เมื่อฉู่ชิงเหอกับจี้จิ่งโจวมาถึงโรงพยาบาล ก็เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้ว หลิงเจี๋ยพี่เลี้ยงก็เพิ่งมาถึงแผนกฉุกเฉิน
ซีซีแปะแผ่นลดไข้ไว้บนหน้าผาก ใบหน้าเล็ก ๆ แดงก่ำเพราะพิษไข้
จี้จิ่งโจวก้าวเข้าไป รับซีซีมาจากอ้อมแขนของหลิงเจี๋ย
ซีซีไข้ขึ้นจนงัวเงีย ในปากเรียกแต่คำว่า “พ่อ”
จี้จิ่งโจวลูบแก้มลูกสาวที่ร้อนผ่าว “ซีซีเด็กดี พ่ออยู่นี่แล้ว”
พอได้ยินเสียงของจี้จิ่งโจว ซีซีก็สงบลงอย่างรวดเร็ว ซบอยู่ในอ้อมแขนของเขา
ฉู่ชิงเหอมองคิ้วเล็ก ๆ ที่ขมวดมุ่นเพราะไม่สบายของซีซีอยู่ข้าง ๆ แล้วก็อดสงสารไม่ได้
ฉินเจาเคยบอกว่าเพราะซีซีคลอดก่อนกำหนด ร่างกายจึงอ่อนแอมาตลอดและเจ็บป่วยอยู่บ่อย ๆ
จี้จิ่งโจวเพิ่งกลับประเทศมาได้ไม่นาน ซีซีก็ป่วยไปแล้วถึงสองครั้ง
เด็กตัวเล็กแค่นี้ ต้องลำบากไม่น้อยเลย
ฉู่ชิงเหอถามจี้จิ่งโจว “หมอจีนผู้เฒ่าที่ฉันแนะนำให้คราวก่อน คุณพาซีซีไปหาหรือยัง”
“ช่วงนี้ผมมีคดีหนึ่งที่ค่อนข้างยุ่งยาก เลยหาเวลาไม่ได้สักที” จี้จิ่งโจวถอนหายใจ “เดิมทีคิดว่าจะหาเวลาพาซีซีไปช่วงสองวันนี้”
“คุณเลี้ยงซีซีคนเดียว แล้วยังต้องดูแลงานทนายอีก คงเหนื่อยไม่น้อย” ฉู่ชิงเหอคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนเอ่ยว่า “ถ้าคุณไว้ใจฉัน ให้ฉันพาซีซีไปก่อนดีไหม”
จี้จิ่งโจวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถามว่า “คุณไหวเหรอ”
“ไหวค่ะ” ฉู่ชิงเหอหยุดไปเล็กน้อยแล้วเสริมว่า “ตอนนี้เธอไข้สูง รอดูก่อนว่าคุณหมอที่โรงพยาบาลจะว่ายังไง”
จี้จิ่งโจวพยักหน้า
……
โรงพยาบาลวินิจฉัยว่าซีซีเป็นหวัดจากเชื้อไวรัสและมีอาการอักเสบที่ลำคอ จึงจ่ายยากินกับยาลดไข้ให้ พร้อมแนะนำให้กลับบ้านไปกินยาและสังเกตอาการ
หลิงเจี๋ยไปเอายา
ในโถงรับยา จี้จิ่งโจวอุ้มซีซีไว้แล้วพูดกับฉู่ชิงเหอว่า “ดึกแล้ว ให้คนขับรถไปส่งคุณกลับบ้านเถอะ คุณเองก็กำลังตั้งครรภ์ ต้องพักผ่อนให้มากหน่อย”
ฉู่ชิงเหอพยักหน้า “ค่ะ พอรู้ว่าซีซีไม่เป็นอะไรมาก ฉันก็สบายใจแล้ว งั้นฉันกลับก่อนนะคะ พรุ่งนี้ค่อยติดต่อกัน”
“ผมไปส่งคุณข้างนอก”
“ไม่ต้องหรอกค่ะ คนขับรถรอฉันอยู่หน้าประตูแล้ว คุณดูแลซีซีให้ดีก็สำคัญที่สุด”