"เจียวเจียว เจ้ารู้จักนางหรือ?"
เฉินจิ่นอวี้คุ้นเคยกับรอยยิ้มเช่นนี้ของเสิ่นเยว่เจียวเป็นอย่างดี เพียงแค่นางยิ้มเช่นนี้ คนตรงหน้าย่อมต้องเคราะห์ร้ายเป็นแน่
"รู้จักสิ ข้ารู้จักนางดีนัก"
นางหันไปหาพี่สะใภ้สองฉินอิง "พี่สะใภ้สอง นางคือเสิ่นซู่ซู่ ก่อนหน้านี้คิดแต่จะแต่งกับพี่สองของข้ามาตลอด"
"อะไรนะ?"
น้ำเสียงของฉินอิงพลันสูงขึ้น ผู้ที่กำลังโต้เถียงกันอยู่ตรงนั้นหันกลับมา จึงได้เห็นว่ามีคนมากมายกำลังดูเรื่องสนุกอยู่ตรงนี้
สวีหล่างชิงรู้สึกเสียหน้า ต่อหน้าผู้คนก็ไม่อาจลงมือได้ ทำได้เพียงลดเสียงต่ำลง "เจ้ายัยตัวร้าย ข้าจะกลับไปสะสางบัญชีกับเจ้าทีหลัง"
ทิ้งคำขู่ไว้ เขาหมุนตัวเดินจากไป
เสิ่นซู่ซู่ก้าวตามไปสองก้าว "สวีหล่างชิง เจ้าหมายความว่าอย่างไรกันแน่?"
"ถอะๆ ยังจะหมายความว่าอะไรได้อีก ท่านสวามีของเจ้าน่ะ จะเพิ่มพี่น้องสตรีที่ดีให้เจ้าอีกคนแล้ว"
"เจ้า!"
ถูกคนแปลกหน้าเปิดโปงเรื่องอัปยศในครอบครัวต่อหน้า เสิ่นซู่ซู่รู้สึกเสียหน้า พอคิดจะระเบิดอารมณ์ ก็เห็นเซี่ยหว่านอิ๋งและฉินอิงยืนอยู่ข้างหลังเด็กสาวนั่น
นางอยากจะมุดลงรูหนีเสียเดี๋ยวนั้น แต่ก็ยังต้องฝืนใจทำความเคารพนางทั้งสอง
"ฮูหยินใหญ่ฉู่ ฮูหยินรองฉู่"
เซี่ยหว่านอิ๋งผงกศีรษะเล็กน้อย ถือว่าได้ทักทาย ฉินอิงเดินมาถึงตรงหน้านาง สายตาพินิจมองตั้งแต่ศีรษะจดเท้า
"ก็เจ้าหรือ?"
เสิ่นซู่ซู่แม้จะไม่เข้าใจ แต่กำลังจะตอบรับ ก็ได้ยินฉินอิงแค่นเสียงเย็นชา
เหอะ
ทันใดนั้น ต้นคอของเสิ่นซู่ซู่ก็รู้สึกเย็นวาบ
นี่หมายความว่าอย่างไร?
ตนล่วงเกินฉินอิงเรื่องใดกัน?
ทันใดนั้น ราวกับตระหนักถึงสิ่งใด เสิ่นซู่ซู่ก็เงยหน้าขึ้นมองเด็กสาวตรงหน้านี้