เฉิงสือค่อย ๆ ได้สติขึ้นมา ยกมือคลึงหว่างคิ้ว
“เรื่องที่ผ่านมาแล้วพักไว้ก่อน คนตายพูดไม่ได้ จะเอาความก็ไม่มีประโยชน์”
เขาหันไป ใช้นิ้วชี้กดลงบนบรรทัดสุดท้ายที่เป็นตัวแดงในเอกสารคำสั่งด่วนบนหน้าจออย่างหนักแน่น
“สถานีถนนหนานหู รังเผ่าแมลง รอยแยกมิติ วัตถุวิญญาณ กั๋วฝู่ต้องการให้พวกเราไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ไปตรวจยืนยันสิ่งเหล่านี้ให้แน่ชัด!”
“สถานีถนนหนานหู...” ลู่เจิ้นซานทวนชื่อสถานที่นั้นเสียงต่ำ
ในหัวพลันนึกถึงคำเตือนเรื่องตัวอย่างชีวภาพที่สถาบันวิจัยส่งมาเมื่อสองวันก่อน
เมืองใต้ดินอยู่ภายใต้การดูแลของเฉิงสือ ตอนนั้นเขาแค่กวาดตามองผ่าน ๆ
แต่ตอนนี้สถานการณ์ไม่เหมือนเดิมแล้ว
“ทางตระกูลโจวคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว?” ลู่เจิ้นซานขมวดคิ้วมองเฉิงสือ
“ช่วงบ่ายวันนี้ได้รับรายงานการรบจากตระกูลโจว รังถูกกวาดล้างเกือบหมดแล้ว กองวิศวกรกำลังเข้าไปวางระบบสาธารณูปโภคพื้นฐาน”
เฉิงสือนึกทบทวน ก่อนตอบทันที
“กวาดล้างหมดแล้วหรือ?”
“ได้ยินว่าอย่างนั้นครับ!”
คิ้วของลู่เจิ้นซานขมวดเข้าหากันจนเกิดรอยลึก
ถ้ารังถูกกวาดล้างแล้วล่ะก็ แล้วรอยแยกล่ะ? วัตถุวิญญาณล่ะ?
หน่วยสำรวจที่ประกอบด้วยนักวิวัฒนาการอิสระ 30 คน ลงไปครั้งแรกก็ตายไป 20 คน
แต่วันถัดมากลับจัดการรังที่มีผู้พิทักษ์ระดับสูงตามที่เอกสารของกั๋วฝู่ระบุไว้ได้
เรื่องนี้ผิดปกติ ผิดปกติอย่างยิ่ง!
“ระดมกำลังทันที” ลู่เจิ้นซานหมุนตัวเดินฉับ ๆ ไปทางประตู พลางออกคำสั่งไปด้วย
“ดึงกำลังจากกองพลที่ 3 มาหนึ่งกองพันเสริม กองพลที่ 14 ส่งกองร้อยช่างหนึ่งกอง เข้าประจำการที่สถานีถนนหนานหูคืนนี้”