ดวงตาอันมัวหมองของฉีหยางเบิกกว้างขึ้นมาทันที เขารีบอ่านอย่างละเอียดถี่ถ้วน
ยิ่งอ่าน ลมหายใจของเขาก็ยิ่งถี่กระชั้น!
ตำรานี้แท้จริงแล้วเป็นวิชาพิษที่สืบทอดมาจากยุคโบราณ!
แต่เงื่อนไขในการฝึกวิชานี้ โหดร้ายจนแทบจะน่าตำหนิเสียจริง!
ประการแรก ผู้ฝึกต้องเป็นผู้ที่มีรากวิญญาณผสมห้าธาตุครบทั้งห้าธาตุ!
เพราะวิชานี้จำเป็นต้องนำพิษร้ายเข้าสู่ร่างกาย หากผู้มีพรสวรรค์รากวิญญาณสองธาตุหรือรากวิญญาณสามธาตุฝึก ภายในร่างกายไม่มีวัฏจักรธาตุทั้งห้าที่ส่งเสริมกันเพื่อกรองพิษ พวกเขาจะถูกพิษเผาผลาญทั้งห้าอวัยวะจนกลายเป็นเลือดในทันที!
ประการที่สอง ในการฝึกวิชานี้ ทุกวันต้องกลืนกินหญ้าวิญญาณพิษร้ายขั้นสุดยอดในปริมาณมหาศาล!
ใช้พิษหล่อหลอมร่างกาย แปรเปลี่ยนพลังวิญญาณให้เป็นพลังวิญญาณพิษไม้อันโหดเหี้ยมไร้เทียมทาน!
“ไม่แปลกใจเลยที่ถูกทิ้งไว้ตรงมุมให้เก็บฝุ่น!”
ฉีหยางรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งในใจ
วิชานี้สำหรับผู้อื่นแล้วก็คือกระดาษมรณะ
ผู้ที่มีรากวิญญาณผสมห้าธาตุที่อ่อนแอ จนข้าวก็กินไม่ได้ แล้วจะมีศิลาวิญญาณไปซื้อหญ้าวิญญาณพิษร้ายขั้นสุดยอดปริมาณมหาศาลมาจากไหน?
ส่วนผู้มีพรสวรรค์ที่ซื้อหญ้าพิษได้ ฝึกเข้าไปก็เท่ากับหาความตาย!
แต่สำหรับฉีหยางแล้ว วิชานี้ราวกับถูกสร้างมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ!
“รากวิญญาณผสมห้าธาตุ? ข้าก็เป็นเช่นนั้น! หญ้าวิญญาณพิษร้ายขั้นสุดยอดปริมาณมาก? ข้ามีน้ำเต้าดำ อยากได้เท่าไหร่ก็ได้เท่านั้น!”
ฉีหยางกำตำราฉบับขาดวิ่นไว้แน่น ใจเต้นระทึกเล็กน้อย
เขาถือตำราเคล็ดหล่อเลี้ยงวิญญาณห้าพิษไปที่จุดลงทะเบียน ซุนเฉิงเหลือบมองปกหนังสือ แล้วมองฉีหยางราวกับมองคนตาย