“นี่คือ?”
กู้หมิงมองร่างมหึมาที่เดินออกมาจากเงามืดตรงหน้า สีหน้าเผยความประหลาดใจ
นี่คืออสูรอัญเชิญตัวที่เขาเห็นในห้องทำงาน
เถาวัลย์หนามหนาใหญ่ปกคลุมด้วยหนามแหลมจำนวนนับไม่ถ้วน ค้ำยันร่างกายราวกับแขนขา
ทุกครั้งที่มันขยับ พื้นก็จะถูกขูดเป็นรอยตื้น ๆ
เหนือเถาวัลย์ขึ้นไปมีดอกตูมสีชมพูขนาดมหึมาชูอยู่
มันคลานเข้ามา ดอกตูมหมุนเบา ๆ
ราวกับกำลังใช้ดวงตาที่มองไม่เห็นพินิจดูกู้หมิง
ทันทีที่พืชต้นนี้เข้ามาใกล้
กลิ่นหอมหวานที่อบอวลอยู่ในอากาศก็เข้มข้นขึ้น
มันรบกวนประสาทอย่างแผ่วเบา ทำให้สมองเริ่มพร่าเลือน
“อาจารย์หลิ่ว”
“นี่คืออสูรอัญเชิญสายพืชของคุณหรือครับ?”
กู้หมิงอดถามไม่ได้
อสูรอัญเชิญมีหลายประเภท
ทั้งสายจักรกล สายอันเดด สายหิน สายพืช สายเกล็ด แม้กระทั่งสายมนุษย์...
เสี่ยวเฮย
ก็เป็นอสูรอัญเชิญสายเกล็ดพอดี
อสูรอัญเชิญประเภทนี้มีเกล็ดปกคลุมผิวหนัง จึงมีพลังป้องกันระดับหนึ่ง ส่วนใหญ่มักถนัดการจู่โจมฉับพลัน
หลิ่วจื่อเซวียนพยักหน้า
“ใช่”
“เจ้าเด็กนี่ชื่อจิงจี้มอหลัว เป็นสัตว์ร้ายขั้นสาม โตเต็มวัยแล้ว”
สัตว์ร้ายขั้นสาม!
เมื่อได้ยินระดับขั้นนี้
ภาพวิดีโอที่กู้หมิงเคยเห็นในโทรศัพท์ก็ผุดขึ้นมาในหัว
เป็นภาพการสู้รบจริงที่เผยแพร่ในช่วงแรก ๆ ของการฟื้นคืนพลังวิญญาณ
ภาพสั่นไหว บันทึกจากกล้องที่ติดอยู่กับตัวพลสื่อสารของหน่วยทหาร
รถหุ้มเกราะสามคันจอดอยู่ใต้เนินเขาสีเขียวคราม รอบด้านมีทหารติดอาวุธครบมือหลายสิบคน
ทุกคนมีสีหน้าเคร่งเครียด ยกปืนเล็งไปยังระยะไกลอย่างไม่ละสายตา
ที่นั่น
ร่างมหึมาสีดำแดงซึ่งมีเกล็ดหนามปกคลุมทั่วร่างค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
ขนาดตัวของมันพอ ๆ กับรถบรรทุกขนาดเล็ก
ภายหลังได้รับการยืนยันว่า