ให้ไปแค่ล้อเล่น เอ็งกลับชักปืนใหญ่ขึ้นมาจากวงโคจรเลยเหรอ?

ตอนที่ 2 ฉันถือแบบแปลนจริงนะ!

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ช่วงเย็น

ในหอพัก ซูฟานมองแบบแปลนที่แผ่เต็มโต๊ะ ดวงตาเป็นประกายขึ้นเรื่อย ๆ

“ถ้านี่เป็นของจริง ต่อให้สำนักจ้านฮูมีแค่สองคน หรือแม้แต่เหลือฉันคนเดียว ก็ต้องลุยให้ใหญ่สักครั้ง!”

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดโทรหาจางช่าวจง

“เฒ่า คุณรู้วิธีติดต่อฝ่ายวิจัยไหม?”

“เรียกอาจารย์สิ” เสียงของจางช่าวจงดังมาจากปลายสาย “จะไปหาฝ่ายวิจัยทำไม?”

“ฉันมีแบบแปลนปืนใหญ่โคจรรอบโลกอยู่ในมือ ต้องหาคนมาพิสูจน์หน่อย”

ปลายสายเงียบไปหนึ่งวินาที

จากนั้น น้ำเสียงของจางช่าวจงก็ฟังดูปลื้มใจ

“หนุ่มน้อย ไม่เลว”

“วันแรกที่เข้าทำงาน ก็คิดเอาปืนใหญ่โคจรรอบโลกมาเป็นม่านควันแล้ว”

“เฮ้ย ผมไม่ได้โม้ คุณครับ แบบแปลนนี้มันของจริง”

“ใช่ ๆ ของจริง ถ้าตัวเองเชื่อก่อน ถึงจะทำให้คนอื่นเชื่อได้จริง” จางช่าวจงพูดอย่างส่ง ๆ “พี่สาวรุ่นพี่ของนาย ฉินรุ่ยหวิน อยู่ฝ่ายวิจัย ไปหานางเอาเอง”

“ฉันต้องขึ้นรายการแล้ว ไม่มีเวลามาเล่นกับนาย”

“เฒ่า ผมมีของจริง——”

ตื๊ด——

สายถูกตัด

ซูฟานมองโทรศัพท์ มุมปากกระตุกเล็กน้อย

ไม่กี่นาทีต่อมา เมื่อเขาเปิดกระดานข่าวภายในกองทัพ ข่าวประชาสัมพันธ์สัมภาษณ์ที่อยู่ด้านบนสุดก็เด่นสะดุดตาที่สุด

【คืนนี้เจ็ดโมง จางช่าวจงรับการสัมภาษณ์พิเศษ】

ซูฟานยังไม่ทันออกจากหน้านั้น หัวข้อข่าวประชาสัมพันธ์ก็รีเฟรชขึ้นมาทันที

【จางช่าวจง: ประเทศเราได้เริ่มกระบวนการตรวจสอบยืนยันที่เกี่ยวข้องกับปืนใหญ่โคจรรอบโลกแล้ว】

รูม่านตาซูฟานหดวูบ

“บ้าเอ๊ย”

“เฒ่านี่เอาของจริงไปเป่าเป็นเรื่องโม้จริง ๆ ด้วยเหรอ?”

……

ซูฟานเปิดแผนที่เขตสงครามผ่านเครือข่ายภายใน หาตำแหน่งฝ่ายวิจัย แล้วก็ถือแบบแปลนเดินไปที่นั่นทันที

เขาหาตึกฝ่ายวิจัยเจอได้ง่ายมาก และทหารยามก็ขวางเขาไว้ได้ง่ายมากเช่นกัน

ซูฟานเพิ่งถึงหน้าประตู ก็ถูกทหารเวรสองนายสกัดไว้

“หยุด” หนึ่งในนั้นกวาดตามองซูฟานขึ้นลง

“มาทำอะไร?”

ซูฟานหยุดบัตรประจำตัวออกมา “ฉันสังกัดสำนักจ้านฮู”

ทหารมองตัวเลข “002” บนบัตร สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นแปลก ๆ ทันที

“สำนักจ้านฮู?”

