สนามฝึกยุทธ
ดวงตาคู่แล้วคู่เล่าจับจ้องภาพนี้ด้วยความเหลือเชื่อ
ตั้งแต่ท่าแรกของหวังเสียน
บีบให้อาจารย์ชุยถอยไปหนึ่งก้าว ก็สร้างความตะลึงมากพอแล้ว
ต้องรู้ว่าในหมู่พวกเขา ไม่มีใครทำได้ถึงขั้นนั้นเลย!
แล้วหลังจากนั้นยังประมือกับอาจารย์ชุยได้ถึงสิบกว่ากระบวนท่าอย่างไม่น่าเชื่อ!
พลังชีวิตไม่ถึง 0.6 ด้วยซ้ำ!
จนถึงตอนจบ ยังผลักอาจารย์ชุยให้ถอยไปหลายก้าว!
ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาไม่เคยตกเป็นรองเลยสักนิด?
มองข้อความตัวโตสว่างจ้าบนหน้าจอ:
125 คะแนน!
วิชาดาบขั้นหนึ่ง!
“เหลือเชื่อเกินไปแล้วมั้ง?”
“หวังเสียนไปฝึกวิชาดาบมาตอนไหน?”
“ตอนนี้ในโรงเรียนเราเหมือนว่ามีแค่คนเดียวในห้องสิบที่เพิ่งถึงขั้นหนึ่ง…”
“ฉันรู้สึกว่าดาบแรกของเขาสามารถฟันฉันตายได้ในดาบเดียว!”
“นี่คงไม่ใช่กินยามาใช่ไหม?”
……
ท่ามกลางฝูงชน เสียงอุทานด้วยความตื่นตะลึงดังระงม
ในหมู่พวกเขามีส่วนหนึ่งคิดว่าหวังเสียนกินยามา
เช่นเดียวกันก็มีส่วนหนึ่งคิดว่าหวังเสียนไม่ได้กินยา
ตอนนี้ หลักฐานหนักแน่นดั่งเหล็กกล้าวางอยู่ตรงหน้า ชั่วขณะนั้นหลายคนพลันรู้สึกว่ามโนธรรมถูกตำหนิ
แน่นอนว่า มากกว่าคือความตื่นตะลึงกับการต่อสู้เมื่อครู่
อย่างไรก็ตาม ในห้องไม่มีใครเลยที่ทำได้ถึงขนาดผ่านสิบกว่ากระบวนท่ากับอาจารย์ชุย!
“ฮ่าๆๆ… ผมบอกแล้วไอ้เสียนของผมจะกินยาได้ไง?” โจวซวี่คุนชี้นิ้วไปทางหลี่จื่อหางกับพวก หัวเราะเยาะไม่หยุด “พวกแกยังจะมีอะไรจะพูดอีก?”
ใบหน้าหลี่จื่อหางแดงก่ำ ส่วนหนึ่งเพราะเรื่องเมื่อครู่ ส่วนหนึ่งเพราะตะลึงที่หวังเสียนได้คะแนนดีเช่นนี้