ฉีหยางนั่งขัดสมาธิสงบจิตหลับตาลง หมุนวิชาพิษหมื่นพิษสู่แก่นแท้จนถึงขีดสุด พลังวิญญาณห้าสีในตันเถียนปะทะกันหมุนวนเร่งความเร็วขึ้น ผิวทะเลคริสตัลวิญญาณถูกบีบอัดด้วยพลังวิญญาณจนเริ่มหดตัวเข้าด้านใน
การหดตัวนี้ไม่สม่ำเสมอ แต่มาเป็นจังหวะ ๆ เหมือนการเต้นของหัวใจ ทุกครั้งจะบีบพลังวิญญาณเข้าด้านในอีกนิด พลังวิ
ญาณสถานะของเหลวถูกบีบจนถึงขีดสุด แผดเสียงอื้ออึงทึ่ม ผิวทะเลคริสตัลวิญญาณเริ่มมีฟองอากาศหนาแน่นผุดขึ้นมา
อุณหภูมิสูงขึ้นเรื่อย ๆ ความร้อนจากการเสียดสีปะทะของพลังวิญญาณห้าสีทำให้ภายในตันเถียนเหมือนหม้อที่ใกล้เดือด
ฉีหยางสีหน้าไม่เปลี่ยน ค่อย ๆ นำพลังวิญญาณบีบอัดต่อไป ขัดเกลาให้แน่นหนาขึ้นเรื่อย ๆ
แต่ไม่นาน ความขัดแย้งของธาตุทั้งห้าที่ต่างทำลายล้างกันก็ปะทุขึ้น
พลังวิญญาณธาตุไฟเหมือนสัตว์ร้ายที่ถูกยั่วยุ พุ่งชนพลังวิญญาณธาตุน้ำอย่างดุร้าย
พลังสองสายปะทะกันที่มุมตะวันตกเฉียงใต้ของตันเถียน เกิดเป็นวังวนวุ่นวาย ตามมาด้วยพลังวิญญาณธาตุทองฉวยโอกาสโจมตีพลังวิญญาณธาตุไม้ แสงทองอันแหลมคมเฉือนฆ่าพลังวิญญาณธาตุไม้สีเขียวมรกต
พลังวิญญาณธาตุดินเดิมทีควรอยู่ตรงกลางประสาน แต่ในสภาวะที่ถูกบีบอัดสุดขีดเช่นนี้ มันเองก็ไม่เสถียร ไม่เพียงไม่ได้ช่วยไกล่เกลี่ย กลับกลายเป็นพลังที่ห้าของการรบห้าฝ่าย
ความกดดันที่เส้นลมปราณต้องแบกรับพุ่งพรวดขึ้นทันที!
แม้จะผ่านการเสริมความแข็งแกร่งสองชั้นจากโอสถหลอมเส้นลมปราณและการชำระเส้นเอ็นด้วยความหนาว ตอนนี้เยื่อบาง ๆ ที่เป็นน้ำค้างแข็งบนผนังเส้นลมปราณก็สั่นเทาอย่างรุนแรง เกิดเสียงปริแตกละเอียด
ฉีหยางรับรู้ได้อย่างชัดเจน ร่างกายของตัวเองกำลังเข้าใกล้ขีดจำกัด
หากเป็นเมื่อครึ่งเดือนก่อน ความขัดแย้งธาตุทั้งห้าแบบนี้พอจะทำให้เส้นลมปราณเขาขาดกระจุย ถึงขั้นเดินพลังผิดเพี้ยนได้ทันที แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว
ฉีหยางเร่งพลังแห่งปฐมพิษ แสงกลุ่มสีเขียวเข้มเท่ากำปั้นลอยขึ้นจากก้นตันเถียน ไม่เร่งรีบ