“จะเล่นยังไง?”
หวังเสียนไม่ได้ปฏิเสธ
เพราะเห็นได้ชัดว่า อีกฝ่ายคือปรมาจารย์ที่อยู่เบื้องหลังการชี้แนะของสตรีมเมอร์หนุ่มคนนั้น
อันที่จริง พูดกันตามตรง ชุดท่าที่เพิ่งเห็นนั้น ในสายตาของเขา มันก็แค่กลลวงเล็กๆ น้อยๆ
ถ้าเป็นคนอื่นมาเจอ นักยุทธ์ขั้นสองก็ต้องพลาดท่าไปบ้าง
ส่วนตงเหล่าเย่คนนี้ ถ้าไม่กดพลังชีวิตไว้ ก็เป็นแค่นักยุทธ์ขั้นหนึ่งเท่านั้น
พูดง่ายๆ ก็คือ
ชุดท่าแบบนั้น ยังพอทำให้ข้ามขั้นเอาชนะคู่ต่อสู้ได้
ถ้าเป็นขั้นเดียวกันล่ะก็ คงได้ฆ่ากันเละเทะไปข้างหนึ่งแน่ๆ
ส่วนเรื่องที่อีกฝ่ายใช้วิธี ‘ชี้แนะจากข้างสนาม’ แบบนี้ หวังเสียนก็ไม่ได้ใส่ใจ
สตรีมเมอร์น่ะนะ ของมันต้องเล่นให้ได้อรรถรส
ชนะแพ้คงไม่ใช่เรื่องที่อีกฝ่ายสนใจ
“เข้ามาในเวทีฉันสิ” ร่างที่เหมือนนกกระเรียนเอ่ยเสียงเรียบ
หวังเสียนพยักหน้า รับคำท้าดวลของอีกฝ่าย
คนคนนี้สวมชุดผิวหนังนักฆ่ายุคโบราณสีดำ ใส่หน้ากาก เสียงก็เปลี่ยนไป ค่อนข้างเป็นกลางๆ
จากในเกมดูไม่ออกหรอกว่าเป็นชายหรือหญิง
แต่ ไม่สำคัญ
สู้ได้ก็พอ
ในขณะเดียวกัน
“พี่ๆ ทั้งหลาย ผมขอตัวไปดูพี่สาวลงดวลก่อนนะ”
ตงเหล่าเย่กระแอมไอหนึ่งที “เอ่อ ตามกฎของพี่สาว การดวลเดี่ยวของเธอปกติจะไม่อนุญาตให้คนนอกเมนูเพื่อนมาดูได้ เพราะงั้นต้องขอให้พี่ๆ อดใจไว้ก่อน!”
“เดี๋ยวกลับมารายงานผลให้ฟัง!”
ส่วนเด้งข้อความตอนนี้ ต่างก็ยังติดใจการต่อสู้ที่จบลงในชั่วพริบตาเมื่อครู่
พอได้ยินเสียงสตรีมเมอร์ ต่างก็โชว์ปืนใหญ่ทันที
[ไอ้สัส ไม่เห็นพวกเราเป็นพี่น้องเลยใช่ไหม?]
[ให้พี่สาวเปิดโหมดดูซิ!]
[เพิ่งดูจบ ยังอินอยู่เลย...โคตรมันส์ เริ่มสนใจไอ้โจรโฉวนี่แล้วสิ!]
[อย่านะอาตง ตานายตง พ่อตง ตาตง ขอดูหน่อยเถอะ...ไม่ได้มีเจตนาอะไร แค่อยากเก็บประสบการณ์!]