หลินเหยียนเก็บโทรศัพท์ หันไปฝืนยิ้มให้ถังเสวี่ยเจี้ยน
“เสวี่ยเจี้ยน ไม่มีเรื่องใหญ่อะไรหรอก คุณกลับบ้านไปก่อนเถอะ”
“ผมมีเรื่องธุรกิจจะคุยกับพี่หลงนิดหน่อย”
ถังเสวี่ยเจี้ยนมองสีหน้าของหลินเหยียนแล้วรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
เมื่อครู่จู่ ๆ บรรยากาศรอบตัวเขาก็เปลี่ยนไป เย็นเยียบจนน่าหวาดกลัว
แต่ในเมื่อหลินเหยียนบอกว่าไม่เป็นไร เธอก็ไม่สะดวกจะซักถามต่อ จึงพยักหน้าเบา ๆ แล้วหันหลังเดินเข้าไปในหมู่บ้าน
เมื่อแผ่นหลังของถังเสวี่ยเจี้ยนลับหายไปจากหน้าทางเข้าตึก รอยยิ้มของหลินเหยียนก็หุบลงทันที
เขาเปิดโทรศัพท์อีกครั้ง เปิดคลิปนั้นขึ้นมาแล้วยื่นให้สวีฉางหลงดู
“พี่ใหญ่ ลองดูนี่สิ”
สวีฉางหลงเห็นว่าหลินเหยียนเป็นฝ่ายยื่นโทรศัพท์ให้ดู ดวงตาก็สว่างวาบขึ้นมาทันที
เขาถูมือไปมา ก่อนจะยิ้มประจบแล้วขยับเข้ามาใกล้
“เฮ้ น้องชาย มีของดีแล้วยังรู้จักแอบแบ่งให้พี่ดูด้วยนะ ฮ่า ๆ ไม่เลว ๆ”
พอคลิปเริ่มเล่น สวีฉางหลงก็หรี่ตาแล้วเริ่มวิจารณ์อย่างออกรส
“จุ๊ ๆ นางเอกหุ่นดีใช้ได้เลยนะ”
“แต่พระเอกไม่ไหวเลย ดูก็รู้ว่าปวกเปียก!”
“คงไม่ถึงสามนาทีก็...”
ขณะที่เขากำลังวิจารณ์อย่างเมามัน หลินเหยียนก็เอ่ยขึ้นเรียบ ๆ
“พี่หลง ลองดูให้ละเอียดอีกทีสิ”
“พระเอกกับนางเอกดูคุ้น ๆ ไหม?”
สวีฉางหลงเกาหัว พึมพำอย่างไม่ใส่ใจ
“ผมน่ะดูหนังมานับไม่ถ้วนแล้ว แต่เหมือนไม่เคยเห็นนักแสดงสองคนนี้นะ...”
พูดได้ครึ่งเดียว เสียงของเขาก็พลันสะดุด
“หือ? เดี๋ยวก่อน!”
เขาขยับโทรศัพท์เข้ามาใกล้อีกนิด ดวงตาเบิกกว้างจนแทบถลน
“นี่... นี่... นี่...”
เมื่อสวีฉางหลงเห็นหน้าผู้ชายในคลิปชัด ๆ ในที่สุด เขาก็อึ้งงันไปทั้งตัว
พระเอกในคลิปนั่นเป็นตัวเขาเอง!!!
ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ ผู้หญิงที่กอดเขาอยู่...
นั่นมันเมียของหลินเหยียนชัด ๆ! ถังเสวี่ยเจี้ยน!!!
โทรศัพท์ในมือสวีฉางหลงแทบหล่นพื้น เหงื่อเย็นผุดพรวดออกมาทันที