สู่อวี้รีบหลบไปอีกทาง แล้วเดินหน้าต่อ
กำลังหลักของหน่วยเสริมรุกไปไกลขึ้นเรื่อย ๆ เสียงปืนค่อย ๆ ห่างออกไป
พื้นที่ที่กวาดล้างแล้วแห่งนี้กลายเป็นเขตปลอดภัยชั่วคราว
ซากสิ่งของกระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้นถนน
ทั้งซากสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ ซากมนุษย์ และซากรถ
ยังมีข้าวของส่วนตัวที่กระจายเกลื่อน ตุ๊กตาหมี กระป๋องนมผง แว่นสายตาสำหรับคนชรา นิยายที่เปิดค้างไว้กลางเล่ม สิ่งเหล่านั้นต่างบอกเล่าชะตากรรมของเจ้าของอย่างเงียบงัน
สู่อวี้อาศัยความมืดพรางตัว เดินไปพลางกวาดตามองไปรอบ ๆ เมื่อเจอซากสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ก็เก็บเข้าพื้นที่
เขาเก็บ “สัตว์คล้ายหนู” สีน้ำตาลอมเทาได้อีกสองตัว และสิ่งมีชีวิตบินได้อีกสองตัว รวมถึงสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อนอีกหนึ่งตัว
เจ้าสิ่งนั้นคล้ายงูตัวสั้นอ้วน แต่มีขาหกข้าง ตรงปลายขาแต่ละข้างเป็นพังผืดแยกสามแฉก
รวมแล้วเขาเก็บซากมาได้มากกว่าสิบตัว
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ มุมปากของเขาก็กระตุกขึ้นนิด ๆ อย่างแทบสังเกตไม่เห็น
เขาเดินหน้าต่อ
ทันใดนั้น เสียงร้องแหลมเสียดหูดังมาจากเหนือศีรษะ!
สู่อวี้หดคอลงตามสัญชาตญาณ ลำแสงไฟฉายสาดขึ้นไปบนฟ้า
สิ่งมีชีวิตบินได้ตัวหนึ่งโฉบลงมาจากช่องว่างระหว่างยอดไม้ ปีกกางกว้างอย่างน้อยเมตรครึ่ง ใหญ่กว่าตัวที่เขาเก็บมาก่อนหน้าทั้งหมด
ปีกหนังสีดำกางออกกลางลำแสงไฟฉาย บดบังทัศนวิสัยไปเกือบครึ่ง
หนามกระดูกตรงปลายหางยาวพุ่งแทงเข้าหาใบหน้าเขา
สู่อวี้ทิ้งตัวพุ่งไปทางซ้ายทั้งร่าง ไหล่กระแทกประตูรถเก๋งคันหนึ่ง หนามกระดูกเฉียดใบหูขวาไป ลมเย็นปะทะพร้อมกลิ่นคาวคลุ้ง