“ข้อแรก อุณหภูมิภายในอุโมงค์คงที่ อยู่ระหว่าง 15 ถึง 18 องศาตลอดทั้งปี สัตว์ขาข้อกลายพันธุ์กับแมลงมีพิษจะเคลื่อนไหวอย่างคึกคักในสภาพแวดล้อมแบบนั้น”
“ข้อสอง สถานีแห่งนี้ยังเชื่อมต่อกับหลุมหลบภัยใต้ดินที่หลงเหลือมาตั้งแต่ยุคต่อต้านสงคราม”
“หลายส่วนในนั้นมีน้ำรั่วซึมและน้ำขัง อุณหภูมิคงที่ ชื้นแฉะ และมืดสนิท เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ชั้นดีของสัตว์น้ำและสัตว์ขาข้อกลายพันธุ์นานาชนิด”
“ข้อสาม ระบบนิเวศใต้ดินพิลึกพิลั่นอย่างยิ่ง ยากจะใช้สามัญสำนึกแบบเดิมมาตัดสิน”
เมื่อได้ฟัง เสียงจอแจในเขตจัดเก็บอุปกรณ์ก็เงียบลงทันที เงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก เหลือเพียงเสียงเครื่องปั่นไฟคำรามซ้ำซาก
“นอกจากพวกคุณ 30 คนแล้ว ด้านหลังยังมีกองช่างอีก 60 คน”
โจวเยี่ยนเหิงกวาดตามองปฏิกิริยาของทุกคน ก่อนเก็บเลเซอร์พอยเตอร์ใส่กระเป๋า
“พวกคุณบุกเบิกเส้นทางได้หนึ่งช่วง ก็แจ้งให้พวกเขาตามเข้ามาได้หนึ่งช่วง พวกเขาจะลากสายไฟส่องสว่าง ขึงลวดหนาม แล้วเสริมความแข็งแรงให้โครงสร้าง”
“พูดอีกอย่างคือ ทุกครั้งที่พวกคุณรุดหน้าไปได้อย่างปลอดภัยหนึ่งช่วง ด้านหลังก็จะกลายเป็นจุดพักที่มีไฟฟ้าและแสงสว่างทันที เส้นทางถอยกลับจะไม่มีวันถูกตัดขาด”
สิ้นเสียง เขาก็หันขวับ สายตาจับจ้องสู่อวี้ตรง ๆ พลางขึ้นเสียงประกาศแต่งตั้ง
“ขอประกาศอย่างเป็นทางการ หัวหน้าหน่วยปฏิบัติการครั้งนี้คือสู่อวี้”
คิ้วของสู่อวี้ขยับเล็กน้อย
โจวเยี่ยนเหิงยกอำนาจบัญชาการให้เขาโดยตรง
สายตาหลายสิบคู่รอบข้างหันมาจับจ้องพร้อมกัน
ส่วนใหญ่เต็มไปด้วยการประเมินและพินิจพิจารณา