นางแบบสาวสุดเซ็กซี่บิดเอวพาหลินเหยียนเดินผ่านทางเดินยาว ก่อนจะผลักประตูบานหนึ่งตรงสุดทางให้เปิดออก
นี่คือห้องทำงานส่วนตัวขนาดเล็กห้องหนึ่ง
มู่ลี่ถูกดึงลงมาครึ่งหนึ่ง แสงไฟสลัวชวนให้คิดไปไกล มีทั้งโซฟา โต๊ะชา และโต๊ะทำงานครบครัน
หลินเหยียนกวาดตามองคร่าว ๆ แล้วเดินเข้าไป
นางแบบสาวเดินตามเข้าไป ก่อนจะเอื้อมมือปิดประตู
“กึก”
ประตูถูกล็อกแล้ว
หลินเหยียนหันหลังให้เธอ กำลังสำรวจห้องอยู่ ทันใดนั้นกลิ่นหอมก็ลอยปะทะเข้ามาจากด้านหลัง
นางแบบสาวขยับเข้ามาแนบชิด ร่างครึ่งหนึ่งแนบติดกับแขนของเขา อ่อนนุ่มไร้กระดูก
“พี่เหยียน เชิญนั่งทางนี้ค่ะ”
น้ำเสียงของเธอหวานเลี่ยนจนแทบจะยืดเป็นเส้น
หลินเหยียนนั่งลงบนโซฟาอย่างไม่ใส่ใจ แล้วถามว่า
“คุณชื่ออะไร”
“ฉันชื่อซางโหยวอาค่ะ”
นางแบบสาวยิ้มหวาน ก่อนจะนั่งลงข้างเขาอย่างใกล้ชิด ต้นขาแทบจะแนบสนิทกับต้นขาของเขา
กลิ่นน้ำหอมเข้มข้นอบอวลเข้ามา
“อืม โหยวอา” หลินเหยียนพยักหน้า “ชุดทำงานอยู่ที่ไหน”
ซางโหยวอาไม่ตอบ
เธอยกมือพัดใบหน้าเบา ๆ พลางผ่อนลมหายใจ
“แหม วันนี้ร้อนจังเลยค่ะ...”
พูดพลางยื่นมือไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทันที
เม็ดหนึ่ง
สองเม็ด
สามเม็ด
จากนั้นเธอก็ดึงเสื้อเชิ้ตออกอย่างรวดเร็ว แล้วโยนพาดไว้บนที่วางแขนตามใจ
ตอนนี้เธอเหลือเพียงเสื้อลูกไม้บาง ๆ เผยให้เห็นทุกส่วนที่ควรปกปิด
ซางโหยวอาเอียงตัว จงใจขยับเรือนร่างอันเย้ายวนเข้าไปใกล้หลินเหยียน ริมฝีปากแต้มรอยยิ้มหวาน
“พี่เหยียน แอร์ในห้องนี้เสียหรือเปล่าคะ อบอ้าวจังเลย...”
หลินเหยียนกวาดตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างละเอียดอยู่หลายวินาที
ซางโหยวอาหัวเราะเยาะอยู่ในใจ
เป็นอย่างที่คิด ไม่มีผู้ชายคนไหนไม่หื่น
เธออยู่ในวงการนี้มาหลายปี ผู้ชายแบบไหนบ้างที่ไม่เคยเจอ? ไม่ว่าอีกฝ่ายจะพูดจาสุภาพแค่ไหน ขอแค่เผยรูปร่างให้เห็น ก็ไม่มีใครไม่ติดกับ
เด็กหนุ่มที่ชื่อหลินเหยียนคนนี้ ดูท่าก็ไม่ได้วิเศษวิโสอะไร
แต่ภายนอก ซางโหยวอากลับแสร้งทำท่าเขินอาย โอบแขนหลินเหยียนแล้วพูดเสียงออดอ้อน
“พี่เหยียน มองฉันอยู่ได้ ทำไมคะ”
“คุณมองจนฉันเขินไปหมดแล้วนะคะ”
หลินเหยียนละสายตา น้ำเสียงราบเรียบ
“หน้าอกคุณ...ใหญ่ดีนะ”
ซางโหยวอายิ้มกว้างขึ้น