หลินอวี่ปรับเป้าอย่างรวดเร็ว ก่อนบังคับให้เล็งไปทางเอใหญ่
วินาทีต่อมา ซีทีคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในเป้าตามที่เขาคาดไว้ หลินอวี่จึงยิงซ้ำอีกนัด
แต่กระสุนนัดนี้กลับพลาดอย่างน่าอาย มันไปโดนกำแพงด้านหลังซีที ทำให้เขาปิดงานซีทีที่กำลังวิ่งกลับจากเอใหญ่ไม่สำเร็จ
สาเหตุที่พลาดนั้นเรียบง่ายมาก เพราะเขายังไม่เคยฝึกโจทย์ส่วนนี้
เวลาที่อยู่ในห้องมืดเล็กนั้นจะว่านานก็ไม่นาน จะว่าสั้นก็ไม่สั้น เขาฝึกแค่ส่วนที่เกี่ยวกับมุมเลี้ยวทางเล็กเอ บันได และแท่นเอ ส่วนเนื้อหาหลังจากนั้น หลินอวี่ไม่ใช่ไม่อยากฝึก แต่เขาตายก่อนจะไปถึงช่วงนั้นต่างหาก
ดังนั้นตอนนี้เขาจึงมีไม้ตายอยู่แค่สามกระบวนท่า
ถึงเขาจะยิงพลาด แต่เพื่อนร่วมทีมก็อยู่ข้าง ๆ ตั้งหลายคน แถมฝีมือการยิงของฝั่งตรงข้ามก็ไม่ได้ดีเด่อะไร อีกฝ่ายยังยิงพลาดเหมือนกัน เลยฆ่าหลินอวี่ไม่สำเร็จ เปิดโอกาสให้พวกโจรที่ตามมาช่วยเขาได้ทัน
หัวพวกโจรนับไม่ถ้วนกรูกันออกมาจากทางเล็กเอ ราวกับฝูงแตนที่ถูกแหย่รัง พวกเขาวิ่งไปยิงไป กระสุนรัวใส่ซีทีที่เอใหญ่ไม่หยุด
ซีทีที่เอใหญ่พลันลนลาน ฝีมือการยิงที่เดิมก็ไม่แม่นอยู่แล้ว ยิ่งแย่ลงไปอีก ไม่ถึงสองสามวินาที เขาก็ถูกพวกโจรจากทางเล็กเอรุมกลืนหายไป เหลือทิ้งไว้เพียงคำพูดหนึ่ง
「เหลือเลือดนิดเดียว!」
ไม่นาน หลังจากคนวางระเบิดติดตั้งระเบิดเสร็จ ทั้งสองฝ่ายก็สลับจากฝ่ายบุกเป็นฝ่ายรับ
หลินอวี่ไม่ใช่ผู้เล่นระดับนี้โดยกำเนิด เขารู้ดีว่าปล่อยให้ทุกคนไปรวมกันอยู่ในจุดวางระเบิดเอไม่ได้ อย่างน้อยเขาก็มีความตระหนักในเรื่องนี้
ภายใต้การสั่งการของเขา พวกโจรวางระเบิดที่ทางเล็กเอ ส่วนตัวเขาอยู่รั้งท้ายตรงทางเล็กเอ
ไม่นาน ซีทีที่กำลังวิ่งกลับจากเขตบีก็กระโดดขึ้นกล่องตรงกลางแผนที่
น่าเสียดายที่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะเคลื่อนไหวไม่เก่งนัก กระโดดขึ้นกล่องพลาดไปหน่อย หลินอวี่ได้ยินเสียงอีกฝ่ายกระโดดขึ้นและลงพื้นอย่างชัดเจน ทำให้เขาเตรียมตัวรับมือได้ทัน
แม้จะไม่เคยฝึกป้องกันทางเล็กเอ แต่พอบุกมามากเข้าก็พอจะสรุปประสบการณ์ได้ เขาเลือกตำแหน่งที่คิดว่าจัดการได้ยาก นั่นคือบริเวณเหนือบันได ใกล้กับกล่อง
ตำแหน่งนี้มีข้อได้เปรียบตรงที่เห็นศัตรูใกล้ตัวใหญ่กว่าไกลตัว ทำให้มองเห็นพวกโจรได้ก่อน แต่ข้อเสียคือกลัวระเบิดแสง นักแข่งอาชีพจึงไม่ค่อยยืนตรงนี้
หลินอวี่รู้ดีว่าพวกโจรในระดับนี้ไม่มีใครมีระเบิดแสง ซีทีก็ยิ่งไม่มีทางซื้อมา สิ่งที่เขาต้องทำก็แค่รอให้เหยื่อเดินมาติดกับ
