หนานจื้ออี้ขมวดคิ้วทันที สีหน้าเย็นชาลงหลายส่วน สำหรับการยืนกรานของตี้ซื่อจิ่ง ยิ่งรู้สึกว่าเป็นการหาเรื่อง!
ในตอนนี้ ด้วยท่าทีที่เป็นทางการ น้ำเสียงห่างเหิน เธอเอ่ยขึ้นว่า "ขอโทษด้วย อเล็ตต้าเองก็ไม่ได้มา เธอยังไม่สบายอยู่"
ตี้ซื่อจิ่งหน้าตึง "อะไรนะ หรือว่าเธออยู่โรงพยาบาลด้วย?"
"ใช่ค่ะ"
หนานจื้ออี้ตอบรับอย่างรวดเร็ว แล้วก็เตือนอีกฝ่าย "อีกอย่าง ทาง ZELING ของเราเองก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีความประสงค์จะร่วมมือกับตระกูลตี้ ก่อนหน้านี้ก็เคยปฏิเสธไปครั้งหนึ่งแล้ว"
ตี้ซื่อจิ่งเห็นท่าทีของเธอที่ไม่อยากข้องเกี่ยวกับตระกูลตี้ ก็เอ่ยด้วยสีหน้าไม่พอใจ "คุณเป็นแค่ผู้ช่วยไม่ใช่เหรอ? จะร่วมมือหรือไม่ คุณไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ"
เขาเอนตัวพิงพนัก ท่วงท่าสง่างามแฝงความเกียจคร้าน "ครั้งนี้ที่ผมมา นำความจริงใจมาเต็มที่ ZELING ของคุณเพิ่งเริ่มต้นในประเทศ ยังไม่มีส่วนแบ่งตลาดใดๆ แถมยังไม่มีช่องทางด้านวัตถุดิบน้ำหอมเลย ในประเทศนี้ ช่องทางน้ำหอมและวัตถุดิบน้ำหอมกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ มาจากตระกูลตี้"
"ดังนั้น การร่วมมือกับผม สามารถมอบข้อดีและทางลัดมากมายคาดไม่ถึงให้กับ ZELING เมื่อเทียบกับการร่วมมือกับตระกูลกู้แล้ว ไม่รู้ว่าคุ้มค่ากว่ากี่เท่า"
"ผมคิดว่าคนฉลาด คงไม่มีใครปฏิเสธโอกาสดีๆ เช่นนี้"
พูดจบ ตี้ซื่อจิ่งก็ยื่นมือออกไป โจวอี้ที่อยู่ข้างหลังก็ส่งเอกสารฉบับหนึ่งให้
เขารับมา แล้วโยนลงบนโต๊ะน้ำชาอย่างไม่ใส่ใจ
หนานจื้ออี้ฟังคำพูดนี้แล้ว ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ไม่มีทางเถียงได้จริงๆ...