ฉีหยางหยิบน้ำเต้าดำลึกลับที่ซ่อนติดตัวออกมา ทุกสามวัน ก้นน้ำเต้าจะรวมตัวเป็นหยดของเหลวสีเขียวมรกตลึกลับหนึ่งหยด
ฉีหยางนำน้ำยาสีเขียวอันล้ำค่ายิ่งเหล่านี้ไปใช้เร่งความโตของพฤกษ์พิษระดับสูงทั้งหลาย!
ดอกกระดูกเน่า เถาพิษขาดไส้ หญ้าเกล็ดเขียว... สิ่งมีพิษร้ายแรงชั้นสองที่หาดูได้ยากภายนอกเหล่านี้ ต่างก็ทะลวงขีดจำกัดของอายุขัยภายใต้การเร่งปฏิกิริยาของน้ำยาสีเขียว กลายเป็นยาวิญญาณชั้นยอดที่พ่นพิษอันน่าสะพรึงกลัวออกมา
จากนั้น ฉีหยางก็ยกเตาหลอมโอสถทองแดงม่วงขึ้น เรียกใช้เปลวไฟวิญญาณสายธารใต้ดิน เริ่มหลอมโอสถอย่างบ้าคลั่ง!
สิ่งที่เขาต้องการหลอม คือโอสถเกรดสองขั้นล่างที่ชื่อว่าโอสถรวมวิญญาณร้อยพิษ
โอสถชนิดนี้ฤทธิ์ยารุนแรงดุจอำมหิต ผู้บำเพ็ญธรรมดากลืนลงไปหนึ่งเม็ด เพียงไม่กี่ลมหายใจก็จะถูกพิษกัดกร่อนทะลุไส้ทะลุท้อง
แต่สำหรับฉีหยางที่ฝึกเคล็ดหล่อเลี้ยงวิญญาณห้าพิษและครอบครองพลังวิญญาณพิษไม้สถานะของเหลวแล้ว นี่กลับเป็นของบำรุงชั้นเลิศ!
ฉ่า! ฉ่า! ฉ่า!
ภายในเตาหลอมมีควันพิษสารพัดสีพลุ่งออกมาไม่ขาดสาย ฉีหยางตั้งสมาธิควบคุมไฟอย่างเต็มที่ ผสานฤทธิ์ยาของหญ้าพิษชั้นยอดสิบกว่าชนิดให้หลอมรวมลงตัว
เคี่ยวอยู่นานสามวันสามคืน กระทั่งโอสถรวมวิญญาณร้อยพิษทั้งเตาที่มีสีเขียวเข้มและกลิ่นแปลกปลอมเสียดจมูกจึงถือว่าสำเร็จรูป
โอสถออกจากเตา ฉีหยางหยิบขึ้นมากำมือหนึ่ง ยัดเข้าปากโดยตรง!
ตูม!
พิษอันรุนแรงระเบิดขึ้นในท้อง เริ่มชะล้างเส้นลมปราณของเขา
ฉีหยางกัดฟันแน่น สุดกำลังหมุนเคล็ดหล่อเลี้ยงวิญญาณห้าพิษอย่างบ้าคลั่ง
โม่ธาตุทั้งห้าในตันเถียนหมุนวนด้วยความเร็วสูง บดขยี้ฤทธิ์พิษอันน่าหวาดกลัวเหล่านี้ให้ละเอียดแล้วกลั่นให้บริสุทธิ์ แปรเปลี่ยนเป็นพลังวิญญาณพิษไม้สถานะของเหลวอันบริสุทธิ์อย่างไม่ขาดสาย เติมเต็มเข้าไปในตันเถียนที่ราวกับเหวไร้ก้นบึ้งนั้น
ชีวิตราวนี้ทั้งน่าเบื่อหน่ายและเจ็บปวด แต่ฉีหยางกลับมีความสุขไปกับมัน