ไม่นาน ซีทีที่วิ่งกลับจากทางเล็กเอก็ปรากฏตัว แต่สิ่งที่หลินอวี่ไม่คาดคิดคือวิธีโผล่ออกมาของอีกฝ่ายค่อนข้างแปลก
ไม่ใช่การโผล่พรวดออกมา ไม่ใช่การกระโดดโผล่ แต่กลับค่อย ๆ ย่องออกมาเงียบ ๆ
ไม่ต้องพูดถึงข้อได้เปรียบของตำแหน่งที่เห็นศัตรูใกล้ตัวใหญ่กว่าไกลตัว แค่การย่องออกมาแบบนี้ก็เปิดเวลาให้หลินอวี่ตอบสนองได้เหลือเฟือแล้ว
หลินอวี่ไม่เกรงใจแม้แต่น้อย เขาปรับเป้าในทันที พออีกฝ่ายโผล่มาก็กดเมาส์ซ้าย กระสุนนัดหนึ่งเจาะเข้าศีรษะ จากนั้นก็กดเป้าลงอย่างรวดเร็ว ยิงซ้ำเข้าลำตัวอีกนัด คว้าดับเบิลคิลในรอบปืนพกไปได้
ขณะเดียวกัน การต่อสู้ของเพื่อนร่วมทีมอีกฝั่งก็ใกล้จบลง ซีทีเลือดเต็มคนหนึ่งถูกพวกโจรรุมจนตาย ส่วนซีทีที่เหลือเลือดน้อย จึงเล่นแบบระมัดระวังขึ้นและหลบอยู่ลึกเข้าไปในฐานตำรวจ
ใครจะคิดว่าพวกโจรไม่สนกติกาอะไรทั้งนั้น พอเห็นว่าเหลือซีทีแค่คนเดียวก็โห่ร้องแล้วพุ่งเข้าใส่
แต่พวกเขาไม่ได้ใช้ปืน กลับเลือกชักมีดออกมา
ในระดับนี้ กฎของพวกเขาคือถ้าใช้ช็อตไฟฟ้าได้ก็ไม่ใช้มีด ถ้าใช้มีดได้ก็ไม่ยิงปืน ไม่ต้องสนใจว่าจะคุ้มไหม เอาสนุกเป็นหลัก
เมื่อเห็นฝูงโจรพุ่งเข้าหาตัวเอง ผู้เล่นที่ชื่ออิโตะ มาโกโตะก็ลนลานอย่างเห็นได้ชัด เขารัวปืนยูเอสพีในมือ แต่กระสุนไม่น้อยพุ่งลอดฝูงชนไป สุดท้ายโจรคนหนึ่งก็เดินมาจนถึงตรงหน้าเขาได้
ยกมือฟันฉับ!
สัญลักษณ์การสังหารปรากฏขึ้นที่มุมขวาบน
【ไซเอนจี้ซื่อเจี้ยใช้มีดสังหารอิโตะ มาโกโตะ】
เมื่อเห็นภาพนี้ หลินอวี่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนคิดในใจว่า ในแง่หนึ่งก็ถือว่าตรงกับเนื้อเรื่องต้นฉบับอยู่เหมือนกัน
ต่อมาในรอบที่สอง หลินอวี่เลือกใช้ปืนกาเลียลออกจากจุดเกิด พร้อมขอระเบิดควันกล่องเอ็กซ์ทางเล็กเอจากเพื่อนร่วมทีม
คราวนี้เพื่อนร่วมทีมพอพึ่งพาได้ มีคนหนึ่งขว้างระเบิดควันลูกนั้นเป็น หลินอวี่อาศัยควันบังตาขึ้นไปถึงทางเล็กเอได้อย่างราบรื่น แล้วสังหารซีทีสองคนที่ใช้การต่อแถวเหยียบกันบุกเข้ามาถึงจุดใกล้ได้ต่อเนื่อง
ฝีมืออันดุดันของเขาทำให้อีกฝ่ายพิมพ์ข้อความลงในแชตสาธารณะทันที
【เปิดโปรแกรมโกงเหรอ?】
หลังจากนั้นเหตุการณ์แบบนี้ก็เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลินอวี่กลายเป็นเทพสงครามแห่งทางเล็กเออย่างเต็มตัว ขอแค่ดวลปืนกันแถวทางเล็กเอ โอกาสเกือบเก้าในสิบก็เป็นหลินอวี่ที่สังหารอีกฝ่าย
และผู้เล่นระดับนี้ยังมีนิสัยเด่นอีกอย่าง คือหัวแข็ง ดวลครั้งแรกแพ้ก็มาใหม่สองครั้ง ถ้ายังแพ้อีกก็เรียกพวกมารุมพร้อมกัน
สุดท้ายคนที่ทางเล็กเอก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ จนหลินอวี่สังหารไปสามคนรวด ซีทีถึงได้รู้ตัวว่าต้องถอยไปตั้งรับที่จุดลึกกว่าและเลือกตำแหน่งที่ไม่ธรรมดา
แต่ทุกอย่างสายเกินไปแล้ว คะแนนของทั้งสองฝ่ายห่างกันมากเกินไป สุดท้ายเกมจบลงที่ 16 ต่อ 7
หลังแข่งเสร็จ หน้าสรุปผลก็แสดงสถิติสุดหรูของหลินอวี่ที่ 35 คิล 9 แอสซิสต์ 10 เดธ
เวย์เฉิงแทบไม่อยากเชื่อการเปลี่ยนแปลงของหลินอวี่ เขาเองก็เล่นได้ดีอย่างที่พูดจริง ๆ ทั้งยังทำสถิติ 13 คิล 4 แอสซิสต์ 9 เดธ แต่เมื่อเทียบกับหลินอวี่แล้วก็สู้ไม่ได้เลย
ถึงอย่างนั้น จะให้เขาชมว่าเพื่อนเล่นดีคงเป็นไปไม่ได้
เวย์เฉิงเกาหัวแล้วพูดทั้งที่ยังปากแข็ง
「วันนี้ฟอร์มดีนี่」
หลินอวี่เหลือบมองเวลา ดึกมากแล้ว พรุ่งนี้ก็วันจันทร์และยังต้องไปเรียน เขาจึงปิดคอมพิวเตอร์ พลางมองเวย์เฉิงแล้วพูดว่า
「ต่อไปก็จะเป็นแบบนี้ทุกวัน」
เวย์เฉิงชะงักไปก่อน จากนั้นก็พูดเยาะเย้ย
「โธ่เอ๊ย ถึงกับได้คุยโวแล้วเหรอ พรุ่งนี้ก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมแน่」
พูดจบ ทั้งสองก็ไม่คุยกันอีกและเตรียมตัวเข้านอน
ห้องพักของพวกเขาเป็นห้องสี่คน มีสองคนที่บ้านอยู่ใกล้มาก พอถึงวันหยุดสุดสัปดาห์ก็กลับบ้าน ส่วนวันจันทร์ถึงวันพฤหัสบดีค่อยกลับมานอนหอ
เพราะอย่างนั้น แม้ตอนนี้จะเป็นเวลาตีหนึ่งหรือตีสองแล้ว ทั้งคู่ก็ยังไม่กังวลว่าจะรบกวนคนอื่น
เมื่อนอนอยู่บนเตียง หลินอวี่นึกย้อนถึงทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้ ดวงตาเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นจนปิดไม่มิด
เขาไม่คิดเลยว่าการฝึกของระบบจะได้ผลขนาดนี้ แค่ดูจากผลงานวันนี้ก็รู้สึกได้ชัดเจนว่าฝีมือของตัวเองพัฒนาขึ้นแล้ว
แค่ส่วนทางเล็กเออย่างเดียว ภายใต้การฝึกพิเศษของระบบ เขาคิดว่าตัวเองไม่ด้อยไปกว่านักแข่งระดับเอสอยู่บ้างแล้ว ต่อจากนี้ขอแค่ขยันฝึก เขาก็จะแข็งแกร่งขึ้นได้
แต่เมื่อนึกถึงห้องมืดเล็ก บนใบหน้าของหลินอวี่ก็ปรากฏรอยยิ้มขื่น ๆ ขึ้นมา มันทรมานจริง ๆ
ทว่าเขาเข้าใจดีว่านักแข่งอาชีพทุกคนต่างฝึกซ้อมกันนับร้อยนับพันครั้ง กว่าจะได้ยืนบนเวทีนั้น
พรสวรรค์ของเขาไม่ได้โดดเด่นเป็นพิเศษ หนทางเดียวที่เหลืออยู่จึงมีแค่ความพยายาม
สุดท้ายหลินอวี่ก็มองไปยังช่องค่าความพยายาม
【ค่าความพยายาม: 1423】
ไม่ผิดเลย เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ค่าความพยายามของเขาเพิ่มขึ้นถึง 35 แต้ม เมื่อนำผลการแข่งขันเมื่อครู่มาพิจารณาด้วย ก็เห็นได้ไม่ยากว่าศัตรูที่เขาสังหารในโลกความเป็นจริงถูกนับเป็นค่าความพยายามเช่นกัน