อสูรยักษ์บินได้ร่วงทะลุชั้นเมฆลงมาราวกับอุกกาบาตสีแดงคล้ำ กรงเล็บคมกริบจิกยึดคอของอสูรหนวดเอาไว้แน่น
แทบจะในเวลาเดียวกัน แรดอสูรเกราะสามเหลี่ยมพุ่งเข้าใส่ด้วยแรงเฉื่อยมหาศาลจากน้ำหนักหลายสิบตัน ชนสีข้างของอสูรหนวดจนแตกกระจาย
ร่างสูงยี่สิบเมตรฟาดลงบนทุ่งหิมะ กวาดหิมะกระจายเป็นวงกว้าง
อสูรยักษ์บินได้กับแรดยักษ์สามเหลี่ยมพุ่งเข้าขย้ำแทบจะพร้อมกัน ฉีกทึ้งเหยื่อราวกับสัตว์ป่าสองตัวที่หิวโหยจนคลุ้มคลั่ง
ท้ายที่สุด อสูรยักษ์บินได้ก็กระชากลำตัวไปกว่าครึ่งพร้อมขาหลังทั้งข้างออกมาอย่างเหี้ยมโหด
มันเงยหน้าขึ้นฉับพลัน แล้วกดปีกทั้งสองลง
กระแสลมรุนแรงราวพายุหมุนก่อตัวขึ้นจากพื้นดิน
มันพาซากเหยื่อมหึมาพุ่งทะลุเมฆสีเทาขาวหนาทึบ ก่อนหายลับไปจากท้องฟ้าเหนือแนวป้องกันอย่างสิ้นเชิง
ระหว่างที่มันทะยานขึ้นไปกลางอากาศ หนวดเนื้อขนาดมหึมาหลายเส้นที่ถูกกระชากขาดออกมา พร้อมกับก้อนเนื้อสีม่วงดำหลายชิ้นก็ร่วงหล่นลงมา
พวกมันตกลงในแอ่งหิมะทางซ้ายมือด้านหน้าของซู่อวี้ ห่างออกไปราวสองสามกิโลเมตรพอดี
“เนื้อเยื่อจากร่างสัตว์ยักษ์กลายพันธุ์ระดับนี้ ของดีชัด ๆ!”
ซู่อวี้สะดุ้งวาบ ก่อนกวาดตามองไปรอบทิศอย่างรวดเร็ว
เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครสังเกตเห็น เขาก็ขยับเท้าเปลี่ยนทิศทางอย่างเงียบเชียบ มุ่งหน้าไปยังแอ่งหิมะนั่น
แต่เพิ่งวิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว
แรดยักษ์เกราะสามเหลี่ยมฝั่งนั้นก็กลืนซากที่เหลือลงท้องไปหลายคำแล้ว
จากนั้นมันเงยหน้าขึ้น ส่งเสียงคำรามเกรี้ยวกราดไปยังทิศที่อสูรยักษ์บินได้หายลับไป
แล้วดวงตาสีแดงคล้ำคู่นั้นก็หันมาทางกำแพงเมือง