รูม่านตาสีทองเรียวตั้งของสู่อวี้หดแคบลงฉับพลัน กลายเป็นเส้นบางคมกริบสองเส้น
กล้ามเนื้อต้นขาปูดโปน
พรมเชื้อราสีแดงคล้ำหนาหนักใต้ฝ่าเท้าแตกกระจายพร้อมเสียงทึบ เศษเหนียวข้นกับซากอินทรียวัตถุกระเด็นไปไกลหลายเมตร
พละกำลัง 44 แต้มระเบิดออกมาจนหมด!
ชั่วขณะที่ร่างพุ่งออกไป สู่อวี้ทั้งตัวราวกับสัตว์ดุร้ายยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่หลุดจากบังเหียน พุ่งชนฝูงแมลงที่ล้อมเข้ามาตรง ๆ
แมลงโตเต็มวัยสองตัวที่อยู่หน้าสุดเพิ่งชูเหล็กในหางขึ้นสูง
โล่กลมโลหะผสมก็ฟาดใส่เข้าแล้ว
หน้าโล่หนาหนักซึ่งมีน้ำหนักถึงห้าหกสิบจิน กลายเป็นเครื่องกระทุ้งประตูเมืองภายใต้แรงพละกำลังมหาศาล กระแทกเข้าใส่กระดองหัวของตัวแรกทางขวาอย่างแม่นยำ
“กร๊อบ!”
เสียงกระดองแตกใสดังกังวาน ราวกับชามกระเบื้องถูกทุบจนแหลก
หัวทั้งหัวของอสรพิษหนามกรดกัดกร่อนตัวนั้น รวมถึงขาคู่หน้า บิดยุบเข้าไปด้านในทันที ของเหลวในร่างสีเหลืองอมเขียวพุ่งทะลักออกมาตามรอยแตกด้วยแรงดันสูง
ซากแมลงหนักเกือบร้อยจินถูกฟาดกระเด็นไปไกลสี่ห้าเมตร กระแทกเข้ากับโคนเห็ดขนาดยักษ์อย่างแรง เสาต้นเห็ดหนาใหญ่สั่นสะเทือนตามไปด้วย
อสรพิษหนามกรดกัดกร่อนโตเต็มวัยทางซ้ายฉวยโอกาสลงมือ ขาทั้งหกออกแรงพร้อมกัน ดีดตัวพุ่งโจมตีจากด้านข้าง
สู่อวี้ก้าวเท้าขวาเฉียงไปครึ่งก้าว บิดเอว แล้ววาดดาบศึกเจาะเกราะในมือจากล่างขึ้นบนอย่างเฉียบคม
คมดาบตัดเข้าใส่จุดอ่อนของกระดองบริเวณท้องแมลงอย่างแม่นยำ ก่อนลากขึ้นไปจนถึงอก
ลำตัวแมลงถูกผ่าเป็นรอยแยกยาวเกือบครึ่งเมตรจากตรงกลาง อวัยวะภายในกับของเหลวเหนียวข้นไหลทะลักลงมา
เพียงหนึ่งวินาที อสรพิษหนามกรดกัดกร่อนโตเต็มวัยสองตัวก็ตายคาที่