“หากทะเลตันเถียนของข้าปลูกสมุนไพรได้ เช่นนั้นจะเก็บสิ่งของไว้ในนั้นได้หรือไม่?”
หลี่หลงซิ่งคิดถึงตรงนี้ ดวงตาเป็นประกายวาววับ
คิดแล้วก็ลงมือทำทันที เขาสะบัดมือ หยิบสมุนไพรหนึ่งต้นออกจากวงแหวนเก็บของ จากนั้นอ้าปากสูดลม
วูช!
ไม่นานนัก สมุนไพรต้นนั้นก็ถูกเขาสูดเข้าไป ปรากฏอยู่ในทะเลตันเถียนอีกครั้ง
หลี่หลงซิ่งลองขยับจิต ปลูกสมุนไพรต้นนั้นลงดิน
วู่วว!
เมื่อสมุนไพรลงดิน ใบไม้ที่ดูแห้งเหี่ยวเล็กน้อยนั้น กลับกลายเป็นสีเขียวชอุ่มมีชีวิตชีวาขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
ภายใต้การหล่อเลี้ยงของปราณโกลาหล มันเริ่มเจริญเติบโตอย่างแข็งแรง
ความเร็ว เร็วกว่าการปลูกในแปลงยาภายนอกของเขาหลายเท่านัก
หลี่หลงซิ่งดีใจยิ่งนัก!
เขานึกถึงหนทางหาเงินได้อีกทางหนึ่ง
ดูท่า ต่อจากนี้ต่อให้เขาไม่ต้องทำอะไรเลย แค่นั่งอยู่บ้านใช้ทะเลตันเถียนของตนปลูกสมุนไพร ก็สามารถเป็นมหาเศรษฐีได้
แน่นอนว่า คิดไปก็เท่านั้น!
ในฐานะผู้บำเพ็ญ เพียงมีทรัพย์สมบัติมากมายก็ไร้ประโยชน์ สิ่งสำคัญคือ การปลูกสมุนไพรผ่านทะเลตันเถียนสามารถย่นระยะเวลาเติบโตของสมุนไพรได้อย่างมาก
เช่นนี้แล้ว ภายหน้าเขาจึงสามารถปรุงยาวิเศษที่เหมาะกับตนเองได้เป็นจำนวนมาก เพื่อพุ่งทะยานขั้นภูมิอย่างรวดเร็ว
หลี่หลงซิ่งสูดหายใจลึก มองไปยังไข่ยักษ์สีทองเบื้องหน้า!
ไข่ใบนี้ใหญ่พอ ๆ กับถังน้ำ หากเก็บไว้ในวงแหวนเก็บของนั้นอันตรายยิ่งนัก!
เมื่อใดที่วงแหวนเก็บของถูกผู้อื่นชิงไป ไข่ยักษ์สีทองก็จะกลายเป็นของผู้อื่นด้วย