ผีเสื้อในอ้อมกอด

ตอนที่ 1 นี่ช่องคอมเมนต์นะ ไม่ใช่เขตไร้ผู้คน

5 นาที· 1.2K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

หลินเสวียฉุนกำลังไถดู Douyin อยู่

คลิปหนุ่มหล่อหน้าตาดีสุด ๆ ถูกอัลกอริทึมป้อนเข้ามาไม่หยุด

เธอเข้าไปพิมพ์หยอกเล่นแบบไม่ใส่ใจในคอมเมนต์ของหนุ่มหล่อแต่ละคน

[หล่อระดับนี้ให้ไปแล้ว 96 เหลืออีก 4 เต็มสิบ]

[คนนี้ด่าไม่ได้แฮะ คนนี้ควรเป็นตาฉันด่า]

แล้วก็เลื่อนผ่านไป

พวกหนุ่มหล่อในโลกออนไลน์ส่วนใหญ่ก็แค่มุมใดมุมหนึ่งที่ดูดี ถ้าจะเข้าไปดูหน้าโปรไฟล์เพื่อสแกนละเอียดรอบด้าน ก็มีโอกาสสูงมากที่ภาพลวงตาจะพังทลาย

เธอก็เลยไม่เคยกดเข้าไปดู

แค่ชื่นชมในมุมที่พวกเขาดูดีที่สุดก็พอ

จนกระทั่ง Douyin ป้อนคลิปหนึ่งให้เธอ—

ว้าว!

ตาของเธอสว่างวาบขึ้นมาทันใด เธอกำมือถือแน่นแล้วลุกนั่งขึ้นมาจากเตียงในหอพัก

ในวิดีโอ มีผู้ชายคนหนึ่งกำลังโหนบาร์อยู่

ไม่เห็นหน้า เห็นแค่หุ่น

ผิวที่เห็นนั้นขาวมาก ด้านบนเปลือยท่อนบน ด้านล่างใส่กางเกงขาสั้นสีดำทรงหลวมสำหรับออกกำลังกาย กล้ามเนื้อทั่วร่างเรียงตัวเป็นมัดคล้ายเส้นลวดพันอยู่บนโครงกระดูกที่กว้างใหญ่ เส้นสายลื่นไหลและสวยงาม

188 หนังขาว หนุ่มกล้ามเนื้อบาง

นี่มันสเปคของหลินเสวียฉุนชัด ๆ

ดูไปได้ไม่กี่วินาที เธอก็ทนไม่ไหวแล้ว

กดเปิดคอมเมนต์ขึ้นมา มือก็พรวดพราดพิมพ์ทิ้งไว้หนึ่งข้อความ:

[]

ถึงจะพิมพ์คอมเมนต์ไปแล้วก็ยังรู้สึกว่าดูไม่จุใจ กดเข้าไปดูหน้าโปรไฟล์ของอีกฝ่ายอย่างนึกยังไงไม่รู้เสียอย่างนั้น อยากดูว่ามีวิดีโออื่นอีกไหม

หนุ่มน้อยคนนี้ใช้ชื่อแอคเคาว่า ksmk123

123 เธอรู้ว่าเอาไว้เติมเวลาคิดชื่อไม่ออก

แต่ ksmk แปลว่าอะไรนะ?

ดูอะไร?

ไม่เข้าใจ

รู้สึกว่าพิมพ์ส่ง ๆ ไปงั้น

ดูข้อมูลอีกที ผู้ติดตาม 0, กำลังติดตาม 0, สามีทางอินเทอร์เน็ตพึ่งเกิดได้ไม่นาน

ในหน้าโปรไฟล์มีแค่สองวิดีโอ

อันหนึ่งก็คือที่โหนบาร์เมื่อกี้

อีกอันหนึ่งปกเป็นทะเล ไม่มีแคปชั่น

กดเข้าไปดูคลิปทะเลนั้น

ในวิดีโอ เรือใบกรีดม่านสีน้ำเงินออกจากกัน ละอองน้ำกระจายที่หัวเรือ ด้านหลังทิ้งหางคลื่นสีขาวยาวเป็นทาง

