มนุษย์ธรรมดาบำเพ็ญเซียน: อายุร้อยปีได้แต่งกับยอดอัจฉริยะ ทำไร่เก็บตัวจนเป็นอมตะ

ตอนที่ 147 เมล็ดพันธุ์สามใบ พลังปฐมพิษพลุ่งพล่าน

8 นาที· 1.8K คำ

ฉีหยางนั่งยองลง ใช้ญาณวิญญาณวัดผลผลิตที่เปลี่ยนแปลงอย่างแม่นยำ

ผลลัพธ์ทำให้เขาต้องสูดลมหายใจเย็นชา

เมื่อก่อนตอนที่มีเพียงสองใบ ผลผลิตในแต่ละวันเทียบได้กับความก้าวหน้าจากการบำเพ็ญเพียรอย่างหนักครึ่งชั่วยาม

แต่บัดนี้เมื่อสามใบทำงานพร้อมกัน ผลผลิตพุ่งทะยานสูงเทียบเท่ากับการบำเพ็ญห้าชั่วยามต่อวัน

สิบเท่า

บันทึกในคัมภีร์พิษหมื่นพิษมิได้กล่าวเท็จ จากสองใบสู่สามใบมิใช่การเพิ่มขึ้นเพียงครึ่งเดียว หากแต่ก่อเกิดปฏิกิริยาสั่นพ้องบางอย่าง ความถี่เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณอย่างไม่อาจคาดเดา

ฉีหยางไม่รีรอ นั่งขัดสมาธิลงทันที หมุนวิชาพิษหมื่นพิษสู่แก่นแท้

พลังวิญญาณห้าสีปะทะหมุนวนในตันเถียน เขานำของเหลวบริสุทธิ์ทั้งหมดที่รากของเมล็ดพันธุ์พิษหมื่นพิษขับออกมา ส่งเข้าไปในตันเถียนพร้อมกัน หล่อเลี้ยงจุดแสงสีเขียวเข้มนั้น

ผลปรากฏทันตาเห็น

หนึ่งชั่วยามต่อมา เขาลืมตาขึ้น หลุบตามองภายในตันเถียน

ก้อนแสงสีเขียวเข้มขยายจากขนาดเมล็ดถั่วลิสง กลายเป็นเมล็ดถั่วแดง ขณะหนึ่งชั่วยามเทียบเท่าสิบวันก่อนหน้า

ฉีหยางผายลมหายใจเสียหนัก

ตามอัตรานี้ เดิมเขาคาดการณ์ว่าต้องใช้เวลาสองปีกว่าพลังแห่งปฐมพิษจะถึงขนาดกำปั้น ซึ่งเป็นมาตรฐานเริ่มต้นของการฝึกฝน แต่บัดนี้เหลือเพียงสี่เดือน

สี่เดือนต่อมา แต้มตายของเขาจะก้าวกระโดดอย่างถึงรากถึงโคน

เมื่อพลังแห่งปฐมพิษถึงขนาดกำปั้น หนึ่งหยัดฟาดฟัน ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานรากช่วงกลางมิอาจต้านทานได้โดยตรง หากลอบโจมตี ยังอาจคุกคามถึงยอดช่วงกลางได้

แต่สิ่งที่ทำให้ฉีหยางยินดียิ่งกว่านั้นคือปฏิกิริยาของน้ำเต้าดำ

เมื่อเมล็ดพันธุ์พิษหมื่นพิษสามใบทำงาน ความเข้มข้นของพิษหมอกรอบตัวภายในระยะสามฉื่อ ยิ่งสูงล้ำเขตธรรมดาอย่างมาก

ฉีหยางหยิบน้ำเต้าดำจากอก วางไว้ข้างอ่างหยกเพื่อสังเกต พบว่าลวดลายวิญญาณสีเขียวเข้มบนผิวน้ำเต้าประกาศแสงวูบวาบอย่างแผ่วเบาเหลือเกิน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป