ตู้หยุนเฟยกับรองผู้อำนวยการโรงงานอีกหลายคนเข้าไปในห้องประชุม
เฝิงเฉาฮุยเป็นคนสุดท้ายที่เข้าห้องประชุม
“มากันครบแล้วใช่ไหม”
“ท่านผู้อำนวยการ มากันครบแล้วครับ”
“ดี เริ่มประชุมได้”
เฝิงเฉาฮุยพยักหน้า พลางยิ้มมองทุกคน “ทุกคนคงได้ข่าวกันบ้างแล้ว โรงงานของเราจะจัดคนไปซื้ออุปกรณ์จากต่างประเทศ
หลังจากประชุมหารือกันอยู่พักหนึ่ง ทางโรงงานก็ได้กำหนดรายชื่อผู้ที่จะเดินทางไปต่างประเทศแล้ว ครั้งนี้รองผู้อำนวยการฟางซึ่งดูแลฝ่ายผลิตจะเป็นผู้นำทีม พร้อมด้วยวิศวกรฝีมือดี......
สหายทั้ง 18 คนข้างต้น เตรียมตัวให้พร้อม พรุ่งนี้จะมีการอบรมพร้อมกัน......”
ฉินเฟิงไม่มีรายชื่ออยู่ในนั้น แต่ก็ไม่ได้รู้สึกผิดหวัง
เฝิงเฉาฮุยจิบชา “ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง เกี่ยวกับพันธบัตรรัฐบาล ผู้บริหารของเราต้องเป็นผู้นำในการตอบสนองนโยบายจากเบื้องบน
ผมเสนอให้ผู้บริหารเป็นตัวอย่าง เริ่มตั้งแต่เดือนนี้ เงินเดือนครึ่งหนึ่งให้รับเป็นพันธบัตรรัฐบาล หากใครลำบากใจ หลังประชุมมาคุยกับผมได้”
เมื่อประชุมเสร็จ ตู้หยุนเฟยก็โบกมือเรียกเขา
ฉินเฟิงตามอีกฝ่ายไปที่ห้องทำงาน
“ท่านผู้อำนวยการ มีอะไรหรือครับ”
ตู้หยุนเฟยชี้ไปที่โซฟา “เดิมทีรายชื่อครั้งนี้มีชื่อคุณอยู่ด้วย แต่มีคนไปใส่ร้ายคุณ บอกว่าคุณใช้ชีวิตส่วนตัวเหลวแหลก
เพราะยังไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จ เบื้องบนเลยขีดชื่อคุณออก หากมีปัญหาอะไรก็รีบจัดการให้เรียบร้อย ถ้าถูกตรวจพบขึ้นมา ชีวิตคุณคงพังแน่”
ฉินเฟิงฟังแล้วก็แสดงสีหน้าซาบซึ้ง “ท่านผู้อำนวยการ ขอบคุณที่บอกผม แต่เรื่องนี้ผมถูกใส่ร้ายจริง ๆ
พูดให้ชัดก็คือหลี่เจี้ยนเย่จงใจหาเรื่องผม ผมอยู่ที่โรงงานทุกวัน รอบตัวมีใครบ้าง ตรวจสอบก็รู้ได้ไม่ยาก