"ไม่...ไม่เอาแล้ว..."
เวินเนี่ยนซีถูกกดทับลงบนเตียงนอนขนาดใหญ่ นอกหน้าต่างสูงโปร่งคือทิวทัศน์ยามราตรีอันงดงามของเมืองเอ
อากาศภายในห้องเต็มไปด้วยบรรยากาศหวานฉ่ำ เศษเสื้อผ้าถูกทิ้งเกลื่อนพื้น
เซินว่างบีบลำคอของเธอไว้แน่น พร้อมกับกัดที่กระดูกไหปลาร้าอย่างรุนแรง "กล้าดียังไงมาหลอกฉัน?"
"รู้หรือยังว่าความรู้สึกที่ทั้งอยากตายทั้งอยากเป็นแบบนั้นเป็นยังไง?"
เวินเนี่ยนซีถูกบีบจนใบหน้าแดงก่ำ ถูกกระตุ้นเร้าอย่างต่อเนื่อง ทั้งหายใจไม่ออกทั้งเสียวแปลบและเจ็บปวด ทำให้เธออยากตายไปให้พ้น
หากมีโอกาสได้เริ่มใหม่ครั้งหนึ่ง
เธอจะไม่มีวันเพิ่มเพื่อนเกมให้เขาในบ่ายวันนั้น แถมยังคุยหมกมุ่นอยู่กับโลกออนไลน์อีก ยิ่งไปกว่านั้นคือไม่ควรโลภอยากได้ของแพงๆ จนทำให้เขาเสียเงินไปหลายสิบล้าน!
ตอนที่ทั้งคู่คบหากัน เซินว่างเทเงินให้เธอไม่หยุด
จากหลักพัน หลักหมื่น ต่อมาหลักแสน จนถึงหลักล้าน
ความอยากได้ยิ่งถูกเติมเต็มก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ...
หลังจากได้พบหน้ากันจริงๆ เวินเนี่ยนซีถึงได้รู้ว่าเขาเป็นคนบ้าคลั่งตามคำร่ำลือ เธอบอกเลิกทันทีที่เห็นหน้า แต่กลับถูกจับตัวกลับมา แล้วก็โดนลงโทษอย่างสาหัส...
ไม่มีความเวทนาปราณีแม้แต่น้อย
"ฉัน...ฉันจะคืนเงินให้เธอ เรามาเลิกกันเถอะ..."
เวินเนี่ยนซีใช้เสียงแหบแห้งเอ่ยออกมาแทบไม่เป็นคำ
เซินว่างกัดที่กระดูกหูของเธอ แล้วจู่ๆ ก็ออกแรง เวินเนี่ยนซีหัวกระแทกกับหัวเตียง โชคดีที่มันนุ่ม
"ได้สิ ตอนนี้เธอคืนเงินมา เราก็เลิกกัน"
"ฉัน...ตอนนี้ฉันไม่มีเงิน..."
"ไม่มีเงินก็ใช้เรือนร่างชดใช้"
เซินว่างชอบเล่นแต่ไม่เคยยุ่งกับผู้หญิง เขาภาคภูมิใจว่าตัวเองไม่มีความสนใจเรื่องชายหญิง แต่พอได้ลิ้มลองแล้วกลับไม่อยากหยุด
ผู้หญิงคนนี้นุ่มเหลือเกิน
เวินเนี่ยนซีไม่ได้รู้สึกสนุกแม้แต่น้อย มีเพียงความทรมาน สามวันสามคืน ไม่เคยออกจากห้อง ไม่เคยแยกจากกัน
ทุกครั้ง ทุกมุมที่มองเห็นได้ในห้อง ล้วนมีร่องรอยแห่งความใกล้ชิดของพวกเขา
คนอย่างเซินว่าง ในสายตามีแต่ตัวเอง ไม่มีความรัก
ครั้งสุดท้าย เวินเนี่ยนซีซบอยู่บนอกเขา ก่อนที่หัวจะหมุน...
*
"อย่า...อย่ามาใกล้ฉัน ฉันจะคืนเงิน..."
"เนี่ยนเนี่ยน ถึงเวลาไปเรียนแล้ว!"
หัวหน้าหอพักจี้ไห่ถังกอดหนังสือไว้ในอก ใช้มือทุบผ้าห่มของเธออย่างแรง
เวินเนี่ยนซีสะดุ้งตื่นลุกขึ้นนั่งทันที ทำเอาเพื่อนร่วมห้องตกใจ
เธอเหงื่อท่วมตัว ใบหน้าซีดเผือด ดูอิดโรยมาก...
จี้ไห่ถังสังเกตเห็นสีหน้าเธอไม่ดี "เธอไม่สบายเหรอ? เช้านี้เป็นคาบเรียนกลุ่มใหญ่ทั้งนั้น ไม่งั้นฉันช่วยลาป่วยให้ไหม?"
เวินเนี่ยนซีปวดหัวจนแทบจะระเบิด เธอตอบรับเสียงเบา "อื้ม ขอบใจนะ"
เพื่อนร่วมห้องออกไป เหลือเธอคนเดียวในหอพัก
ความทรงจำทั้งหมดฉายผ่านในหัวเหมือนภาพยนตร์ แต่เพียงสามวันสุดท้ายที่ถูกทรมานจนแทบอยากตาย กลับยังจำได้แม่นราวกับเพิ่งเกิดขึ้น
"*"
เวินเนี่ยนซีอดไม่ได้สบถออกมา เธอถูกทำให้ตายคาเตียงได้ยังไงกัน
เซินว่างนี่มันไม่ใช่มนุษย์เลย เป็นบ้าไปแล้วจริงๆ!
เธอยังดีใจคิดว่าตัวเองจับผู้รวยได้ ที่แท้ไม่ใช่ผู้รวย แต่เป็นยมบาลชัดๆ!
อ้อ!
โ...โทรศัพท์
เธอรีบดูเวลาแล้วถึงได้รู้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน เธอเกิดใหม่!
เปิดดูประวัติการโอนเงิน
ตอนนี้ทั้งคู่เพิ่งคบกันได้เดือนเดียว เซินว่างเพิ่งใช้เงินให้เธอไป 2,471,314.52 หยวน
หน้าจอแชทแทบจะเป็นเธอส่งไปสี่ห้าข้อความ เซินว่างตอบแค่ตัวอักษรเดียว
ตอนนี้แค่สองล้านกว่าๆ เซินว่างรวยขนาดนั้น คงไม่ใจแคบขนาดนั้นใช่ไหม
เวินเนี่ยนซีมีปมในใจจริงๆ เธอลบผู้ติดต่อเขาทิ้งทันที
ลบเพื่อนแล้วถึงจะรู้สึกปลอดภัย เธอถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก
คิดไม่ถึงว่าเวินเนี่ยนซีผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือ ดอกไม้แห่งอนาคตของชาติ สุดท้ายกลับต้องตายคาเตียง...
เวินเนี่ยนซีล้างหน้า โชคดีที่ฟ้ายังเมตตา ให้เธอได้เกิดใหม่
"ยิ้มหน่อยสิ~ฮะฮะฮะฮะ...บางทีโลกก็เป็นแบบนี้..."
เสียงเรียกเข้าดังขึ้น
ไม่มีสัญญาณผู้โทร
เวินเนี่ยนซีไม่ได้คิดมาก กดรับสาย "ว่า?"
"ทำไมลบฉันออก?"
"คุณเป็นใคร?"
"เซินเอี๋ยน"
เวินเนี่ยนซีเพิ่งนึกได้ คนคนนี้ใช้ชื่อปลอมมาหลอกเธอ
ยังไม่ทันที่เธอจะตอบ ปลายสายก็พูดเสียงเย็นชา "อยากเลิกหรืออยากทะเลาะกัน?"
"เวินเนี่ยนซี รอฉันกลับประเทศไปจับเธอได้เมื่อไหร่ เธอก็เตรียมรอตายได้เลย"
พอได้ยินว่าเขาจะกลับมาหาเธอที่เมืองไทย เวินเนี่ยนซีตั้งการ์ดสูงสุดสิบสองชั้น รีบแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องทันที
"หา? ฉันลบเธอเหรอ?"
เซินว่างไม่พูดอะไร เงียบๆ ฟังเธอแสดง
"ขอโทษนะที่รัก ฉันชอบละเมอ อาจจะละเมอลบเธอไปตอนละเมอก็ได้ ฉันจะไปลบแฟนสุดที่รักของตัวเองได้ยังไง ฉันจะแอดกลับเดี๋ยวนี้แหละ"
พูดจบก็วางสายทันที
เวินเนี่ยนซีวุ่นวายไปหมด เสิร์ชหาเบอร์โทรศัพท์ของเขาเพื่อแอด
"จบแล้วๆ อย่ากลับมาเมืองไทยเลยนะ"
ด้วยวิธีของเซินว่าง ยังไงเธอก็หนีไม่พ้น
ถ้าเผลอทำให้เขาโมโห คงได้ถูกจับไปลงโทษอย่างสาหัสในไม่กี่วินาที...
ไม่ได้!
เธอจะตายคาเตียงอีกไม่ได้!
พูดออกไปก็ขายหน้าสุดๆ!
เซินว่างไม่มีความรักให้เธอ มีแต่ความเป็นเจ้าของ ในโลกทัศน์ของเขา เงินซื้อได้ทุกอย่าง
รวมถึงอิสรภาพของคนคนหนึ่ง
ขณะนี้ ในหัวมีเพียงความคิดเดียว
คืนเงิน!
คืนเงินเธอแล้วก็เป็นอิสระ!
เธอก็ไม่ต้องตายแล้ว!
ชีวิตยังไม่รอด จะเก็บเงินไว้ทำไม
เธอเปิดกระเป๋าเงิน ในยอดเงินคงเหลือมีแค่สามพันหยวนน่าสงสาร
เธอใช้เงินมือเติบ กินของแพง ใช้ของแพง ใส่ของแพง พอมีเงินก็ใช้หมด พอมีเงินก็ใช้หมด ถึงขนาดที่ว่าชาติก่อนเซินว่างโอนเงินให้เธอสามสิบล้าน สุดท้ายในกระเป๋าเหลือไม่ถึงเหรียญเดียว
อ้อ!
ยังมีกระเป๋า!
เธอรีบติดต่อร้านขายของแบรนด์มือสองหลายร้าน เปรียบเทียบราคา เลือกร้านที่ดูเหมือนจะให้ราคาสูงสุด
เวินเนี่ยนซีลากกระเป๋าเดินทางออกมา เปิดประตูตู้เสื้อผ้า เก็บกระเป๋าแบรนด์เนมทั้งหมดในตู้ใส่ลงในกระเป๋าเดินทาง
หลายใบเพิ่งซื้อมาใหม่ ยังอยู่ในกล่องเดิม
เธอเจ็บใจกอดกล่องไว้ "รอฉันมีเงินก่อนแล้วจะกลับมาซื้อพวกเธอใหม่"
เธอมองเครื่องประดับที่เรียงรายอยู่บนชั้นวางบนโต๊ะ ล้วนเป็นแบรนด์ใหญ่
"เก็บไว้สักชิ้น แค่อันเดียว..."
"ชีวิตยังไม่รอด จะเก็บเครื่องประดับไว้ทำไม จะเอาไปใส่ตอนตายเหรอ?"
เวินเนี่ยนซีกัดฟัน ใจแข็ง ตัดสินใจแพ็คทั้งหมด
เช้านี้ลาป่วยแล้ว ช่วงบ่ายไม่มีคาบเรียน
เวินเนี่ยนซีลากกระเป๋าเดินทางรีบไปร้านขายของแบรนด์มือสองทันที
แทบอยากจะคืนเงินให้เสร็จ แล้วตัดขาดจากเซินว่างให้สิ้นซาก
ติ๊งต่อง——
บนแท็กซี่
โทรศัพท์เวินเนี่ยนซีสว่างขึ้น
เธอหยิบขึ้นมาดู เป็นการยอมรับคำขอเป็นเพื่อนจากเซินว่าง
เซินเอี๋ยน【ฉันอยากได้ยินความจริง】
เวินเนี่ยนซีแกล้งโง่【ที่รัก ความจริงอะไรเหรอ ฉันฟังไม่รู้เรื่องเลยว่าเธอพูดอะไร】
ก่อนที่จะคืนเงินเสร็จ เธอต้องประคองคนบ้าคนนี้ไว้!
ไม่แน่ว่าอีกไม่กี่วินาทีเธออาจถูกตามรอย จับตัวไปทรมานจนตาย
เวินเนี่ยนซีเชื่อว่าเขาทำได้จริง
...
ประเทศสวิสเซอร์แลนด์
ในห้องเรียน ฟู่เยี่ยนเหลือบมองเซินว่างที่นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวด
"เป็นอะไรไป ใครมาทำให้เธอไม่พอใจอีก?"
เซินว่างหัวเราะเย็นชา พูดอย่างไม่ใส่ใจ "ไม่มีอะไร แค่แมวน้อยไม่เชื่อฟัง"
"แมวน้อย? แฟนที่คุยออนไลน์คนนั้นของเธอน่ะเหรอ?" ฟู่เยี่ยนเอามือเท้าคาง ขยี้ตาปรือๆ "อีกฝ่ายยังไม่ทันส่งรูปรูปเดียวด้วยซ้ำ จะชายหรือหญิงยังไม่รู้เลย"
"เธอไม่ได้จริงจังกับมันจริงๆ หรอกใช่ไหม?"
เซินว่างหมุนปากกาเล่นอย่างไม่ใส่ใจ "เธอไม่คิดว่าการเลี้ยงสัตว์เลี้ยงอิเล็กทรอนิกส์ตัวหนึ่งมันน่าสนใจเหรอ?"
รายงานกับเธอตลอดเวลา กินอะไร ทำอะไร คอยดูแลอารมณ์เธอ...
ชีวิตของอีกฝ่ายแทบจะโปร่งใสต่อหน้าเขา
เซินว่างหลงใหลในความรู้สึกของการเป็นเจ้าของแบบนี้ แค่ใช้เงินนิดหน่อยก็ได้มาแล้ว