ยามจื่อสามเค่อ
เส้นชีพจรวิญญาณน้ำหยินมืดใต้พื้นดินลึกลงไปเกิดปั่นป่วนอย่างรุนแรงขึ้นมาฉับพลัน กระแสหยินเย็นเข้มข้นถึงขีดสุดพวยพุ่งทะลักออกมาจากส่วนลึกของถ้ำน้ำพุวิญญาณ!
กระแสหยินเย็นนี้ใหญ่โตเกินไป ตรงเข้าปะทะกับจุดเชื่อมค่ายกลของค่ายกลผนึกวิญญาณโดยตรง!
สมดุลการหมุนเวียนธาตุทั้งห้าภายในค่ายกลถูกทำลาย!
สัมผัสหยั่งรู้ของฉีหยางจับจ้องไปที่จุดที่แปรปรวนรุนแรงที่สุดนั้น ด้านหน้าตรงไปทางซ้ายสามฉื่อ ตำแหน่งตาค่ายกลขนาดเท่ากำปั้น แสงวิญญาณห้าสีซึ่งหมุนเวียนอย่างเสถียรในตอนแรกเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง
พลังวิญญาณสายทองและธาตุน้ำเกิดความวุ่นวายชั่วครู่เพราะหยินชี่มากเกินไป แนวป้องกันของทั้งจุดนั้นลดลงอย่างน้อยเจ็ดส่วนในพริบตาเดียว!
ช่องโหว่นี้คงอยู่ได้เพียงประมาณครึ่งจอกธูป จากนั้นค่ายกลก็ซ่อมแซมตัวเอง ฟื้นคืนแนวป้องกันที่แข็งแกร่งดั่งกำแพงทองแดงเหล็กกล้า
“ครึ่งจอกธูป...”
ฉีหยางคำนวณในใจ
เวลาครึ่งจอกธูป เพียงพอให้เขาใช้พลังวิญญาณสายดินและธาตุน้ำประสานกัน เปิดช่องที่พอให้คนหนึ่งคนลอดผ่านได้ตรงจุดอ่อนนั้น มุดเข้าไปตักน้ำ แล้วกลับมาตามทางเดิม!
แต่เงื่อนไขคือ เขาต้องจับเวลาให้แม่นยำถึงจังหวะลมหายใจ
ถ้าเร็วไปหนึ่งก้าว ค่ายกลยังไม่เกิดช่องโหว่
ถ้าช้าไปหนึ่งก้าว ค่ายกลซ่อมแซมเสร็จแล้ว
ทั้งสองทางล้วนตาย
“คืนพระจันทร์เต็มดวงเดือนหน้า”
ฉีหยางกำหมัดแน่น แววตาอันมัวหมองในดวงตาชราเปล่งประกายเจิดจ้าน่าหวาดกลัว
ภายในหนึ่งเดือนนี้ เขามีเรื่องต้องทำมากมาย
ฝึกฝนพลังต่อเนื่อง พลังหยินเย็นในอุโมงค์ใต้ดินเป็นทรัพยากรฝึกฝนชั้นเลิศสำหรับเขา ผนวกกับเคล็ดหล่อเลี้ยงวิญญาณห้าพิษและน้ำเต้าดำที่เร่งให้หญ้าพิษชั้นยอดเติบโต เขามีความเชื่อมั่นว่าจะทะลวงไปสู่ขั้นฝึกปราณแปดให้สำเร็จภายในหนึ่งเดือน!