที่กำลังฟักตัวอยู่ภายในรังแม่เมฆอัสนีแล้ว ข้ารับใช้เมฆอัสนีสีเทาที่กำลังอาละวาดทำลายข้าวของอยู่ข้างนอก แทบไม่มีค่าให้พูดถึง
กร๊อบ!
เสียงกระจกแตกดังมาจากสุดทางเดินด้านหลังอีกครั้ง!
กร๊อบ! กร๊อบ!
ไม่ใช่แค่ด้านหลังเท่านั้น หน้าต่างตลอดทั้งโถงทางเดินต่างพากันแตกกระจาย
ข้ารับใช้เมฆอัสนีสีเทาจำนวนมากเริ่มบุกเข้าหอหลินหลางอย่างบ้าคลั่งแล้ว!
ตามผนังด้านนอกอาคาร มีร่างคล้ายก้อนเมฆสีม่วงเทาของพวกมันลอยอยู่ทุกหนแห่ง
ตอนนี้
ข้ารับใช้เมฆอัสนีสีเทาหลายตัวมุดเข้ามาในชั้นที่กู้หมิงอยู่ทางหน้าต่าง ปิดกั้นทางเดินทั้งหมดจนสนิท
ซี่ ๆ!
ชั่วพริบตาเดียว แสงไฟฟ้าก็พลุ่งพล่านไปทั่วทั้งชั้น
ข้ารับใช้เมฆอัสนีสีเทาทุกตัวอ้าปากกว้าง
โฮก!
สายฟ้าสีม่วงหลายสิบสายพุ่งเข้าโจมตีกู้หมิงอย่างรวดเร็ว!
เขายิ้มน้อย ๆ
“แล้วเจอกัน”
ย่างก้าวเงาพริบตา!
กู้หมิงออกแรงที่เท้าทันที ร่างพลันพร่าเลือน ก่อนพุ่งตรงไปยังบันไดหนีไฟด้านข้างอย่างรวดเร็ว
ทันทีที่เขาหลุดออกมาได้