“ครับ”

“แล้วไง?”

ซูฟานชะงัก

คำถามนี้ฟังดูมีเหตุผลมาก

สำนักจ้านฮูจะลึกลับแค่ไหน ก็ไม่สามารถเดินหน้าใหญ่เข้าไปในฝ่ายวิจัยได้ด้วยการพูดแค่ว่า “ฉันสังกัดสำนักจ้านฮู”

“ผมมาหาคน” ซูฟานพูด “พี่สาวรุ่นพี่ผม ฉินรุ่ยหวิน”

“ดร.ฉิน?” ทหารมีสีหน้าเอาจริงขึ้นมาบ้าง “คุณเป็นใคร?”

“รุ่นน้องครับ”

“เดี๋ยว”

ไม่กี่นาทีต่อมา สารวัตรทหารคนหนึ่งเดินออกมาจากตึก มองซูฟาน แล้วก็มองบัตรประจำตัวของเขา

“ดร.ฉินตกลงพบคุณ ตามฉันมา”

ซูฟานถอนหายใจด้วยความโล่งอก ตามเข้าไปในตึกฝ่ายวิจัย

ที่นี่ต่างจากห้องทำงานของสำนักจ้านฮูที่สีแทบจะลอกทั้งห้องโดยสิ้นเชิง

ทางเดินสว่างไสว ผนังแขวนตารางความคืบหน้าโครงการต่าง ๆ มากมาย ผู้คนเดินผ่านไปมาอย่างเร่งรีบ

ซูฟานอดถามไม่ได้ “ฉันดูพวกนี้ได้จริงเหรอ ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?”

“คุณเป็นคนสำนักจ้านฮู พวกนี้รู้ได้หมด” สารวัตรทหารตอบ

“สำนักจ้านฮูเท่ขนาดนี้เลยเหรอ?” ซูฟานประหลาดใจ

แต่สารวัตรทหารกลับสาดน้ำเย็นราดหัวเขา “ถ้าพวกคุณไม่รู้ แล้วจะหลอกคนอื่นได้ยังไง?”

ซูฟานฟังแล้วเหมือนเพิ่งตาสว่าง “มีเหตุผล ฮ่า ๆ ๆ”

สารวัตรทหารเห็นท่าทางสบาย ๆ แบบนั้น ก็รู้สึกดีกับเขาขึ้นมาไม่น้อย

พาเขามาถึงหน้าประตู สารวัตรทหารพูด “ดร.ฉินอยู่ข้างใน”

“โอเค ขอบคุณพี่ชายมาก” ซูฟานพูดอย่างสุภาพ

สารวัตรทหารเดินไปสองก้าว แล้วก็หันกลับมาพร้อมกับกระซิบเตือน “เวลาคุยกับนาง ระวังหน่อย”

“ระวัง?”

ซูฟานยังไม่ทันตั้งตัว สารวัตรทหารก็จากไปแล้ว

เขาจำใจหันหลังเดินเข้าห้องทำงาน แล้วก็เห็นพี่สาวรุ่นพี่ของเขา ฉินรุ่ยหวิน

แวบแรก ซูฟานถึงกับเหม่อ

เขาคิดว่า ฉินรุ่ยหวินในฐานะนักวิทยาศาสตร์ บวกกับเป็นศิษย์ของเฒ่าหัวหน้าสำนักคนนั้น ภาพลักษณ์น่าจะแข็ง ๆ ทื่อ ๆ

แต่ฉินรุ่ยหวินที่อยู่ตรงหน้า กลับเป็นคนรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้างดงามสุดหยั่ง สวยจริง ๆ เป็นผู้หญิงงามเต็มขั้น

ตอนนี้ ซูฟานเชื่อคำพูดของหัวหน้าสำนักแล้ว

สำนักจ้านฮูมีสาวงามมากมายจริง ๆ

เห็นสาวงาม อารมณ์ซูฟานก็ดีขึ้นมาก เขายิ้มพูด “สวัสดีพี่สาวรุ่นพี่!”

ฉินรุ่ยหวินเหมือนไม่ได้ยิน

ซูฟานก็ไม่ใส่ใจ เดินเข้าไป มองไปรอบ ๆ แล้วพูด “พี่สาวรุ่นพี่ ที่นี่ของคุณดีจริง ๆ ไม่เหมือนที่สำนักจ้านฮูนั่นส่ง ๆ เสีย……”

ฉินรุ่ยหวินถึงได้เงยหน้าขึ้น มองสำรวจรุ่นน้องที่ไม่เคยพบหน้ากันมาก่อนคนนี้

ไม่กี่วันก่อนเคยได้ยินหัวหน้าสำนักพูดถึง ว่าสำนักจ้านฮูกำลังจะรับคนใหม่ และได้เล็งคนที่มีแววดีมากคนหนึ่งไว้แล้ว

แต่แวบแรก นางไม่ค่อยชอบซูฟานเท่าไหร่

ถึงซูฟานจะหน้าตาดี แต่นิสัยซ่าปร่องปร่องแบบนั้น ดูแล้วไม่ใช่แนวที่นางชอบ

เมื่อเทียบกันแล้ว ฉินรุ่ยหวินชื่นชมคนที่จริงจังเอาจริงเอาการมากกว่า

“ที่นี่ไม่ใช่สำนักจ้านฮู สิ่งที่เห็นห้ามแพร่งพรายออกไป นี่คือความลับสุดยอดโดยเด็ดขาด” ฉินรุ่ยหวินพูดเสียงเข้ม

“ผมรู้” ซูฟานพูดอย่างไม่ใส่ใจ

“อาจารย์ให้你来หาฉัน?” ฉินรุ่ยหวินถาม

“เปล่า ผมมีของบางอย่างอยากให้คุณดูครับ”

ซูฟานพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมฉินรุ่ยหวินถึงไปอยู่ที่สำนักจ้านฮูไม่ได้ นิสัยแบบนี้จะไปทนอยู่ได้ยังไง

พูดจบ เขาก็วางแบบแปลนลงบนโต๊ะของนาง

แต่ฉินรุ่ยหวินกลับพูด “วางไว้ตรงนั้นแหละ เดี๋ยวฉันว่างแล้วค่อยดู”

นางคิดว่า คงไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร

ซูฟานได้ยินแบบนั้น ก็ไม่ได้หงุดหงิด คิดอยู่นิดหน่อย แล้วก็ตัดสินใจเปลี่ยนวิธีพูด

“ของชิ้นนี้ ที่จริงอาจารย์เป็นคนให้ผมเอามา”

“เรียกอาจารย์สิ!”

ฉินรุ่ยหวินได้ยินแบบนั้น ในที่สุดก็วางปากกาลง หัวใจลึก ๆ ของนางให้ความเคารพหัวหน้าสำนักจางมากจริง ๆ

นางยอมเอื้อมมือหยิบแบบแปลนขึ้นมา

แต่สีหน้าของซูฟานกลับเปลี่ยนเป็นตกใจในทันใด ไม่ใช่เพราะท่าทางของฉินรุ่ยหวิน หากแต่…… ระบบดังขึ้น!

【ติ้ง! หลอกฉินรุ่ยหวินสำเร็จ】

【ตัวตนเป้าหมาย: นักวิจัยระดับหัวหน้าทีม】

【ได้รับคะแนนจ้านฮู: 1000!】

“?”

ซูฟานกระพริบตา

บ้าเอ๊ย ที่แท้คะแนนก็ได้มาแบบนี้นี่เอง?

