“เธอเหมือนจะไข้สูงนะ แน่ใจเหรอว่าทำแบบนี้แล้วจะไม่เป็นไร?”
“กลัวอะไร! อากาศร้อนขนาดนี้ จะตายได้ยังไง! หลบไป ฉันจัดการเอง!”
เสียงดังชะมัด! เธอไม่ได้สละชีวิตตัวเองเพื่อชำระล้างโลกทั้งใบ ให้โลกในวันสิ้นโลกกลับมามีชีวิตชีวาหรอกเหรอ? หรือว่าเธอยังไม่ตาย?
เป็นไปไม่ได้สิ! ตอนนั้นเธอใช้พลังพิเศษทั้งหมดจนหมดเกลี้ยงด้วยตัวเองแท้ ๆ เธอ...
“ซ่า!!!”
น้ำเย็นเต็มกะละมังสาดใส่เธอจนสะดุ้งตื่น!
กู้จิ่นลืมตาพรึ่บ! คว้าตัวผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างเตียงไว้ทันที!
เธอจ้องอีกฝ่ายเขม็ง “เธอสาดน้ำใส่ฉันเหรอ?”
หญิงสาวเห็นสายตาของอีกฝ่ายก็สะดุ้งตกใจ
แต่เพียงชั่วครู่ก็ได้สติ แล้วพูดอย่างดูถูกและได้ใจทันทีว่า “ใช่แล้วจะทำไม! ใครใช้ให้เธอแย่งผู้ชายของคนอื่นล่ะ! นังจิ้งจอก...โอ๊ย! เธอทำอะไรน่ะ! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!”
กู้จิ่นลุกขึ้นคว้าผมอีกฝ่ายไว้ มองตำแหน่งหอพักแวบหนึ่ง ก่อนลากเธอมาที่อ่างล้างหน้า เปิดก๊อกแล้วกดหัวลงไปในอ่าง!
“กู้จิ่น! กล้ากดฉันจมน้ำเหรอ! อยากตายหรือไง! นังสารเลว!”
กู้จิ่นไม่สนใจเสียงโวยวายของอีกฝ่าย แต่ใช้ขาเกี่ยวฝักบัวแล้วกระชากลงมา จากนั้นก็เตะเปิดสวิตช์
เธอหันฝักบัวไปทางศีรษะอีกฝ่าย
ทั้งบนหัวก็มีน้ำ ทั้งในอ่างก็มีน้ำ อีกฝ่ายอยากพูดก็พูดไม่ได้!
“อึก ๆ...ต้วน! อึก ๆ...ช่วย...”
“กู้จิ่น! เธอทำอะไรน่ะ! เหลียงเยว่จะตายแล้วนะ! ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้!”
เมื่อได้ยินเสียง กู้จิ่นก็หันไปมองหญิงสาวผมสั้นอีกคนในห้อง สีหน้าไร้อารมณ์
“ตายเหรอ? แล้วไง?” คนตายเธอเห็นมามากแล้ว ฆ่ามาก็ไม่น้อย
ไป๋ซินอี๋มองสายตาเย็นเยียบของกู้จิ่นแล้วก็กลัวจนตัวสั่น!
เธอมองไม่เห็นความยำเกรงต่อชีวิตในดวงตาของอีกฝ่ายเลย มีแต่ความเมินเฉย!
“ตะ...แต่นี่มันผิดกฎหมายนะ เธอจะติดคุกเอา!”
ผิดกฎหมาย? ติดคุก? แบบนั้นไม่ได้สิ! เธอเป็นเจ้าหน้าที่รัฐนะ!
กู้จิ่นได้ยินแล้วก็ยกหัวเหลียงเยว่ขึ้นมา
ไป๋ซินอี๋ถอนหายใจโล่งอก
แต่กู้จิ่นกลับกดอีกฝ่ายลงไปอีก! ยกขึ้น! กดลง!
“ทำแบบนี้ก็ไม่ตายแล้ว” เธอนี่ฉลาดจริง ๆ!
ห้านาทีต่อมา กู้จิ่นยกอีกฝ่ายขึ้นมา ยื่นมือไปตบแก้มซีดเผือดที่มีน้ำหยดของเหลียงเยว่เบา ๆ
“พูดมา ทำไมถึงสาดน้ำใส่ฉัน ฉันอยากฟังความจริง ไม่งั้นเธอก็รู้ว่าฉันมีวิธีจัดการยังไง”
เหลียงเยว่ร้องไห้โฮออกมาทันที!
เมื่อกี้เธอเกือบตายแล้ว!! ปกติกู้จิ่นเงียบ ๆ ไม่ค่อยแสดงตัว ใครจะคิดว่าพอโดนยั่วโมโหแล้วจะน่ากลัวขนาดนี้!
เธอกล้าฆ่าคนจริง ๆ ด้วย!!
“แค่ก ๆ ๆ!! เธอแย่งแฟนของจางหว่านอี๋ แค่ก ๆ!! เธอถูกเอาไปแฉบนบอร์ดข่าวของโรงเรียนแล้ว ทั้งโรงเรียนรู้กันหมด ฉันแค่ทนคนอย่างเธอไม่ได้ ก็เลยสาดน้ำใส่!”
กู้จิ่นเลิกคิ้ว “อ้อ? ที่เธอรังแกฉันก็เพื่อไปเอาความดีความชอบต่อหน้าจางหว่านอี๋อะไรนั่นสินะ? เขาให้อะไรเธอ?”
“ไม่ได้อะไรเลย! แค่ก ๆ ๆ!”
กู้จิ่นรีบเหวี่ยงอีกฝ่ายไปไว้ข้าง ๆ แล้วขมวดคิ้วอย่างรังเกียจ “มีมารยาทบ้างไหม? ไอใส่คนอื่น เชื้อโรคกระจายเต็มไปหมด!”
คนแบบนี้ตายเร็วที่สุดในวันสิ้นโลก
“โครม! ปัง!”
เหลียงเยว่เพิ่งโดนกดน้ำ ยังถูกเหวี่ยงกระแทกกำแพงอีก ร่างแทบพังอยู่แล้ว!
กู้จิ่นมองเตียงที่เปียกชุ่มของตัวเองแล้วขมวดคิ้วแน่น น้ำเสียงเย็นชา
“ภายในครึ่งชั่วโมง ถ้าไม่จัดเตียงฉันให้กลับมาเหมือนเดิม วันนี้พวกเธอก็ไม่ต้องออกไปไหนทั้งนั้น”
ไป๋ซินอี๋ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างหวาดกลัวรีบถอดผ้าปูที่นอนเปียก ๆ ออก แล้วเอาผ้าปูผืนใหม่ของตัวเองมาปูให้
ยังดีที่ตอนนี้เป็นฤดูร้อน ถ้าเป็นฤดูหนาวจะไปหาเสื้อผ้าห่มมาให้เธอจากไหนล่ะ!
กู้จิ่นเหลือบมองไป๋ซินอี๋ ถอดเสื้อผ้าเปียกออกทั้งหมด เปลี่ยนเป็นชุดแห้ง แล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียง หลับตาพักผ่อน
“ตอนฉันนอน เงียบ ๆ ไว้จะดีที่สุด ไม่งั้น...”
เหลียงเยว่ที่ยังสะอื้นอยู่เงียบกริบทันที
เธอเหนื่อยมาก ร่างนี้กำลังไข้ขึ้นสูงและอ่อนแอมาก ต้องพักผ่อน
เธอเกิดใหม่แล้ว มาอยู่ในร่างเจ้าของเดิมที่ชื่อและแซ่เหมือนกัน แต่มีนิสัยต่างกัน
กู้จิ่นคนเดิมเป็นพวกคลั่งรัก เพื่อจะได้อยู่กับฉู่เทียนหมิง เพื่อนสมัยเด็ก เธอถึงกับทิ้งเส้นทางการแพทย์ที่คุณปู่เตรียมไว้ให้ก่อนเสียชีวิต และทิ้งโอกาสเข้าเรียนมหาวิทยาลัยชิงที่อยู่ข้าง ๆ แบบไม่ต้องสอบ เธอตามฉู่เทียนหมิงที่มีคะแนนวัฒนธรรมไม่สูงพอจะสอบเข้าได้ ต้องเข้าสอบศิลปะ และเข้าเรียนที่วิทยาลัยสื่อแห่งนี้แบบเฉียดฉิว
ฉู่เทียนหมิงเคยพูดว่า ต่อไปเขาจะเป็นนักแสดง ส่วนเธอเป็นผู้จัดการของเขา พวกเขาจะทำงานกันแบบธุรกิจครอบครัว เพราะคำพูดนี้ กู้จิ่นคนเดิมจึงให้ความสำคัญกับอาชีพของฉู่เทียนหมิงเป็นอันดับแรกเสมอ
เพื่อให้ฉู่เทียนหมิงได้บทละคร กู้จิ่นคนเดิมมักไปงานเลี้ยงสังสรรค์กับอาจารย์ ดื่มจนกระเพาะเลือดออก ในที่สุดก็ได้บทนักแสดงชายลำดับสี่ในละครรักวัยรุ่นแสนหวานเรื่องหนึ่งมา
ต่อมาละครเรื่องนั้นดังขึ้น ฉู่เทียนหมิงก็พลอยมีชื่อเสียงขึ้นมาบ้าง
หลังจากนั้นกู้จิ่นคนเดิมก็ยิ่งทุ่มเทอย่างหนัก บวกกับอาจารย์ที่ตั้งใจช่วยเหลือ ในที่สุดก่อนเรียนจบ เธอก็ผลักดันฉู่เทียนหมิงจนมีชื่อเสียงระดับแปดชั้น พร้อมกับช่วยให้เขาได้บทสมทบในผลงานทุนสร้างใหญ่
กู้จิ่นคนเดิมยังไม่ทันได้บอกข่าวดีนี้กับเขา จางหว่านอี๋ ลูกสาวอธิการบดี ก็กล่าวหาต่อหน้าทุกคนว่าเธอเป็นมือที่สาม บอกว่าเธออาศัยความเป็นผู้จัดการไปข่มขู่ฉู่เทียนหมิงให้เป็นชู้ลับ ๆ กับตัวเอง
ตอนนั้นฉู่เทียนหมิงก็อยู่ตรงนั้นด้วย เขากลับยอมรับคำพูดของจางหว่านอี๋โดยไม่ปฏิเสธ
กู้จิ่นคนเดิมถูกด่าทอจนเสียชื่อเสียงย่อยยับ สะเทือนใจอย่างหนัก!
เธอแค่อยากรู้ว่าฉู่เทียนหมิงคิดยังไง ถ้าฉู่เทียนหมิงถูกบังคับ เธอก็จะหาทางแก้ หากไม่ได้จริง ๆ พวกเขาก็ออกจากวงการแล้วกลับบ้านได้
แต่ฉู่เทียนหมิงไม่ยอมพบเธอหลายวันติดกัน เธอยืนรออยู่ใต้หอพักชายจนถึงเช้าวันนี้ เมื่อคืนฝนยังตกหนัก พอกลับมาก็ไข้สูงไม่ลดอยู่สองวัน ก่อนจะตายไป
จากนั้นกู้จิ่นจากวันสิ้นโลกก็เข้ามาอยู่ในร่างนี้
ฉู่เทียนหมิงถูกบังคับที่ไหนกันล่ะ เขามีความสุขจะตาย! มีแต่ยัยโง่นี่ที่มองไม่ออก!
กู้จิ่นส่ายหน้า “ยัยโง่เอ๊ย”
เพื่อนรักสมัยเด็กอะไรกัน นั่นมันพวกหวังฮุบสมบัติทั้งนั้น!!
ร่างนี้จากการตรากตรำมาหลายปี จนพังยับเยินไปหมดแล้ว!
เพราะโดนฉู่เทียนหมิงปั่นหัวหัวใจถึงกับมีปัญหา!
ถึงไข้สูงครั้งนี้จะไม่เอาชีวิตเธอไป อย่างมากอีกไม่นานก็คงเป็นโรคซึมเศร้า
ในวันสิ้นโลก กู้จิ่นเป็นผู้มีพลังพิเศษครบทุกธาตุเพียงคนเดียว จนถึงท้ายที่สุด เมื่อไม่มีทางเลือก เธอจึงต้องสละตัวเองเพื่อช่วยมนุษยชาติทั้งหมด
อาจเป็นเพราะสร้างบุญไว้มากมาย ตายแล้วถึงได้กลับมาเกิดใหม่ในร่างเจ้าของเดิม
น่าเสียดายที่พลังพิเศษที่ใช้ประโยชน์ได้หายไปหมดแล้ว เหลือแค่แรงกายมหาศาลกับพลังพิเศษธาตุไม้ที่แทบไม่มีประโยชน์
เอาไว้บำรุงร่างกาย ปลูกดอกไม้ปลูกต้นไม้ได้เท่านั้น
สองคนในหอพักพอได้ยินคำว่า ‘ยัยโง่’ ก็สะดุ้ง คิดว่าเธอด่าพวกตัวเอง เลยรีบวิ่งออกจากหอพักไป
กู้จิ่นถูกเสียงฝีเท้าสับสนวุ่นวายในทางเดินปลุกให้ตื่น
พอลืมตาขึ้น ประตูก็ถูกคนถีบเปิดเข้ามา
“กู้จิ่น! ออกมานี่เดี๋ยวนี้!”
เสียงอวดดีแบบนี้ แค่ได้ยินกู้จิ่นก็รู้ว่าเป็นจางหว่านอี๋
“อืม!!!” กู้จิ่นลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย กระดูกทั่วร่างลั่นกรอบแกรบ
เหลียงเยว่ที่ตามมาด้วยตกใจจนรีบหลบไปอยู่ข้างหลังจางหว่านอี๋
“ไร้ประโยชน์!” จางหว่านอี๋ถลึงตาใส่เหลียงเยว่อย่างแรง แล้วกอดอกเดินมาหากู้จิ่น
เธอเชิดหน้าหยิ่ง มองกู้จิ่นด้วยรูจมูก “ได้ยินว่าเมื่อคืนเธอไปรอเทียนหมิงใต้หอพักเขาทั้งคืนเหรอ? ไม่มียางอายบ้างหรือไง! ฉันต่างหากที่เป็นแฟนของรุ่นพี่เทียนหมิง ส่วนเธอน่ะ...”
“สิบล้าน”
เห็นกู้จิ่นยื่นมือออกมา จางหว่านอี๋ก็ขมวดคิ้ว “เธอหมายความว่ายังไง?”