ผู้ชายคนนั้นนั่งอยู่ที่กราบเรือ เสื้อเชิ้ตสปอร์ตแห้งเร็วสีขาวแนบไปกับตัว โอบรับไหล่กว้างและเอวที่แคบเกินสัดส่วน หมวกแก๊ปกดลงมาต่ำ แว่นกันแดดบังใบหน้าเกินครึ่ง แต่โครงกระดูกใบหน้าที่ได้เปรียบยังเห็นได้จากโครงร่างด้านข้าง

สันจมูกสูงเด่น แนวกรามลื่นไหล ลำคอเรียวมีลูกกระเดือกเด่นชัด

ต้องเป็นหนุ่มหล่อแน่นอน

คลื่นทะเลซัด เรือใบถูกเหวี่ยงขึ้นบนยอดคลื่น โยกเยกไปมาแทบจะคว่ำ

ผู้ชายใช้สองมือยึดเชือก ร่างกายห้อยอยู่เหนือกราบเรือ สะโพกกับหน้าท้องขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ ร่างทั้งร่างเหวี่ยงขึ้นลงตามแรง กดกราบเรือที่กระดกอยู่ตลอดให้ราบลง รักษาสมดุลของเรือไว้

ร่างกายที่ห้อยลอยตัวไร้จุดค้ำกลับลุกนั่งได้ตามใจชอบ ความแข็งแรงของแกนกลางลำตัวนั้นน่ากลัวจนหยด!

นี่มันที่เรียกกันว่ารูปทรวดทรงสุนัขป่าหรือเปล่านะ?!

หลินเสวียฉุนพิมพ์คอมเมนต์ทิ้งไว้ส่ง ๆ:

[พี่อยู่ข้างบน หนูอยู่ข้างล่างนะคะ]

จะโทษเธอก็ไม่ได้ ช่วงนี้ถูกพวกสาว ๆ ในคอมเมนต์พากันเสียนิสัย พอจะหยอกแบบนี้ก็พูดออกมาง่าย ๆ ไม่อายเลยสักนิด

พวกที่สร้างแอคเคานต์ใหม่ปล่อยของแบบนี้ใจป้ำที่สุด พอคอมเมนต์เสร็จ หลินเสวียฉุนก็กดติดตามโดยไม่ลังเล

ออกจากหน้าโปรไฟล์ของอีกฝ่าย

หลังจากนั้นปัดดูต่อก็แทบไม่มีอารมณ์แล้ว

มาตรฐานถูกคุณ ksmk123 คนนี้ยกสูงเสียจนต้องใช้เวลาทำใจ

"ลูก ไปเรียนได้แล้ว แฟนเราจองที่ให้แล้วนะ"

โจวซินหรัน เพื่อนร่วมห้อง เกาะราวบันไดข้างเตียงค่อย ๆ ไต่ลงมา มือหนึ่งก็ยื่นมาเคาะเตียงข้าง ๆ เพื่อปลุกหลินเสวียฉุน

หอพักของพวกเธอเป็นห้องรวมสี่คนคละชั้นปี

มีแค่โจวซินหรันกับหลินเสวียฉุนที่เป็นเฟรชชี่คณะเดียวกัน ดังนั้นสองคนนี้เลยไปไหนด้วยกันเป็นเพื่อนตลอด

"มาแล้ว!" หลินเสวียฉุนเก็บมือถือ ขยี้ตา แล้วก็เตรียมจะลงจากเตียงเหมือนกัน

เตียงในหอพักด้านล่างเป็นโต๊ะเขียนหนังสือ ด้านบนเป็นที่นอน

เวลาขึ้นลงต้องเหยียบราวบันไดข้างเตียง

พอโจวซินหรันยืนถึงพื้นดีแล้ว เงยหน้าก็มองเห็นหลินเสวียฉุนใส่ชุดนอนลายแมวเหมียว มือจับราวบันได บั้นท้ายยื่นไปข้างหลัง เท้าเหยียบคานเหล็กค่อย ๆ ถอยหลังลงทีละขั้น

ขาสองข้างในชุดนอนนั้นขาวเนียนได้รูปทรง เป็นขาที่เรียกกันว่าเรียวสวยเหมือนแก้วไวน์เลยนะ

เท้าที่เหยียบอยู่บนคานเหล็กนั้นเล็กได้ขนาด ข้อเท้าเล็กเรียว นิ้วเท้ากลมกลึงเหมือนลูกปัดหยก แม้แต่เล็บก็เป็นสีชมพูแบบธรรมชาติ

พอเธอลงมาถึงพื้น โจวซินหรันก็จ้องหน้าเล็ก ๆ ของเธอที่ขนาดเท่าฝ่ามือ ริมฝีปากแดงฟันขาวอย่างนั้น แล้วก็อดไม่ได้ที่จะร้องแล้วก็ยื่นมือไปลูบ: "อ๊าาา ลูกสวยเว่อร์! ให้พี่ขอฟัดหน่อย!"

ผิวนี่มันนุ่มละเอียดราวกับผิวทารก ดวงตากลมโตแป๋วแหววเหมือนมีน้ำใส ๆ เอ่ออยู่ภายใน แววตาตอนไม่ยิ้มดูซื่อ ๆ ไร้เดียงสา แต่พอฉีกยิ้มก็เจือความหวานเยิ้มยั่วยวนขึ้นมานิด ๆ

รูปร่างก็สะบึมเลย คอระหง ไหล่ตรง หลังบาง หน้าอกสูง เอวเล็ก ขายาว

เขาให้มันใช่เลย เทพีแห่งความงามเสด็จมาประทับ!

"หนูนี่ดื่มแต่น้ำทิพย์กินแต่น้ำนมสวรรค์โตขึ้นมาหรือไง? ถ้าพี่มีทั้งหน้าและหุ่นแบบหนูนะ จะต้องคบสักแปดสิบร้อยคนแน่ แต่หน้ากลับไม่มีแฟนเนี่ยนะ!"

"อื้ออือ…" หลินเสวียฉุนโดนอีกฝ่ายลูบจนริมฝีปากยู่ พูดจาอ้อแอ้ พออีกฝ่ายปล่อยมือถึงกลับมาเป็นเสียงปกติ "ไม่ใช่ไม่คบ แต่ยังไม่เจอคนที่ชอบ แล้วก็แม่หนูเข้มงวดด้วย"

โจวซินหรันไม่เชื่อ: "นี่มหาลัยแล้วแม่ยังจ้ำจี้จ้ำไชอีกเหรอ?"

"อืม มหาลัยนี่ก็ไม่ได้เข้มงวดเท่าไหร่แล้ว แต่ตอนมัธยมแม่ดูหนูแน่นมาก ไม่ให้เล่นมือถือ ทุกวันไปรับไปส่ง วันเสาร์อาทิตย์ไม่ให้ออกไปกับเพื่อน ถึงออกก็ได้แต่กับเพื่อนผู้หญิง ต้องกลับถึงบ้านก่อนกินข้าวเย็น..."

ถึงตอนนี้ที่มาสอบติดมหาลัยที่ต่างเมืองได้แล้ว เธอก็ยังไม่ชินอยู่ดี

รู้สึกเหมือนมีดวงตาที่มองไม่เห็นกำลังจับจ้องเธออยู่ตลอดเวลา

นี่ก็เป็นเหตุผลที่เธอชอบหยอกเล่นในโลกออนไลน์ เวลาหยอกเล่นเท่านั้นถึงจะทำอะไรได้ตามใจ ปลดปล่อยอย่างเต็มที่

"แล้วหนูชอบผู้ชายสเปคไหนล่ะ?"

ชอบสเปคไหนน่ะเหรอ?

หลินเสวียฉุนเป็นพวกหลงรูปโฉมมาก

"อืม สูง 188 หนังขาว ไหล่กว้างสะโพกแคบ กล้ามท้อง 8 ชิ้น ขายาว ส่วนหน้าตาก็ต้องพอ ๆ กันกับหุ่นนั่น ดีที่สุดคือทั้งรูปหน้าและโครงสร้างใบหน้าหล่อขั้นเทพไปเลย!"

สรุปก็คือระดับสุดยอดในหมู่สุดยอดนั่นเอง

อย่างเช่น... คุณ ksmk123 คนนั้น

ถึงแม้เธอจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายหน้าตาเป็นอย่างไร แต่รู้สึกว่าต้องเป็นหนุ่มหล่อแน่นอน

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป