ฉีหยางสูดหายใจเข้าลึกหนึ่งครา พลังวิญญาณห้าธาตุพลันหมุนเวียนพร้อมกัน
ธาตุดินเปิดทางนำหน้า ธาตุโลหะตัดเฉือน ธาตุน้ำห่อหุ้มเศษหินให้จมลงอย่างไร้เสียง ธาตุไฟหลอมสิ่งที่เกาะติด ธาตุไม้อุดช่องว่างรอบข้างมิให้พังทลาย
ธาตุทั้งห้าขยับพร้อมเพรียง แม่นยำราวกับศัลยกรรม
อุโมงค์แนวตั้งเส้นตรงค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นเหนือศีรษะของเขา
หลังผ่านไปครึ่งถ้วยชา ฝ่ามือของเขาก็สัมผัสกับแผ่นเหล็กเย็นเฉียบนั้น
เส้นค่ายกลซับในมือ ธาตุกลิ่นอายเก่าแก่และหนักอึ้งโถมเข้ามาปะทะหน้า
ฉีหยางปฏิบัติตามเคล็ดวิชาที่บันทึกไว้ในคัมภีร์พิษหมื่นพิษ ใช้พลังวิญญาณธาตุทั้งห้าลำดับย้อนกลับหล่อเลี้ยงทองคำ ไม้ น้ำ ไฟ ดิน
กลับลำก็คือดิน ไฟ น้ำ ไม้ ทองคำ
แสงห้าสีเรืองรองขึ้นบนแผ่นเหล็กตามลำดับ
สีม่วง สีแดง สีฟ้า สีเขียว สีทอง
ในวินาทีที่แสงทองสุดท้ายสว่างวาบ เส้นค่ายกลบนแผ่นเหล็กเบ่งบานแสงจ้าพร้อมกัน ถัดมาแผ่นเหล็กทั้งแผ่นก็ราวกับสิ่งมีชีวิต เลื่อนแยกออกสองข้างอย่างเงียบเชียบเผยให้เห็นปากบ่อวงกลมเส้นผ่านศูนย์กลางราวสามฟุต
พิษหมอกสีเขียวเข้มข้นจนเกือบกลายเป็นของเหลว พวยพุ่งขึ้นจากปากบ่อ!
ชั่วพริบตาที่ฉีหยางถูกพิษหมอกนี้ห่อหุ้ม รูขุมขนทั่วร่างกายของเขาเบิกกว้าง
พลังวิญญาณพิษไม้ภายในกายปั่นป่วนอย่างบ้าคลั่งราวกับได้พบญาติสนิทสุดที่รัก ทะเลคริสตัลวิญญาณห้าสีในตันเถียนซัดคลื่นยักษ์
โม่ธาตุทั้งห้าไม่ต้องให้เขาขับเคลื่อนก็หมุนด้วยความเร็วสูงด้วยตนเอง ตะกละกลืนกินพิษหมอกที่หลั่งไหลเข้าร่าง
สบาย ยิ่งนัก
ฉีหยางกดความใคร่ในการบำเพ็ญลง แล้วกระโจนตัวลงไปในปากบ่อ
ระหว่างที่ร่วงหล่น ระดับความเข้มข้นของพิษหมอกยิ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ ท้ายที่สุดราวกับแช่อยู่ในหม้อต้มยาโฉลกข้น
อาภรณ์ของเขากร่อนขาดวิ่น แต่กายเนื้อซึ่งแข็งแกร่งด้วยขั้นสร้างฐานรากและความคุ้มครองของพลังวิญญาณพิษไม้ยังคงปลอดภัยไร้พิษภัย
ร่วงลงไปราวสองร้อยจั้ง เท้าจึงแตะพื้น
ฉีหยางยืนมั่นบนพื้นหินเรียบ ชำเลืองมองรอบด้าน