ห้าวันต่อมา
กลางดึก เพิ่งพ้นยามจื่อมาไม่นาน
ฉีหยางกำลังบำเพ็ญอยู่ในห้องลับ ญาณวิญญาณสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายคุ้นเคยหนึ่งพุ่งเข้ามาจากเนินเตี้ยหลังแปลงหญ้า
ชั้นฝึกปราณสิบสองสมบูรณ์ ธาตุไฟ ดิน น้ำ สามสาย — ชิวหยวน คราวนี้มาเพียงลำพัง
ฉีหยางลืมตา รอยยิ้มเย็นผุดขึ้นที่มุมปาก
ในญาณวิญญาณ เงาร่างของชิวหยวนค่อยๆ ย่องไปถึงร่องระบายน้ำแล้วหมอบลง
เขาสูดจมูกดมกลิ่นก่อน กลิ่นน้ำยาเร่งเหลืออยู่ ยังพอใจ พยักหน้าเบาๆ จากนั้นยื่นมือขวาออก งอนิ้วชี้เล็กน้อย พลังวิญญาณเส้นหนึ่งซึมออกจากปลายนิ้ว ลอดเข้าไปตรวจสอบความเจริญเติบโตของรากบัวน้ำเขียว
แต่ในชั่วขณะถัดมา ในขณะที่ชิวหยวนไม่รู้สึกตัวแม้แต่น้อย เส้นค่ายกลสามเส้นไร้เสียงก็ถูกกระตุ้น แมลงกัดวิญญาณสามตัวถูกปลดปล่อยพร้อมกัน!
พวกมันแล่นทวนกระแสพลังวิญญาณในอุโมงค์ของชิวหยวนเร็วราวสายฟ้า เร็วกว่าการนำพลังวิญญาณเสียอีก พริบตาเดียวก็พุ่งเข้าสู่เส้นลมปราณของเขา
ชิวหยวนไม่รู้สึกตัวเลย
เขาตรวจดูสภาพบัวน้ำเขียวอยู่ครู่หนึ่ง แล้วขมวดคิ้ว
การเจริญเติบโตดูช้ากว่าที่คาดไว้เล็กน้อย แต่ก็ค่อยๆ ดีขึ้นจริง
เขาหยิบน้ำยาเร่งจากถุงเก็บของหยดเพิ่มอีกสองหยด จากนั้นลุกขึ้น ตบดินที่ติดเข่า พอใจแล้วจากไป
ฉีหยางในห้องลับหัวเราะเย็น
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แมลงกัดวิญญาณในกายชิวหยวนก็เริ่มทำงานแล้ว
พวกมันจะกัดกร่อนผนังเส้นลมปราณของเขาในอัตราไม่ถึงหนึ่งในหมื่นทุกวัน สามเดือนต่อมา ระดับพลังของเขาจะเริ่มถดถอยจากชั้นฝึกปราณสิบสองสมบูรณ์
หกเดือนต่อมา ถอยกลับไปขั้นฝึกปราณสิบเอ็ด
หนึ่งปีต่อมา ขั้นฝึกปราณสิบ
“อัจฉริยะ” ที่ระดับพลังถดถอยไม่หยุด ซ่งเชวี่ยจะยังยกตำแหน่งรองเจ้ายอดเขาให้เขาได้หรือ? ยอดเขาร้อยสมุนไพรจะยังมีใครเห็นเขาเป็นเรื่องเป็นราวหรือ?
ไม่ต้องเปื้อนมือตัวเอง ไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ปล่อยให้เวลาเป็นคนจัดการทุกอย่างเอง
ฉีหยางลุกขึ้นเดินไปข้างบัวน้ำเขียว กำจัดน้ำยาเร่งที่ชิวหยวนเพิ่งหยดเพิ่มทิ้งอีกครั้ง เหนือมือยังรื้อค่ายกลพิษแบบกระตุ้นออก