กู้หมิงตกอยู่ในความเงียบ
มิติเร้นลับงั้นหรือ?
ดูเหมือนที่ฉันเดาไว้จะไม่ผิด
คนที่อยู่ขั้นหลอมกายระดับเก้า ยังห่างไกลจากคุณสมบัติขั้นต่ำที่จะเข้าทีมล่าสัตว์เป่ยฮวงได้มากนัก
แต่เจิ้งหู่ก็ยังอ้างว่าคนขาด แล้วเชิญฉันเข้าร่วมทีม
ขาดคนงั้นหรือ?
ใช่ ขาดคนจริง ๆ ขาดคนที่เหมาะจะเข้าไปในมิติเร้นลับแทนพวกเขา แล้วไปตายเสียให้พอดี
คิดได้ดังนั้น กู้หมิงก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น มองเจิ้งหู่
“คุณรู้ข่าวเรื่องมิติเร้นลับตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ได้ยินเช่นนั้น เจิ้งหู่ก็ถอนหายใจ
“เมื่อวาน ตอนที่ข่าวกรองจากกองทัพมาถึงมือฉันนั่นแหละ”
“แต่ไม่ต้องห่วง นั่นเป็นแค่มิติเร้นลับระดับแดง”
“ถ้าอย่างนั้น ตอนที่คุณเจอฉันในสำนักงานเมื่อกี้ ก็วางแผนไว้แล้วสินะ?”
“ใช่”
เจิ้งหู่ไม่ได้ปฏิเสธ
“ระดับของนายอยู่ขั้นหลอมกายระดับเก้า เป็นคนที่เหมาะที่สุดจะเข้าไปในมิติเร้นลับระดับแดง”
“นายก็รู้ว่าระดับของมิติเร้นลับแบ่งจากต่ำไปสูงเป็น แดง ส้ม เหลือง เขียว คราม น้ำเงิน และม่วง”
“ระดับแดงต่ำที่สุด แรงกดทับก็อ่อนกว่าระดับอื่น คงแทบไม่มีผลกับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมกายอย่างนาย”
ได้ยินดังนั้น กู้หมิงก็อดครุ่นคิดไม่ได้
ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงเมื่อเข้าไปในมิติเร้นลับระดับต่ำ จะถูกกดพลังอย่างรุนแรง
ยิ่งระดับสูง ผลของการกดพลังก็ยิ่งหนักหน่วง
คนขั้นรวมปราณเข้าไป จะใช้พลังต่อสู้ได้แค่ครึ่งเดียวจากปกติ
ส่วนผู้ฝึกยุทธ์ขั้นควบแน่นพลังปราณอย่างเจิ้งหู่ หากเข้าไปคงถูกกดจนกระอักเลือดทันที ใช้พลังได้ไม่ถึงสามส่วนจากปกติด้วยซ้ำ
แล้วฉันล่ะ?
ขั้นหลอมกายระดับเก้า เดินได้อย่างสบายราวกับอยู่บนพื้นราบ พลังต่อสู้ไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย