มองเงาหลังของซูชิงหานที่หมุนตัวจากไป ฉีหยางยืดตัวตรง ดวงตาวาบประกายแวววาวขึ้นเล็กน้อย
สำนักเทียนลัวกับสำนักเสวียนเทียนปะทะกันที่ชายแดนงั้นหรือ? นี่เป็นข่าวดีสำหรับเขา
ยิ่งสถานการณ์ปั่นป่วน การซื้อขายในตลาดมืดก็ยิ่งถี่ขึ้น สารพิษหายากและวัตถุวิญญาณที่ปกติไม่เคยพบเห็นจะหลั่งไหลเข้าสู่ตลาดเป็นจำนวนมาก
เขาติดอยู่ที่จุดสูงสุดของขั้นฝึกปราณที่สิบเอ็ด กำลังต้องการสารพิษร้ายแรงชนิดใหม่เพื่อกระตุ้นเส้นลมปราณ ฉีกทำลายกำแพงสุดท้ายนั้น
“ดูท่า จะต้องออกไปเดินสักหน่อยแล้ว”
ฉีหยางลูบคาง
ไพ่ตายใบใหญ่ที่สุดของเขาคือน้ำเต้าดำ ตราบใดที่หาพันธุ์หญ้าพิษชั้นยอดหายากสักเมล็ด หรือเศษรากสักท่อนหนึ่งได้ เขาก็จะใช้น้ำยาสีเขียวเร่งมันให้เติบโต เปลี่ยนเป็นเสบียงสำหรับการฝ่าฟัน
ในห้องลับใต้ดิน ฉีหยางนั่งขัดสมาธิบนแท่นหินสำริด เบื้องหน้ามีคัมภีร์พิษโบราณเก่า ๆ หลายเล่มที่ค้นมาจากรอบนอกหอพระสูตรของสำนัก
“พฤกษ์พิษธรรมดาใช้การไม่ได้แล้ว ต้องหาสารพิษมหัศจรรย์ที่มองข้ามการป้องกันพลังวิญญาณและออกฤทธิ์ต่อเส้นลมปราณโดยตรง”
นิ้วของฉีหยางไล้ไปบนหน้าหนังสือเหลืองกรอบ หยุดลงที่บันทึกชำรุดบรรทัดหนึ่ง
“เถาเลือดกัดเส้นเลือด เกิดในแดนอัปมงคลยิ่ง ชอบกินเลือดแก่นแท้ของผู้บำเพ็ญ พิษของมันสามารถมองข้ามโล่ปราณปกปัก ละลายกำแพงเส้นลมปราณโดยตรง...”
ดวงตาฉีหยางเป็นประกาย
ของสิ่งนี้ดูเหมือนถูกสร้างมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ!
ขอแค่ได้เศษรากเถาเลือดกัดเส้นเลือดมาสักท่อน ประกอบกับการเร่งของน้ำเต้าดำ เขาจะทะลวงทะลุไปถึงชั้นฝึกปราณสิบสองสมบูรณ์ได้อย่างแน่นอน!
แต่ของอัปมงคลแบบนี้ในสำนักเสวียนเทียนไม่มีทางหาได้ สำนักวิถีธรรมเข้มงวดกับสิ่งชั่วร้ายแบบนี้เป็นอย่างยิ่ง