ไม่ต้องหลอกให้คนปั่นป่วน แค่ทำให้อีกฝ่ายยอมรับข้อมูลที่เราปล่อยออกไป ก็ได้คะแนนแล้ว

ระบบนี้……

ดูเหมือนจะน่าสนใจแฮะ

อีกด้านหนึ่ง ฉินรุ่ยหวินหมกมุ่นอยู่กับแบบแปลนจนเต็มที่แล้ว

ตอนแรก นางแค่พลิกดูเล่น ๆ

แต่พอเห็นหน้าที่สอง สีหน้านางก็เปลี่ยน

พอเห็นหน้าที่ห้า นิ้วที่นางกำกระดาษอยู่ก็เริ่มเกร็ง

เมื่อนางพลิกไปถึงหน้าแผนภาพจำลองโครงสร้างพลังงาน ก็ลุกพรวดขึ้นทั้งตัวอย่างฉับพลัน

“นี่คืออะไร?”

ซูฟานพิงขอบโต๊ะ พูดส่ง ๆ “แบบแปลนไง”

“ฉันถามว่า มันมาจากไหน!” น้ำเสียงของฉินรุ่ยหวินดังขึ้นกว่าตอนแรกมาก

สาขาที่นางวิจัยเกี่ยวข้องกับระบบขับดันขีปนาวุธ

โครงสร้างบางอย่างในแบบแปลน นาง看不懂

แต่เพราะ看不懂นี่แหละ ถึงยิ่งทำให้นางใจสั่น

ในนั้นมีบทพิสูจน์ทฤษฎีท่อนหนึ่ง ซึ่งเกินกรอบระบบเทคโนโลยีที่เปิดเผยต่อสาธารณะในปัจจุบันโดยสิ้นเชิง

ถ้าข้อมูลพวกนี้เป็นจริง ความหมายที่มันสื่อ ไม่ใช่แค่ความสำเร็จของโครงการใดโครงการหนึ่ง แต่คือการปฏิรูประบบอาวุธยุทธศาสตร์ทั้งระบบ!

ฉินรุ่ยหวินกดปุ่มแดงที่มุมโต๊ะอย่างรุนแรง

“ตี๊ด——”

เสียงสัญญาณเตือนอันแผดเผา ดังก้องไปทั่วทั้งตึกวิจัยในพริบตา

ซูฟานงงไป “พี่สาวรุ่นพี่ คุณทำอะไร?”

วินาทีถัดมา เสียงฝีเท้าอันหนาแน่นก็ดังมาจากนอกห้องทำงาน

ทหารยามติดอาวุธหลายนายพุ่งเข้ามาในห้อง ปิดทางออกทั้งหมดอย่างรวดเร็ว

“สัญญาณเตือนระดับหนึ่ง? เกิดอะไรขึ้น?”

“พบคนบุกรุกจากภายนอก?”

“ดร.ฉิน คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?”

หัวหน้ากลุ่มคือหัวหน้าหน่วยคนหนึ่งนามสกุลหลิน ตอนที่เข้ามา เขาก็สอดส่ายสายตามองซูฟานคนแปลกหน้าอย่างระแวดระวังเป็นอย่างแรก

“เกิดอะไรขึ้น? ดร.ฉิน”

“ปิดทางเข้าออกทั้งหมดของฐานวิจัย ห้ามใครออกไปเด็ดขาด” ฉินรุ่ยหวินมองหัวหน้าหน่วยหลินแล้วสั่งการ

จากนั้น สายตานางก็กวาดมาที่ซูฟาน “อีกอย่าง ทุกคนที่เคยติดต่อกับซูฟาน ให้ควบคุมตัวไว้ทั้งหมด”

หัวหน้าหน่วยหลินขมวดคิ้ว มองซูฟานด้วยความไม่เข้าใจ “ดร.ฉิน นี่คือสัญญาณเตือนระดับหนึ่ง ต้องมีเหตุผลที่ชัดเจนครับ”

“ถ้าเกิดปัญหาอะไรขึ้น ฉันรับผิดชอบเอง!” ฉินรุ่ยหวินพูดอย่างเด็ดขาด

ซูฟานมุมปากกระตุก

“พี่สาวรุ่นพี่ ของขวัญที่ให้ตอนเจอกันครั้งแรกของคุณ มันหนักไปหน่อยไหม?”

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป