บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเซียงเจียง ภายในโถงชั้นล่างของบ้านเดี่ยวสี่ชั้นหลังหนึ่ง อบอวลไปด้วยควัน
จางซุ่นนั่งแผ่หลาอยู่บนโซฟาหนังเก่าขาด
ใบหน้าเขาบึ้งตึง จ้องพวกนักเลงที่ทยอยมารวมตัวกันในโถงอย่างเย็นชา
แรกเริ่มมีคนอยู่ราวยี่สิบกว่าคน แต่หลังจากส่งข่าวเรียกพวกมาไม่ขาดสาย ตอนนี้มีนักเลงใจถึงกว่าสามสิบคนล้อมอยู่รอบเตาถ่านสังกะสีหลายใบ ต่างถือมีดพร้ากับท่อเหล็กไว้ในมือ พร้อมลงมือทุกเมื่อ
「พี่ซุ่น เราจะลงมือเมื่อไหร่」
ชายหัวโล้นร่างใหญ่ที่อยู่ข้าง ๆ ขยับเข้ามาใกล้ พลางถูมือที่แดงจากความหนาว
「จะรีบไปไหน」จางซุ่นปักมีดสั้นลงบนโต๊ะชา ล้วงบุหรี่ออกจากกระเป๋ามาจุด ควันสีขาวลอยขึ้นใต้แสงไฟสลัว
「ฉันให้เจ้าลิงพาคนไปเฝ้าดูแล้ว รอให้คนของเรามากันครบกว่านี้ค่อยบุกพร้อมกัน ในเมื่อพวกมันกล้ามาหาเรื่องเรา คืนนี้ก็ให้ตายกันให้หมดที่ชุมชนเฟิงซู่」
พูดจบเขาก็ลุกขึ้น กวาดตามองพวกนักเลงเต็มห้อง คีบบุหรี่ไว้ระหว่างนิ้วแล้วชี้ไปข้างหน้า เริ่มปลุกใจก่อนออกรบด้วยการโยนเหยื่อล่อ
「ฟังให้ดีพี่น้อง ของที่พวกนั้นมีไม่ธรรมดา! ไม่ใช่แค่เสบียงสะอาด ๆ แต่ยังมีผู้หญิงสามคน สวยจนขึ้นปกนิตยสารได้เลย! คืนนี้พอจัดการพวกมันได้ ฉันจางซุ่นจะกินเนื้อเอง แต่รับรองว่าเหลือน้ำแกงชั้นเลิศให้พวกแกซดแน่!」
「พี่ซุ่นเจ๋งที่สุด!」
「ฆ่าไอ้พวกต่างถิ่นให้หมด!」
พอถูกกระตุ้นด้วยสาวงามกับเสบียง โถงก็โกลาหลขึ้นมาทันที เสียงผิวปากกับเสียงตะโกนหอนราวกับหมาป่าดังขึ้นไม่ขาดสาย บางคนเอามีดพร้ากระแทกพื้นกระเบื้องจนสะเก็ดไฟกระเด็น พลางร้องคำราม