ของเหล่านี้ล้วนใช้หลอกล่อเด็กเล็ก ๆ แม้แต่กลองสั่นนั่นก็เป็นของเล่นสำหรับทารกน้อย ไม่ต้องเอ่ยถึงข้อเท็จจริงที่นางเกิดใหม่ แค่ของพวกนี้ก็ไม่เหมาะกับวัยนางแล้ว
ฉู่หัวชางไม่มีทางส่งของเช่นนี้มาให้แน่นอน ท่านพ่อทำผิดพลาด นางยังจะคิดปลาบปลื้มกับข้าอีกหรือ ยามที่อยู่ในจวนและเป็นที่โปรดปราน ฉู่หัวชางก็ไม่เคยให้ของเล่นเช่นนี้มาก่อน บัดนี้จะส่งมาให้ได้อย่างไร
มามาฟางก็ไม่ใช่ นางปรนนิบัติฉู่หัวชางอยู่เสมอ หากคิดจะมอบสิ่งเหล่านี้ แต่ก่อนก็คงส่งมาแล้ว เหตุใดต้องรอถึงตอนนี้
ฉู่ยี่กับฉู่เซวียนก็ไม่ควรเป็นคนส่ง ทั้งสองเป็นบุตรชายองค์หญิง เหตุเพราะท่านพ่อต้องโทษถูกจองจำ ใจพวกเขาคงเคียดแค้นยิ่งนัก
ฉู่เหยียนก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้
หลี่ต้าฟู...
เสิ่นเยว่เจียวไม่เชื่อว่าหลี่ต้าฟูเป็นคนส่งมา แต่นอกจากหลี่ต้าฟูแล้ว นางก็นึกไม่ออกว่าใครจะส่งของพวกนี้มาให้
ผ่านไปเพียงวันเดียว ก็มีคนจากเมืองหลวงมาอีกครั้ง
ครานี้เป็นพ่อบ้านผู้ดูแลการจัดซื้อของให้เรือนไร่โดยเฉพาะ นางเดินสำรวจทั่วเรือนไร่ก่อน จากนั้นเรียกคนในเรือนไร่มาสอบถาม จดบันทึกปริมาณที่ต้องใช้ในแต่ละวันลงสมุด หลังจากลงทะเบียนแล้ว จึงเรียกชิวจวี๋ไปรับสิ่งของเพิ่ม เติมส่วนที่เคยว่าไม่พอจนครบ และยังเพิ่มให้มากกว่าครึ่ง
“ต่อจากนี้ข้าจะมาทุกเดือน ของในเรือนไร่ใช้ได้ตามสบาย หากขาดเหลืออันใด ข้าจะนำมาเพิ่มให้”
เงินที่คงชิงส่งมาเมื่อวาน เสิ่นเยว่เจียวแบ่งครึ่งให้ชิวจวี๋ถือไว้ นางจึงรีบหยิบเงินไม่กี่ตำลึงหมายยัดให้แม่นมพ่อบ้าน