ณ เบื้องล่างลึกสามสิบจั้งจากผืนดิน ปราการธงชุดหนึ่งเรืองแสงสีแดงเข้มกำลังหมุนวนอย่างช้า ๆ ดูดกลืนพิษไฟในสายธารใต้ดินอย่างบ้าคลั่ง!
“เกรดสองขั้นล่าง ค่ายกลหินหลอมไฟดิน!”
ฉีหยางจำค่ายกลอัปมงคลนี้ได้ทันที
หากค่ายกลนี้ถูกจุดชนวน พิษไฟในสายธารใต้ดินทั่วรัศมีร้อยจั้งจะปะทุท่วมท้น เผาผลาญทุ่งหญ้ามืดมนพร้อมกระท่อมมุงจากให้กลายเป็นเถ้าธุลี!
ยามนั้น ร่องรอยทั้งปวงจะถูกลบเลือน ผู้คนได้แต่คิดว่าเป็นภัยธรรมชาติจากการปั่นป่วนของสายธารใต้ดิน!
“พานผิงเจ้าสุนัขแก่ กลัวจนไม่กล้าออกหน้ามาโดยตรง คิดจะเล่นน้ำเน่าเช่นนี้กับข้ารึ!”
ฉีหยางหัวเราะเย็นชา
พานผิงคิดแผนการอันแยบยล แต่เขาหาได้รู้ไม่ว่า ฉีหยางขุดเครือข่ายใต้ดินไว้ลึกเพียงใด!
ตำแหน่งที่วางค่ายกลหินหลอมไฟดินนี้ บังเอิญอยู่เหนืออุโมงค์ที่ฉีหยางใช้เดินทางไปยังถ้ำน้ำพุวิญญาณไม่ไกลนัก!
มองดูชั้นหินที่ค่อย ๆ กลายเป็นสีแดงเหนือศีรษะ ฉีหยางไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย
เขาลูบระเบิดพิษไม่กี่ลูกในถุงเก็บของ ดวงตาวาวโรจน์ด้วยเจตนาฆ่าอันเยือกเย็น
“อยากจุดชนวนสายธารใต้ดินเผาข้าตายหรือ? ดี วันนี้ข้าจะสั่งสอนเจ้าให้รู้ซึ้งถึงสิ่งที่เรียกว่าการสังหารอย่างแท้จริง!”
ฉีหยางมิได้ถอยกลับ กลับพุ่งไปข้างหน้า ร่างพลันแปรเปลี่ยน หลุดลุยเข้าไปในชั้นหิน มุ่งสู่จุดแกนกลางของค่ายกล!
ภายในชั้นหินลึกใต้ดินสามสิบจั้ง แสงสีแดงเข้มสว่างวูบวาบราวกับลมหายใจ
ปราการธงของค่ายกลหินหลอมไฟดินเกรดสองขั้นล่างได้กางแผ่ออกอย่างสมบูรณ์ ดูดกลืนพิษไฟที่ทับถมอยู่ในห้วงลึกของสายธารใต้ดินอย่างบ้าคลั่ง
หากพลังนี้ถูกจุดชนวน พื้นดินทั่วรัศมีร้อยจั้งจะกลายเป็นทะเลเพลิงลาวา ทุ่งหญ้ามืดมนพร้อมกระท่อมมุงจากอันทรุดโทรมจะมลายสูญสิ้นในชั่วพริบตา